PDA

View Full Version : Welke koers moet de volgende Iraakse regering varen?


fcal
20 maart 2004, 15:57
In Irak gaat het om de Irakezen. Die zijn volgens een zeer recent wetenschappelijk opgestelde en uitgevoerde enquete in hoge mate tevreden met de uitkomst van de door de Vsa en bondgenoten geleide actie.

Onvermijdelijk stelt zich de vraag welke houding de komende Iraakse regering, na 30.06.2004, dient aan te nemen t.o.v. de staten, die zich actief tegen de afzetting van Saddam Hoessein verzetten. Het oordeel van de forumleden wordt gevraagd.

Mustapha
20 maart 2004, 16:08
De komende regering van Irak zal ongetwijfeld de staten belonen die grote kuis zijn komen houden.
De regering daarna (na rechtstreekse verkiezingen) waarvan de meerderheid in sji'ietische handen zal komen zal de koers van hun voorbeeldland "Iran" volgen.

Guderian
20 maart 2004, 16:58
Aangezien het regime van Saddam Hoessein gunstig was voor Europa, is de keuze vrij snel gemaakt...

tomm
20 maart 2004, 17:53
In Irak gaat het om de Irakezen.

Daar moet je eerst Bush nog van overtuigen.

Die zijn volgens een zeer recent wetenschappelijk opgestelde en uitgevoerde enquete in hoge mate tevreden met de uitkomst van de door de Vsa en bondgenoten geleide actie.

Dan hebt u die enquete toch niet goed gelezen, zelfs in zeer partijdige enquetes opgesteld o.a. door zenders die ondubbelzinnig voor de oorlog waren bleek dat de meerderheid van de Iraki's, en de absolute meerderheid van de arabische Iraki's, tegen de Amerikaanse bezetting van hun land zijn en de oorlog een schande vonden. Ze vinden het wel ok dat het embargo werd opgegeven, maar dat kon evengoed gebeuren zonder bloedvergieten en zonder bezetting.

Onvermijdelijk stelt zich de vraag welke houding de komende Iraakse regering, na 30.06.2004, dient aan te nemen t.o.v. de staten, die zich actief tegen de afzetting van Saddam Hoessein verzetten. Het oordeel van de forumleden wordt gevraagd.

En waarom niet de mening van de Iraki's zelf eens vragen? De grootste partijen binnen de Iraakse regering, de sjiiten, willen alvast nauwere betrekkingen met Iran, een land dat de oorlog nochtans steeds verworpen heeft.


De komende regering van Irak zal ongetwijfeld de staten belonen die grote kuis zijn komen houden.
De regering daarna (na rechtstreekse verkiezingen) waarvan de meerderheid in sji'ietische handen zal komen zal de koers van hun voorbeeldland "Iran" volgen.

inderdaad, als de verkiezingen tenminste eerlijk verlopen.

fcal
22 maart 2004, 00:38
In de wetenschappelijk opgezette en uitgevoerde enquête door Oxford Research International over Irak bedraagt de foutenmarge 2%. De politieke overtuiging van de opdrachtgevers speelt bij de uitvoering geen enkele rol. Het is een onpartijdige meting van de opinies van de Irakezen zelf, o.a. uitgevoerd in de plaatselijke talen aan de hand van verantwoorde steekproef. Waarom zou men geld betalen om zich te laten voorliegen? Men is op zoek naar de ‘waarheid'. Er zijn reeds genoeg ‘spindoctors'!

Wat leert ons deze enquête over de Irakezen?
Grofweg 50% vindt dat de VS-geleide inval juist was en 40% vindt die verkeerd.
Grofweg 50% is tegen de aanwezigheid van de coalitietroepen en 40% is er voor.
Slechts 15% is voor een onmiddellijk vertrek van deze troepen. 55% wil dat ze nog minstens blijven tot dat de veiligheid is hersteld en de Iraakse regering is aangesteld.
Qua politiek systeem geeft 50% de voorkeur aan een democratie en slechts 20% wenst een Islam-staat.
Slechts 10% is voorstander van een regering van religieuze leiders en slechts 1% wenst een VN voorlopige regering.
Bijna 20% zou nooit gaan stemmen (zie hierboven voorkeur voor Islamstaat), anderzijds zou ruim 60% dit nu wel doen. Slechts iets meer dan 15% heeft vroeger ooit gestemd.
Op alle gebieden (onderwijs, voorziening basisbehoeftes, misdaadbestrijding, gezondheidszorg, watervoorziening, plaatselijk bestuur, veiligheid, elektriciteitsvoorziening, tewerkstelling...) is het nu t.o.v. van de vooroorlogse tijd voor 70% * 85% beter of minstens gelijk. Voor dezelfde categorieën verwachten de ondervraagden voor 85% * 90% dat het nog beter wordt of minstens gelijk.
Als meest dringend probleem wordt de burgerlijke veiligheid aangeduid door 85%/65% van de ondervraagden. Bijna 50% lijkt te vinden, dat hiervoor best een sterke leider wordt aangesteld, alhoewel deze behoefte na verloop van tijd weer veel lager ingeschat wordt (35%).
Nationale verkiezingen krijgen amper de 3de prioriteit (30%/8%).
Ruim 80% stelt nooit in de politieke inzet geweld te zullen gebruiken. Bijna 80% keuren ook aanslagen op de coalitietroepen af.
Uit dit laatste is af te leiden, dat het huidige geweld in Irak naar alle waarschijnlijkheid van buitenlandse oorsprong is. Men mag aannemen, dat ‘Al Qaeda'-achtige terroristen hiervoor verantwoordelijk zijn.

De nieuwe voorlopige grondwet op een federale basis is ook een stap in de goede richting. Het zwakste punt is een systeem van evenredige vertegenwoordiging i.p.v. een kiesdistrictensysteem. Dit kan op termijn net als in België tot particratie leiden. Wellicht is dit nog aan te passen. De vrijheid van meningsuiting is er in ieder geval sterker ingebed dan bij ons.

Het zullen de Irakezen zijn die hun complexe land in de toekomst gestalte zullen geven, dat is zeker!

Jo uit L
22 maart 2004, 20:17
Eén koers;
Pro Standard Oil Regime of ze ligt er snel weer uit.
Zie "Democratie op zijn best"
Mvg
Jo

filosoof
22 maart 2004, 22:33
De komende regering van Irak zal ongetwijfeld de staten belonen die grote kuis zijn komen houden.
De regering daarna (na rechtstreekse verkiezingen) waarvan de meerderheid in sji'ietische handen zal komen zal de koers van hun voorbeeldland "Iran" volgen.Waarna Koerden en Sunnieten in het verzet zullen gaan....
Tegen dat moment is Turkije misschien lid van de EU, en erft de EU ineens het koerdische probleem erbij: Wat kan en zal de EU d*n doen :?:
Niet vergeten dat de Koerden aanspraak maken op Koerdistan, een deel van Turkije, een deel van Iran, een deel van Syrië ook nog EN dat ze sinds de Golfoorlogen nog beter bewapend zijn dan vroeger, dankzij de US
Zoek maar al naar mogelijke vreedzame oplossingen...

tomm
24 maart 2004, 00:01
In de wetenschappelijk opgezette en uitgevoerde enquête door Oxford Research International over Irak bedraagt de foutenmarge 2%. De politieke overtuiging van de opdrachtgevers speelt bij de uitvoering geen enkele rol. Het is een onpartijdige meting van de opinies van de Irakezen zelf, o.a. uitgevoerd in de plaatselijke talen aan de hand van verantwoorde steekproef. Waarom zou men geld betalen om zich te laten voorliegen? Men is op zoek naar de ‘waarheid'. Er zijn reeds genoeg ‘spindoctors'!

Komaan aub, foutenmarge 2% in de huidige omstandigheden in Irak... in grote delen durven ze niet eens te komen zonder gewapende begeleiding... ook in Tsjetsjenië worden regelmatig opiniepeilingen gehouden door Russische bureaus waaruit steevast blijkt hoe populair Putin er wel is... En natuurlijk zijn die opiniepeilingen zowat het enige wat de Amerikanen en Britten in handen hebben om hun operatie nog enigszins te kunnen legitimeren, dus wel van belang.Overigens zijn er ook andere opiniepeilingen uitgevoerd in Irak die tot volstrekt andere resultaten kwamen, bijvoorbeeld peilingen uitgevoerd door een Egyptische krant en een nieuwszender uit Dubai.


Wat leert ons deze enquête over de Irakezen?
Grofweg 50% vindt dat de VS-geleide inval juist was en 40% vindt die verkeerd.
Grofweg 50% is tegen de aanwezigheid van de coalitietroepen en 40% is er voor.
Slechts 15% is voor een onmiddellijk vertrek van deze troepen. 55% wil dat ze nog minstens blijven tot dat de veiligheid is hersteld en de Iraakse regering is aangesteld.

of deze cijfers kloppen is dus een open vraag, maar er stond wel telkens een onderverdeling bij tussen Koerden en Arabieren, Koerden zijn bijna unaniem voor de Amerikaanse inval, wat ook te begrijpen is, maar de cijfers onder de Arabieren liggen heel anders. Zowel een absolute meerderheid van de Arabieren in Irak vindt dat deze aanval verkeerd was en een nog grotere meerderheid is tegen hun aanwezigheid, nog steeds volgens deze Amerikaans-Britse opiniepeilingen....
Irakezen beseffen dat een onmiddellijk vertrek tot chaos zal leiden vermits de bezetters het vorige veiligheidsapparaat hebben ontbonden.



Qua politiek systeem geeft 50% de voorkeur aan een democratie en slechts 20% wenst een Islam-staat.
Slechts 10% is voorstander van een regering van religieuze leiders en slechts 1% wenst een VN voorlopige regering.

volgens de door U geciteerde opiniepeilingen blijken de religieuze leiders veruit het meeste respect en vertrouwen in te boezemen, de VS en GB daarentegen minder dan 1%, minder dan de VN zelfs. Alles hangt ook af van de vraagstelling "wilt U democratie of dictatuur" natuurlijk zal iedereen zeggen democratie, ook de Iraanse leiders noemen zich overigens democratisch.

Als meest dringend probleem wordt de burgerlijke veiligheid aangeduid door 85%/65% van de ondervraagden. Bijna 50% lijkt te vinden, dat hiervoor best een sterke leider wordt aangesteld, alhoewel deze behoefte na verloop van tijd weer veel lager ingeschat wordt (35%).
Nationale verkiezingen krijgen amper de 3de prioriteit (30%/8%).
Ruim 80% stelt nooit in de politieke inzet geweld te zullen gebruiken. Bijna 80% keuren ook aanslagen op de coalitietroepen af.
Uit dit laatste is af te leiden, dat het huidige geweld in Irak naar alle waarschijnlijkheid van buitenlandse oorsprong is. Men mag aannemen, dat ‘Al Qaeda'-achtige terroristen hiervoor verantwoordelijk zijn.

Onzin, mensen die voor het verzet zijn zullen in de eerste plaats al niet deelnemen aan een Amerikaans-Britse opiniepeilingen. Zelfs de VS geven nu toe dat de meerderheid van de aanslagen door Iraki's worden gepleegd. Het is wel en dat wordt bevestigd door andere opiniepeilingen dat de aanslagen door de meerderheid van de sjieten afgekeurd worden.

Hier overigens ook alweer enkele condradicties met andere resultaten.

De nieuwe voorlopige grondwet op een federale basis is ook een stap in de goede richting. Het zwakste punt is een systeem van evenredige vertegenwoordiging i.p.v. een kiesdistrictensysteem. Dit kan op termijn net als in België tot particratie leiden. Wellicht is dit nog aan te passen. De vrijheid van meningsuiting is er in ieder geval sterker ingebed dan bij ons.

Nog meer onzin natuurlijk, een hele bevolkingsgroep, de soennieten, worden buiten elk beslissingsrecht gehouden. De volgende verkiezingen zullen bijna zeker uitdraaien op een overwinning van de sjiietische fundamentalisten en eens de Amerikanen de macht hebben overgedragen (wat ze wel zullen doen, het Iraakse grapje begint een te grote tol te eisen en is onpopulair in de VS) zullen deze zeker de shariah opnieuw invoeren zoals ze al eens geprobeerd hebben vorige maand. De Koerden zullen rechtstreeks afstevenen op separatisme en willen alleen maar formeel van Irak deel uitmaken. Democratie sterker ingebed dan bij ons, zelden gehoord, de vele 10000'en politieke gevangenen die gevangen zitten onder andere enkel en alleen omdat ze foto's van Saddam in hun huis hadden zullen U zeker bijtreden...

Het zullen de Irakezen zijn die hun complexe land in de toekomst gestalte zullen geven, dat is zeker!

volgende afspraak volgend jaar! Maar ik hoop dat u gelijk en dat Irak kan uitgroeien tot een democratisch onafhankelijk land en dat de aanslagen ophouden eens de bezetters het land hebben verlaten.

Wat betreft economie, de opheffing van het embargo heeft zeker positieve gevolgen gehad, maar de electriciteit valt nog steeds om de 5 minuten uit en meer dan de helft van de bevolking zit nog steeds zonder job. Overigens kon het embargo ook opgeheven worden zonder een oorlog met vele 10000'en dode Iraki's als gevolg...

fcal
25 maart 2004, 02:04
<FONT FACE=Verdana COLOR=000080 SIZE=2>
Men merkt onmiddellijk uit de gemaakte opmerkingen, dat van enig statistisch begrip geen sprake is. Het zou te ver voeren om hier een cursus statistiek te geven. Neem gerust maar aan, dat men met een peiling van een representatieve steekproef van 2.737 Irakezen van 15 jaar en ouder met een zekerheid grenzend aan 98% uitspraken (dus 2% foutenmarge) kan doen in verband met de getoetste vragen. Men hoeft daarvoor niet in alle hoeken en kanten van het land rond te zeulen. Op de representativiteit komt het aan, daar wordt uiterst secuur aan gewerkt.

Van het Oxford Research International, onafhankelijk onderzoeksinstituut kan men uitgaan, dat zo'n peiling gebeurd op een professionele wijze. In zo'n geval hebben de opdrachtgevers geen invloed m.a.w. kunnen zij het resultaat niet sturen. Trouwens bij de opdrachtgevers zijn vooral tegenstanders van de Irak-inval te vinden als daar zijn ARD, BBC en zelfs ABC. In hun benadering van toestand in Irak hebben deze nieuwskanalen, zoals bijna de gehele Westerse pers zich doorgaans zeer negatief opgesteld t.o.v. de VS en haar bondgenoten.

De resultaten zijn wat ze zijn en ze zijn bemoedigend. De Iraakse bevolking is uitermate positief gestemd. Uitzicht op vrijheid en democratie doet veel! Na 30 jaar dictatuur is dit normaal. En dit dan wel tot spijt van wie het benijdt zoals de autoritaire regimes en regelrechte dwingelandijen uit de omgeving. De burgerlijke ongehoorzaamheden, de relletjes en de opstandjes o.a. in Iran en Syrië wijzen op een groeiende ontevredenheid van de bevolking, die zich nu sinds de val van Saddam Hoessein, eindelijk wat kan uiten. Er hangt verandering in de lucht. Dat zint natuurlijk deze verdrukkende overheden niet en dat merkt men aan de aanvallen in de media, die bijna zonder uitzondering van de betroffen overheden afhangen. Wat een verschil met de persvrijheid in Bagdad, waar nu rond de 140 verschillende kranten verschijnen. Dat laatste is natuurlijk economisch niet houdbaar, maar zelfs als daarvan de 3/4 verdwijnt op termijn, zouden ze nog beschikken over gevarieerder aanbod als bij ons. (bvb met communistische persorganen)

Wat verder geef ik verwijzingen naar een aantal Iraakse webloggers, die vanuit Internet-cafés hun commentaar geven op de situatie. Het is echt de moeite om met hen kennis te maken. Zo kan ten minste uit eerste hand vernemen, hoe er het aan toegaat en onder deze webloggers zijn alle schakeringen aanwezig.

Lenin oordeelde, dat de leugen een revolutionair wapen was en de waarheid een kleinburgerlijke ondeugd was. Door de vraagstellingen van de enquête zodanig te vereenvoudigen, dat ze potsierlijk worden, toont u zich een goed leerling van deze dictator.

De keuze was niet alleen tussen democratie en dictatuur, maar wel tussen meer dan 10 varianten, waaronder bijvoorbeeld een sterke Iraakse eenmansleiding, een regering van religieuze leiders, een regering van sterke Iraakse leiders, een Iraakse democratie, een Iraaks militair bewind, een regering van Iraakse experten enz..

Uit de antwoorden op een andere vraag valt af te leiden dat qua politiek systeem bijna 50% de voorkeur geeft aan een democratie, circa 30% een leider wenst voor het leven en dat slechts 20% een Islam-staat wenst.

Opvallend en geen onzin blijft het feit dat geweld tegen de coalitietroepen op zo'n grote schaal gemiddeld 78% (Arabieren 74%, Koerden 96%) afgekeurd wordt en dat dit ook geldt voor het gebruik van geweld in de politiek (82%).

U zou er goed aan doen de nieuwe voorlopige grondwet te bestuderen. De uitgangspunten hiervan verzekeren, dat geen enkele bevolkingsgroep kan overheersen. Als hier op voortgebouwd wordt kan het tot een ware pluralistische en pluri-etnische democratie komen. Een nieuwe Helvetische confederatie in het Tweestromenland?

Nog een laatste bemerking de economische opgang wordt vooral gerealiseerd door het opstarten van een vrije markt, o.a. door het opengooien van de grenzen, het afschaffen van alle importbelastingen, het beperken en zo mogelijk afvoeren van allerlei subsidies en het invoeren van een lage, vaste maar wel algemene inkomstenbelasting voor iedereen van 15% enz... Door de steeds groter wordende vrije markt verdwijnt de vroegere corruptie, daar de ambtenaren en de politici geen vergunningen of andere voordelen kunnen uitdelen. Het oude regime stond niet alleen stijf van het vergoten bloed, maar eveneens van de corruptie tot in de VN en bepaalde politieke kringen in het Westen. Het is een illusie te denken, dat door het embargo op te heffen, de dictatuur van Saddam Hoessein zou zijn verdwenen.

PS . De Iraakse communistische partij, die onder Saddam Hoessein vervolgd werd en nu vrij kan werken, beschouwen de VS en haar bondgenoten als bevrijders. Ze verschillen hiermee niet van mening met hun medeburgers, maar wel met het West-Europese naïeve links.


Enkele Iraakse bloggers:
Healing Iraq (http://healingiraq.blogspot.com/) - Zeyad, de jonge tandarts, een der eersten,
Ishtar (http://ishtartalking.blogspot.com/) - Nawar of Ishtar, de dichteres - zwijgt op dit moment
The Mesopotamian (http://www.messopotamian.blogspot.com/) - Alaa, de gelovige vrijdenker
Iraq the model (http://iraqthemodel.blogspot.com/) - Omar, de 2de musketier-tandarts
Iraq &amp; Iraqi's (http://www.iraq-iraqis.blogspot.com/) - Firas, de koelbloedige
Iraq at a Glance (http://iraqataglance.blogspot.com/) - Ays, de 3de spitsbroeder-tandarts
Hammorabi (http://hammorabi.blogspot.com/) - Sam, de wetgever-journalist
Riverbend Bagdad Burning (http://riverbendblog.blogspot.com/) - River, een vrijgevochten dame
</FONT>

tomm
25 maart 2004, 03:16
Men merkt onmiddellijk uit de gemaakte opmerkingen, dat van enig statistisch begrip geen sprake is. Het zou te ver voeren om hier een cursus statistiek te geven. Neem gerust maar aan, dat men met een peiling van een representatieve steekproef van 2.737 Irakezen van 15 jaar en ouder met een zekerheid grenzend aan 98% uitspraken (dus 2% foutenmarge) kan doen in verband met de getoetste vragen. Men hoeft daarvoor niet in alle hoeken en kanten van het land rond te zeulen. Op de representativiteit komt het aan, daar wordt uiterst secuur aan gewerkt.

Hola, ik heb ook kwantitatieve onderzoeksmethoden gehad op de unief, en een van de voorwaarden voor een enquete zijn o.a. dat er communicatiekanalen mogelijk zijn om mensen te bevragen die discretie waarborgen, dat de lijst ondervraagden goed sociaal, etnisch en geografisch uitgebalanceerd is en dat rekening wordt gehouden met de non-respondenten. Niets daarvan in deze enquete, te begrijpen in de huidige omstandigheden, maar deze enquete is dan ook niet te vergelijken met een enquete in bvb. België, dit is waarschijnlijk ook de reden waarom de resultaten van verschillende enquetes die gehouden werden zo ver uiteen liggen.

Van het Oxford Research International, onafhankelijk onderzoeksinstituut kan men uitgaan, dat zo'n peiling gebeurd op een professionele wijze. In zo'n geval hebben de opdrachtgevers geen invloed m.a.w. kunnen zij het resultaat niet sturen. Trouwens bij de opdrachtgevers zijn vooral tegenstanders van de Irak-inval te vinden als daar zijn ARD, BBC en zelfs ABC. In hun benadering van toestand in Irak hebben deze nieuwskanalen, zoals bijna de gehele Westerse pers zich doorgaans zeer negatief opgesteld t.o.v. de VS en haar bondgenoten.

In de VS werd een echte propagandashow opgevoerd rond deze oorlog en werden kritische vragen van het scherm geweerd, ook bij ABC. De BBC was veel kritischer maar onlangs werd de top van de BBC gezuiverd omdat ze te kritisch stonden ten opzichte van premier Blair.

De resultaten zijn wat ze zijn en ze zijn bemoedigend. De Iraakse bevolking is uitermate positief gestemd. Uitzicht op vrijheid en democratie doet veel! Na 30 jaar dictatuur is dit normaal. En dit dan wel tot spijt van wie het benijdt zoals de autoritaire regimes en regelrechte dwingelandijen uit de omgeving. De burgerlijke ongehoorzaamheden, de relletjes en de opstandjes o.a. in Iran en Syrië wijzen op een groeiende ontevredenheid van de bevolking, die zich nu sinds de val van Saddam Hoessein, eindelijk wat kan uiten.

De burgelijke ongehoorzaamheden in Iran zijn al jaren aan de gang en de oorlog in Irak heeft net de positie van de conservatieven veel sterker gemaakt. De iraakse bevolking kan zich nog altijd niet uiten, wie te veel kritiek heeft op het overgangsbewind of op de VS krijgt een werkverbod of wordt tijdelijk uit de eter gehaald, dit is al-arabiyah and al-jazeera enkele malen overkomen.


Er hangt verandering in de lucht. Dat zint natuurlijk deze verdrukkende overheden niet en dat merkt men aan de aanvallen in de media, die bijna zonder uitzondering van de betroffen overheden afhangen. Wat een verschil met de persvrijheid in Bagdad, waar nu rond de 140 verschillende kranten verschijnen. Dat laatste is natuurlijk economisch niet houdbaar, maar zelfs als daarvan de 3/4 verdwijnt op termijn, zouden ze nog beschikken over gevarieerder aanbod als bij ons. (bvb met communistische persorganen)

Zoals ik al zei kranten die de VS of het overgangsbewind te veel bekritiseren of het verzet niet hard genoeg veroordelen worden verboden, een uitzondering zijn de shiitische religieuze media, daar durft nog het overgangsbestuur noch de VS tegen optreden, die hebben ook hun eigen milities.

Wat verder geef ik verwijzingen naar een aantal Iraakse webloggers, die vanuit Internet-cafés hun commentaar geven op de situatie. Het is echt de moeite om met hen kennis te maken. Zo kan ten minste uit eerste hand vernemen, hoe er het aan toegaat en onder deze webloggers zijn alle schakeringen aanwezig.

Deze bestonden al onder Saddam.

Lenin oordeelde, dat de leugen een revolutionair wapen en de waarheid een kleinburgerlijke ondeugd. Door de vraagstellingen van de enquête zodanig te vereenvoudigen, dat ze potsierlijk worden, toont u zich een goed leerling van deze dictator.

U toont zich nu zelf een leerling van een denkbeeldige Lenin, want u verdraait zijn woorden. De "pravda" betekent niet voor niets de waarheid...

De keuze was niet alleen tussen democratie en dictatuur, maar wel tussen meer dan 10 varianten, waaronder bijvoorbeeld een sterke Iraakse eenmansleiding, een regering van religieuze leiders, een regering van sterke Iraakse leiders, een Iraakse democratie, een Iraaks militair bewind, een regering van Iraakse experten enz..

Democratie klinkt het best maar iedereen noemt zich democraat, denk maar aan de Democratische Volksrepublieken...

Uit de antwoorden op een andere vraag valt af te leiden dat qua politiek systeem bijna 50% de voorkeur geeft aan een democratie, circa 30% een leider wenst voor het leven en dat slechts 20% een Islam-staat wenst.

Dit hierboven in beschouwing genomen zijn dit onrustwekkende cijfers... volgens geheime enquetes in Iran wilde meer dan 80% van de bevolking democratie, en dat stemt overeen met mijn ervaring met Iraniërs.

Opvallend en geen onzin blijft het feit dat geweld tegen de coalitietroepen op zo'n grote schaal gemiddeld 78% (Arabieren 74%, Koerden 96%) afgekeurd wordt en dat dit ook geldt voor het gebruik van geweld in de politiek (82%).

Volgens alle reporters ter plaatse wordt het geweld veroordeeld door de shieten maar toegejuigd door de meeste soennieten. Natuuurlijk zullen weinigen het aandurven om daar officieel voor uit te komen (zelfs bij ons liggen de enquetecijfers voor het Blok steevast te laag omdat mensen niet durven toiegeven dat ze op het blok stemmen)

U zou er goed aan doen de nieuwe voorlopige grondwet te bestuderen. De uitgangspunten hiervan verzekeren, dat geen enkele bevolkingsgroep kan overheersen. Als hier op voortgebouwd wordt kan het tot een ware pluralistische en pluri-etnische democratie komen. Een nieuwe Helvetische confederatie in het Tweestromenland?

Een constitutie betekent niets, de meeste Afrikaanse landen hebben een perfecte constitutie maar die wordt zelden in praktijk omgezet. De realiteit in Irak lijkt niet te evolueren naar een Zwitserse toestanden... terwijl de Koerden zich allang geen bal aantrekken van wat er in de rest van Irak gebeurt, zij hebben de facto hun eigen staatje en zullen dat nooit meer opgeven.

Nog een laatste bemerking de economische opgang wordt vooral gerealiseerd door het opstarten van een vrije markt, o.a. door het opengooien van de grenzen, het afschaffen van alle importbelastingen, het beperken en zo mogelijk afvoeren van allerlei subsidies en het invoeren van een lage, vaste maar wel algemene inkomstenbelasting voor iedereen van 15% enz... Door de steeds groter wordende vrije markt verdwijnt de vroegere corruptie, daar de ambtenaren en de politici geen vergunningen of andere voordelen kunnen uitdelen. Het oude regime stond niet alleen stijf van het vergoten bloed, maar eveneens van de corruptie tot in de VN en bepaalde politieke kringen in het Westen. Het is een illusie te denken, dat door het embargo op te heffen, de dictatuur van Saddam Hoessein zou zijn verdwenen.

In de jaren '70 was Irak een van de welvarendse landen van het Midden-Oosten met de hoogste levensstandaard en een bijna perfect stelsel van sociale zekerheid, gezondheidszorg en onderwijs, hoewel sommige Golfstaten veel meer olieinkomsten per inwoner hadden. Dit was het gevolg van een actieve overheidspolitiek door de Baath-partij (dat overigens wel nog privé-initiatief toeliet). De oorlog met Iran, de twee golfoorlogen en vooral het embargo hebben de Iraakse economie volledig gekelderd. Embargo werkt corruptie in de hand, dat fenomeen zag je ook in JoegoslaviË, want de normale economische regels gelden niet meer, het wordt overleven in plaats van leven en er is enkel zwarte handel mogelijk.

PS . De Iraakse communistische partij, die onder Saddam Hoessein vervolgd werd en nu vrij kan werken, beschouwen de VS en haar bondgenoten als bevrijders. Ze verschillen hiermee niet van mening met hun medeburgers, maar wel met het West-Europese naïeve links.

Saddam heeft de Iraakse communisten genadeloos vervolgd, en zij zijn een coalitie aangegaan met de Koerdische partijen. Wel hebben zij zich verzet tegen de Amerikaanse invasie van Irak.
Als de oorlog toch zo positief onthaald wordt door de Irakezen volgens u, hoe verklaart u dan (laten we er nog vanuit gaan dat deze enquete waarheidsgetrouw is) dat de meerderheid van de Arabische Iraki's TEGEN de Amerikaanse bezettingstroepen zijn, TEGEN de aanval op Irak en dat ze het minste vertrouwen hebben in de VS???

Trouwens, nu u toch de buurlanden van Irak aanhaalt, de operatie kon enkel gebeuren door de steunen op enkele Arabische buurlanden zoals JordaniË (in het geheim) en Koeweit. Volgens andere Amerikaanse opiniepeilingen blijkt dat 95% van de Jordaniërs tegen de oorlog was, het land is duidelijk een repressieve dictatuur waar de meerderheid in armoede leeft. De VS verwezen steeds naar jordaniË als voorbeeld voor Irak... De VS steunen ook nog steeds op Egypte en Saoudi arabiË en geven deze landen voor miljarden steun en wapens... in geen enkele van deze landen is er vrije pers of heeft de bevolking ook maar iets te zeggen, ook zijn ze stuk voor stuk corrupt (nu dit ter sprake komt, chalabi werd in jordaniË veroordeeld voor miljardenfraude) en draait de economie vierkant, nochtans zijn het vrije markt economieën (toch zeker JordaniË en Egypte) en zijn ze steunpilmaren van de VS...
Als de VS echt de intentie hadden om iets te veranderen in de Arabische wereld konden ze hun bondgenoten verplichten te democratiseren, dat hebben ze nooit gedaan en dat zijn ze nu ook niet van plan in Irak, watch my words...

boer_bavo
25 maart 2004, 19:21
<FONT FACE=Verdana COLOR=000080 SIZE=2>
Men merkt onmiddellijk uit de gemaakte opmerkingen, dat van enig statistisch begrip geen sprake is. Het zou te ver voeren om hier een cursus statistiek te geven. Neem gerust maar aan, dat men met een peiling van een representatieve steekproef van 2.737 Irakezen van 15 jaar en ouder met een zekerheid grenzend aan 98% uitspraken (dus 2% foutenmarge) kan doen in verband met de getoetste vragen.
</FONT>
Wat zegt dat uw steekproef representatief is? Hoe kan je in Irak een representatieve steekproef uitoefenen? Zijn er al geen gebieden die je uitsluit omdat ze te onveilig zijn?
En hoe is uw steekproef gebeurd?
Wie zegt dat de vragen niet suggestief waren?
Wat zou jij antwoorden als een Irakees die voor een buitenlandse krant werkt je vraagt of je het goed vindt dat de Amerikanen zijn binnengevallen? Vooral als je onder een regime hebt geleefd waar je altijd al uit je doppen moest kijken dat je niks fout zei omdat er overal spionnen zaten?

Een bestuur in Irak opbouwen moet niet gebeuren van bovenuit, maar van onderuit: laat eerst gemeentebesturen, dan regiobesturen kiezen. En zo opbouwen om stilaan tot op landsniveau te geraken. En zorg ervoor dat de gemeenten zoveel mogelijk bevoegdheden hebben.
Dat lijkt me de meest logische manier.

lyot
25 maart 2004, 21:31
[quote]
Trouwens, nu u toch de buurlanden van Irak aanhaalt, de operatie kon enkel gebeuren door de steunen op enkele Arabische buurlanden zoals JordaniË (in het geheim) en Koeweit. Volgens andere Amerikaanse opiniepeilingen blijkt dat 95% van de Jordaniërs tegen de oorlog was, het land is duidelijk een repressieve dictatuur waar de meerderheid in armoede leeft. De VS verwezen steeds naar jordaniË als voorbeeld voor Irak... De VS steunen ook nog steeds op Egypte en Saoudi arabiË en geven deze landen voor miljarden steun en wapens... in geen enkele van deze landen is er vrije pers of heeft de bevolking ook maar iets te zeggen, ook zijn ze stuk voor stuk corrupt (nu dit ter sprake komt, chalabi werd in jordaniË veroordeeld voor miljardenfraude) en draait de economie vierkant, nochtans zijn het vrije markt economieën (toch zeker JordaniË en Egypte) en zijn ze steunpilmaren van de VS...
Als de VS echt de intentie hadden om iets te veranderen in de Arabische wereld konden ze hun bondgenoten verplichten te democratiseren, dat hebben ze nooit gedaan en dat zijn ze nu ook niet van plan in Irak, watch my words...

De VS zijn sinds 9/11 wel degelijk op 'missie' in het Midden Oosten. Democratisering is daarbij een van de kernwoorden..Volgens mij past is democratisering ook wel degelijk n deel van de strategie van de Amerikanen om hun veiligheidsbelangen aldaar op lange termijn te vrijwaren..Alleen worden ze nu geconfronteerd met de beperkingen die zo'n strategie met zich meebrengt; Het is duidelijk dat het experiment Irak leert dat dit niet van een leien dakje zal lopen. De VS hadden er duidelijk niet op gerekend, bij het begin van de oorlog, dat er een guerillabeweging zou komen die het inplanten van een democratie op korte termijn quasi onmogelijk zou laten worden . Evenmin hadden ze op zoveel (politieke) weerstand van de Shi'ia gerekend.Natuurlijk blijven de Shia in zekere zin afhankelijk van de VS, maar hun harde discours (cf. Sistani) ten aanzien van de VS is alleszins niet waar op werd gerekend...

Dat neemt niet weg dat de VS het grotere doel, democratisering van de rest van het Midden Oosten nog niet hebben opgegeven. .Je spreekt over het feit dat de VS op dat vlak geen druk uitoefenen, maar dat stemt niet overeen met mijn beeld van de situatie. Vooreerst zijn de middelen die de VS ter beschikking heeft beperkt..Het uitoefenen van militaire druk ten aanzien van min of meer 'bevriende' regimes (lees : S.Arabia &amp; Egypte) is simply not done, en kan je ook niet verwachten. Dergelijke militaire druk werd echter wel, impliciet en expliciet uitgeoefend tegen landen als Syrie &amp; Libie..Ten aanzien van beide landen heeft dat tot overigens tot resultaten geleid. Naast militaire macht rest er natuurlijk ook nog diplomatieke invloed en druk. De diplomatieke macht die de VS kan uitoefenen hangt voor een groot deel af van 't aanzien dat ze in de wereld heeft.. Je zal wel akkoord met me zijn als ik stel dat de VS op diplomatiek vlak véél minder sterk staat dan op militair vlak, in de eerste plaats natuurlijk omdat ze besloten heeft dat een unilateraal optreden het best haar belangen dient..Maar dat neemt niet weg dat de VS toch proberen om het Midden Oosten te democratiseren, en dat houdt ook in zich kritischer opstellen ten aanzien van regimes in het Midden Oosten..Hieronder vind je een tekst terug die uitweidt over de positie van de VS.. Het is echter een lange strijd, en in mijn ogen is de militaire aanwezigheid van de VS niet noodzakelijk een zegen voor de diplomatieke inspanningen..





Riyadh Spurns Powell on Detained Reformists

DEBKAfile Special Report

March 22, 2004, 8:47 AM (GMT+02:00)





US-Saudi relations, uneven since 9/11, have hit a new low over a fresh bone of contention: a sharply-worded protest from Washington against the continued detention of 16 Saudi reform campaigners, half of them university professors and including a number of Shiite spokesmen. Their immediate release was demanded.

DEBKAfile’s Washington and Middle East sources describe this action as the first direct protest to an Arab nation in the framework of President George W. Bush’s initiative for spreading democratic reforms throughout the Greater Middle East. The protest was in effect an American jog to the Saudi elbow to speed up change.

Riyadh’s response was furious enough to have Secretary of State Colin Powell make an unscheduled detour after Islamabad and Baghdad and turn up in Riyadh Friday, March 19. Crown Prince Abdullah greeted him with the angry statement that the arrests were an internal affair. The interview ended in acrimony – in diplomatic parlance “a candid and open debate.”

According to our sources, the Saudis are willing to release the campaigners, who demand that Saudi Arabia’s absolute monarchy move towards a more constitutional model, only if they sign a pledge to stay out of politics. This they refuse to do.

In the background, DEBKAfile’s Cairo sources report, the 22-nation Arab League is tensely engaged in trying to agree on a plan for adoption by the March 29 Arab summit as a riposte to the US Greater Middle East Initiative. The American protest to Saudi Arabia landed in the middle of these preparations with a disturbing thump. Until then, Arab rulers had regarded the Bush democracy initiative as a long-term project to be filtered through in easy stages with enough time for argument and debate along the way. Suddenly it was hanging over their heads.

The Bush administration is also speeding up its action to punish Damascus.

Empowered by recent legislation, President Bush looks as though he is only days away from slapping sanctions down on Syria for sponsoring terrorism, occupying Lebanon, failing to stop anti-American fighters entering Iraq and maintaining chemical and biological weapons programs. Congressional sources list the sanctions expected to unfold in stages as a ban on Syrian aircraft from the United States, prohibition of American energy companies from making future investments in Syria and a block on transactions in Syrian government-owned property – to name a few.

Furthermore, Free Syria Radio takes to the air on March 31 from a US-financed station in Cyprus, two days after the Arab summit opens in Tunis.

These moves are aimed, according to our Washington sources, at breaking up the united Arab front attempting to formulate an agreed plan to combat the Greater Middle East Initiative before it takes off. This front, spearheaded by Egyptian president Hosni Mubarak and Crown Prince Abdullah, now faces a direct challenge ahead of the Arab summit: come to terms with democratic reform as a living process already in motion or else risk a direct showdown with the Bush administration. They do not need to be reminded of the changes in Iraq exactly one year after the US invasion

filosoof
26 maart 2004, 02:17
ter info:http://www.debka.com
(over zichzelf):
DEBKAfile is a self-supporting Internet publication devoted to independent, investigative reporting and forward analysis in the fields of international terrorism, intelligence, international conflict, Islam, military affairs, security and politics.
DEBKAfile comes out seven days a week in English and Hebrew with additional language sites planned.
We began publishing two and-a-half years ago. Our primary aim was to answer what appeared to be a crying need on the Web for strong content in the fields of our expertise based on cutting edge journalism.
The response has exceeded all our expectations. DEBKAfile by supplying a need hasproved also to be a viable business operation.

Traffic

At the last count:
152,000 regulars who clicked in at least once a day
96,000 viewers who clicked in at least once a week
A total of 1,050,000 viewers per week and 4,200,000 per month
62% of our audience is American, 30% Israeli, 8% from 96 countries on every continent and 2 readers in space, aboard the international space station.
58% of our viewers are aged from 25 to 46, including many members of the free professions, government officials, financial leaders, military and intelligence personnel, academics, students and incorrigible skeptic

TomB
26 maart 2004, 18:59
Waarna Koerden en Sunnieten in het verzet zullen gaan....
Tegen dat moment is Turkije misschien lid van de EU, en erft de EU ineens het koerdische probleem erbij: Wat kan en zal de EU d*n doen :?:

Eerst niets, dan janken tot de VS het gaat opkuisen.

filosoof
26 maart 2004, 20:44
Waarna Koerden en Sunnieten in het verzet zullen gaan....
Tegen dat moment is Turkije misschien lid van de EU, en erft de EU ineens het koerdische probleem erbij: Wat kan en zal de EU d*n doen :?:

Eerst niets, dan janken tot de VS het gaat opkuisen.Daar zie ik de US ook voorlopig nog niet aan beginnen...(tenzij ze de EU ermee kunnen dwars zitten, zoals in Yoegoslavië en Irak)De US hebben Turkije in de NATO gehaald, dus zo iraakse, russische, syrische of iraanse Koerden de turkse grens oversteken en Turkije vraagt erom, is dit volgens de termen van het Noord Atlantisch Verdrag eveneens een aanval op de USA :twisted: aangenaam vooruizicht :!: : het is door een dergelijke ketting van allianties dat WO1 begon: gewoon 1(één) gestoorde die een schot loste, wat onhandigheid, een verkeerd in elkaar gestoken mobiliseringsplan in Duitsland, en het spel zat op de wagen...no way back :cry:

fcal
27 maart 2004, 03:39
@boer_bavo

Ziehier de methodologie van de Irak enquête, die werd gehanteerd door de Universiteit van Oxford. Mij lijkt het alleszins professioneel, zeker in vergelijking met wat heden ten dage aan officiële statistiek gepubliceerd wordt door onze particraten.

National Survey of Iraq – February 2004

How the Study was Done
Oxford Research International and the Department of Sociology at Oxford University co-operated in the completion of the study. Local Iraqi Universities facilitated a research licence and helped with local expertise. All stages of the research were managed and supervised by Oxford Research International staff. The survey completed 2,737 interviews in all parts of Iraq (2,652 weighted, the S.E. is 1.87tt for splits).

• Sampling
Sampling was based on the 2001 Statistical Abstract of Iraq and the 1997 census. Where available UN data from January 2003 were used. The theoretical goal was to ensure that every resident of Iraq 15+ had an equal chance of being selected for interview, irrespective of where they lived. Oxford Research International implemented a multi-stage random probability sample design (six stages). The selection was stratified by proportion of urban/rural population. It selected administrative units of Iraq in descending order of size. In lowest-level administrative units, interviews were allocated using PPS. This, in turn, determined the number of sampling points. Locally, Oxford Research International used random-route, and random-interval procedures to select households. Respondents were chosen by Kish grid. Special routines were developed to ensure that female household-members were chosen according to the imperatives of equal probability of selection. The project operated a three call-back system and never replaced unavailable respondents within the same household

Administrative Unit N=/of total
Level 1 Units (Muhafda) 16 of 18
Level 2 Units (Qadha) 59 of 91
Level 3 Units (Nahia) 96 of 142
Level 4 Units (Mahallah/settlements) 178
Sampling points 223
Sample size (un-weighted/weighted) 2,737 / 2,652

• Training
Fieldworkers/Supervisors were trained for 80/130 hours and instructed in the theory and practice of social research. They participated in mock sessions to practice interviewing techniques, and underwent thorough ‘on-the-job’ training in the first days of fieldwork

• Fieldworkers
A total of 53 fieldworkers were employed to complete this project: 4 Team Leaders, 11 Supervisors, and 38 Interviewers. All fieldworkers were Iraqis, had received university education, and were selected from over 900 candidates through aptitude tests and exams

• Quality control
More than 25% of all completed interviews were validated with supervisor back-checks; 7% of interviews were monitored by senior staff. All completed questionnaires underwent five independent checking routines

• Data processing
Data entry was carried out using a double-entry procedure by two independent DE-teams. In addition, a syntax routine checked for consistency errors

Uw bezorgdheid om een basisdemocratie tot stand te brengen is terecht. Wellicht was de berichtgeving door onze 'luxe'-TV &amp; andere -verslaggevers in dit opzicht nogal ondermaats. Ze gaan immers steeds voor sensatie. Maar vrij vroeg is door de voorlopige administratie aangestuurd op de Tocqueville-aanpak van het opbouwen van de basis naar de top van een waar vertegenwoordigend bestuur. Iraks nieuwe stads- en gemeenteraden zijn nu volop in werking en slaan reeds op zowat 90 % van de bevolking. Deze lokale besturen vormen de school bij uitstek van de nieuwe democratie.

Bluelagune
27 maart 2004, 12:32
Aangezien het regime van Saddam Hoessein gunstig was voor Europa, is de keuze vrij snel gemaakt...


Gunstig?? Waaraan leidt u dat af??? Hussein had een evengrote aversie tegen Europa als Osama Bin Laden.