PDA

View Full Version : Vluchtsmisdrijf... wat doet je familie?


Jazeker
20 november 2009, 23:08
Ik hoop dat de moderatie het in hun hart kan vinden om voor een keertje even door de vingers te zien dat ik een volledig artikel plaats ipv een inleiding en dan enkel de link naar de bron. Dit omdat het volledige artikel belangrijk is om te omvatten wat de finesses zijn van dit probleem. Bronvermelding is er uiteraard bij en ook een link naar het artikel.

Johan Vandelanotte: 'Hij was mijn kind voor het ongeluk, en hij is dat nu nog altijd.' Wouter Van Vooren

© Wouter Van Vooren

TORHOUT - INTERVIEW VADER HAALDE ZOON OVER OM ZICH AAN TE GEVEN NA VLUCHTMISDRIJF In de ochtend van 1 maart veroorzaakte Brecht, de zoon van Johan, een dodelijk ongeluk. Hij reed in paniek door naar huis. Johan aarzelde geen moment: 'Als ik het lef niet had gehad om mijn zoon aan te geven, hoe had ik hem vandaag dan in de ogen kunnen kijken?'
Van onze redacteur

'Ik heb geen seconde geaarzeld om de politie te waarschuwen. Brecht (nu 20, red.) kwam rond zes uur 's morgens thuis, compleet in paniek. Ik begrijp zelfs niet hoe hij nog met de auto tot hier is geraakt, zo gechoqueerd was hij. Hij wist niet wat hij moest doen, hij wist zelfs amper wat er gebeurd was. “Ik denk dat ik iemand heb doodgereden, en ik ben niet gestopt,, zei hij. Hij beschreef de plek waar het was gebeurd en geen tien, zelfs geen vijf minuten later heb ik de hulpdiensten gebeld. Op het moment dat ik dat deed, leek ik voor sommigen een held, maar er is toch niks speciaals aan? Ik vond het heel normaal.'

Voor Johan Vandelanotte, een West-Vlaamse graanhandelaar, waren er twee redenen om zijn zoon aan te geven. 'Je weet om te beginnen niet wat er gebeurd is. Zijn er nog mensen in nood? Heeft iemand anders de hulpdiensten kunnen waarschuwen? Op dat uur van de dag komt daar niet zoveel volk voorbij.'

'Ook vind ik dat je verkeerd bezig bent als je als vader je zoon niet bijbrengt dat hij de gevolgen moet dragen van wat hij heeft gedaan. Ik wilde hem nog recht in de ogen kunnen kijken. Dat heeft voor een stuk te maken met opvoeding, maar als mijn buur in paniek bij mij was gekomen, dan had ik precies hetzelfde gedaan.'

'Wat voor zin heeft het om een ongeluk te willen verzwijgen? Als dader kun je daar toch niet mee leven? Als de politie je opspoort en alles achteraf uitkomt, dan ben je nog verder van huis.'

Over het ongeluk zelf, waarbij een Nederlander werd aangereden terwijl hij zijn defecte auto naar de kant probeerde te duwen, wil Johan niet veel kwijt. Hij was er niet bij, de rechtszaak loopt nog, maar vooral: er is al meer dan genoeg over gezegd en geschreven, vindt hij. De parallellen met het ongeluk van afgelopen weekend, waarbij een achttienjarig meisje uit Torhout omkwam, maken het oprakelen van details extra moeilijk. 'We kennen de betrokken familie van een afstand', zegt Johan. 'Ik heb nog met haar vader op school gezeten.'

'Artikels over ongevallen die nu verschijnen, lees ik met meer aandacht dan anderen. Ik kan er vooral niet bij dat mensen die een ongeluk veroorzaken, hun daden blijven verzwijgen. Je kunt in paniek zijn omdat je iets hebt gedaan dat verkeerd is, maar die shock blijft niet duren. Op een gegeven moment moet je stilstaan bij je verantwoordelijkheid.'

'Op het eerste gezicht kan iedereen een dodelijk ongeluk veroorzaken. Je kunt soms niks doen aan een samenloop van omstandigheden. Maar als je onder invloed rijdt, zoals Brecht deed, en ook nog iets te snel, dan bega je een fout. De verantwoordelijkheid voor de gevolgen van die fout moet je dan dragen. Ik heb nu veel moeite met mensen die, terwijl ze zeggen hoe erg ze het ongeluk vinden, drie pinten drinken en daarna in hun auto springen.'

Een van de gevolgen was de arrestatie van Brecht, gevolgd door drie dagen voorarrest.

Johan: 'Dat was voor ons een zware periode (zucht diep). Op dat moment ben je daar natuurlijk constant mee bezig. Ik ben blijven werken, maar ik ben wel een keer een graanvervoer vergeten. Maar we moeten dat ook niet dramatiseren. Wat stelt dit verhaal voor bij dat van de slachtoffers? Iemand is haar vriend verloren die nacht.'

Negen maanden later krijgt het ongeluk stilaan zijn plaats in het gezin Vandelanotte, maar de wonden zijn nog lang niet geheeld. 'Het is niet dat ik er nog mee opsta en mee ga slapen, maar elke dag denk ik er toch eens aan', vertelt Johan. 'Je kunt de krant jammer genoeg niet opentrekken zonder dat er zoiets instaat.'

Over de schadevergoeding voor de nabestaanden is Johan rechtuit: 'Brecht zal dat moeten betalen en zal daarvoor werken. Hij gaat nu elke ochtend met de fiets werken, een auto wil hij voorlopig niet meer. Hij spaart om de schade terug te betalen. Het proces moet nog aflopen, maar het duurt naar mijn gedacht al veel te lang. Daarna pas komt het rijverbod. We weten niet hoe zwaar de straf zal zijn, misschien houdt de rechter er rekening mee dat hij nu zijn best doet. Maar het zou sneller moeten, zodat iedereen weet waar hij staat. Ook de nabestaanden.'

'Brecht heeft zich herpakt, denk ik, hij werkt goed. Mijn relatie tegenover hem is veranderd, op een bepaalde manier zelfs verbeterd. Hij luistert nu misschien wat beter als ik iets zeg. Voor het ongeval had ik hem dikwijls gewaarschuwd dat hij niet goed bezig was. Mijn zoon was geen engeltje. Maar het is jammer dat eerst zoiets moet gebeuren.' (stilte)

'Hij was mijn kind voor het ongeluk, en hij is dat nu nog altijd. Voor je eigen kind wil je altijd het beste. Hem aangeven was ook het beste wat ik kon doen.'

'Het is erg dat je eerst zelf iets moet tegenkomen, om gewaarschuwd te zijn. (zucht diep) Jonge bestuurders rijden vaak te snel, ik deed dat vroeger ook. Terwijl iemand die te snel rijdt, gewoon een slechte bestuurder is. Hoe beter je kunt rijden, hoe trager je gaat rijden.'

'Ik hoop dat Brecht over tien jaar nog goed weet wat er is gebeurd, wat de gevolgen waren en hoe hij het had kunnen voorkomen. Hem een jaar opsluiten zal daar niet bij helpen. Het enige wat Brecht nu kan doen, is zorgen dat zoiets nooit meer gebeurt.'


Bron en artikel hier (http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=D02IAJ2M)

Ik wou dit even meegeven en het is echt wel "food for thought". Laat je overigens niet misleiden... het gaat niet over de politicus VDL.

Persoonlijk denk ik dat de man gelijk heeft zoals hij het zegt. Je kan je zoon niet bevestigen in een pad naar mogelijks nog ergere ongevallen en al zeker niet zorgen dat je medeplichtige wordt in een zaak waar iemand is gestorven. Ik kan de band tussen een vader en zijn zoon niet inroepen om van die zoon een schaduwfiguur te maken die steeds bang is dat het zou uitkomen en bovendien, eens nuchter, met het constante besef dat hij iemand heeft gedood en dat waarschijnlijk zijn leven lang. Tenzij hij weer gaat vluchten in drank of drugs om die schuldvraag te onderdrukken en te ontsnappen aan die drukkende verantwoordelijkheid.

Evenzeer, maar dat is mijn slechte karakter, kan je die vader ook wel verdenken (hoewel ik dat niet actief doe, maar het is iets dat sommige uitspraken in het interview zouden kunnen suggereren) van een charme-offensief gezien de zaak nog voor de rechter moet komen. Niet dat vadertje daar het copyright op heeft want top-advocaten proberen dat constant.

En evenzeer is er de vraag hoe de dader zich nu voelt. Hoe de familie van het slachtoffer omgaat met de woorden van Johan, e.d.

Ik ga geen onnozel polletje maken. Zeg gewoon wat je denkt over dit artikel of de stellingname van de vader en probeer er zonder slogans ("in den bak, "zijne zoon verraden", "tegen de muur", e.d.) wat van te maken. Er ontbreken voor het grote publiek nog heel wat details en ik mag hopen dat we er hier sereen over kunnen spreken.

thx

cookie monster
20 november 2009, 23:16
De vader heeftgelijk !! Hoortbij opvoeding & verantwoordelijk tov zijn kind !!

skaldis
21 november 2009, 07:47
Ik heb op het driehoekje gedrukt.

skaldis
21 november 2009, 07:51
Gefopt.

Bij de leest :

Vader heeft gelijk. Ik zou misschien ook in paniek weg vluchten maar met zo iets blijven leven holt je uit. Dan ben je beter af met de schuld en bijhorende straf te aanvaarden en de waarheid ook aan de slachtoffers aan te bieden die dan al dan niet een beetje kunnen vergeven en hun en jouw lijden wat verminderen.

Jantje
21 november 2009, 08:07
Wat de vader hier heeft gedaan, is zelfs wettelijk verplicht.
Als hij zijn zoon gewoon had binnen gelaten en verder de zaken zijn gewone gang had laten gaan, zonder de hulpdiensten te verwittigen en zonder zijn zoons misdaad aan te geven, was hij medeplichtige en zelf strafbaar.

De vader heeft dus niet enkel zijn plicht tegenover zijn zoon gedaan in opvoedkundige zin, maar ook tegenover het slachtoffer en zich aan zijn wettelijke verplichtingen gehouden.

Erwinvds
21 november 2009, 08:53
Wat de vader hier heeft gedaan, is zelfs wettelijk verplicht.
Als hij zijn zoon gewoon had binnen gelaten en verder de zaken zijn gewone gang had laten gaan, zonder de hulpdiensten te verwittigen en zonder zijn zoons misdaad aan te geven, was hij medeplichtige en zelf strafbaar.

De vader heeft dus niet enkel zijn plicht tegenover zijn zoon gedaan in opvoedkundige zin, maar ook tegenover het slachtoffer en zich aan zijn wettelijke verplichtingen gehouden.

Hoewel ik je inhoudelijk moet gelijk geven zou ik tegelijkertijd begrip kunnen opbrengen als hij geprobeerd zou hebben zijn zoon in bescherming te nemen. Indien hij het laatste zou gekozen hebben denk ik dat het feit dat hij van medeplichtigheid/hinderen van de uitvoering vd wet kon beschuldigt worden wel het laatste van zijn zorgen zou zijn. Het is en blijft je kind hé. Het siert hem dat hij voor de integere/juiste zijde gekozen heeft maar ik geef het iedereen toch maar te doen.

skaldis
21 november 2009, 09:06
Wat de vader hier heeft gedaan, is zelfs wettelijk verplicht.
Als hij zijn zoon gewoon had binnen gelaten en verder de zaken zijn gewone gang had laten gaan, zonder de hulpdiensten te verwittigen en zonder zijn zoons misdaad aan te geven, was hij medeplichtige en zelf strafbaar.

De vader heeft dus niet enkel zijn plicht tegenover zijn zoon gedaan in opvoedkundige zin, maar ook tegenover het slachtoffer en zich aan zijn wettelijke verplichtingen gehouden.


Als ik me niet vergis zijn er bepaalde gevallen/omstandigheden waarbij ouders of geliefden niet van medeplichtigheid kunnen worden beschuldigd. Hoe dat juist zit weet ik niet.

Jantje
21 november 2009, 09:29
Hoewel ik je inhoudelijk moet gelijk geven zou ik tegelijkertijd begrip kunnen opbrengen als hij geprobeerd zou hebben zijn zoon in bescherming te nemen. Indien hij het laatste zou gekozen hebben denk ik dat het feit dat hij van medeplichtigheid/hinderen van de uitvoering vd wet kon beschuldigt worden wel het laatste van zijn zorgen zou zijn. Het is en blijft je kind hé. Het siert hem dat hij voor de integere/juiste zijde gekozen heeft maar ik geef het iedereen toch maar te doen.

Als je ooit zelf bij een dodelijk ongeluk betrokken bent geweest als bestuurder van een voertuig, klap je daar wel anders over, ook al was je volledig in je recht en kon je er niets aan doen.

De last om het verlies van een leven door jou aanwezigheid op die plaats is reeds voldoende om je hele leven te vernielen.
Men geeft zelfs bijstand aan mensen die enkel getuigen waren van het verlies van een leven zonder er bij betrokken te zijn.

Het is dus reeds enkel om het leven van zijn zoon dragelijk te kunnen houden en niet ook nog eens met de angst van betrapt te worden, te moeten leven dat hij het gedaan heeft.

Jantje
21 november 2009, 09:32
Als ik me niet vergis zijn er bepaalde gevallen/omstandigheden waarbij ouders of geliefden niet van medeplichtigheid kunnen worden beschuldigd. Hoe dat juist zit weet ik niet.

Nee, hij was op de hoogte van het feit dat er mensen in nood konden zijn op de plaats van het ongeluk en iedereen is verplicht om elke in nood te helpen waar het kan zonder eigen leven of dat van derde in gevaar te brengen.

Hoe je het dus draait of keert, als hij het niet aangaf, was hij steeds strafbaar.

Cisalpina
21 november 2009, 10:39
Genesis heeft er eens een liedje over gemaakt, over iemand dood (of in coma) rijden.

http://www.youtube.com/watch?v=mMEhTI-jko8

skaldis
21 november 2009, 11:50
Nee, hij was op de hoogte van het feit dat er mensen in nood konden zijn op de plaats van het ongeluk en iedereen is verplicht om elke in nood te helpen waar het kan zonder eigen leven of dat van derde in gevaar te brengen.

Hoe je het dus draait of keert, als hij het niet aangaf, was hij steeds strafbaar.

Dat zal dan wel in dit geval jep.

Herr Flick
23 november 2009, 11:50
Het siert die vader alleen maar, en die zoon , zal dat ook wel beseffen, dat dat de enige juiste oplossing is.

Misschien was die gast echt wel geschrokken en in paniek verder gereden, (je kan wel de leeftijd hebben om te mogen rijden, maar je moet ook de maturiteit hebben om met de gevolgen om te gaan als het fout gaat. )

In geval van een gewonde en zeker een dode, kun je niet anders, je moet je verantwoordelijkheid opnemen. Uiteindelijk is dat een ongeval, je doet dat niet expres.

Duvelke
30 november 2009, 12:38
Als ik me niet vergis zijn er bepaalde gevallen/omstandigheden waarbij ouders of geliefden niet van medeplichtigheid kunnen worden beschuldigd. Hoe dat juist zit weet ik niet.
idd, eerste graad is niet verplicht iemand aan te geven.
De vader moest zijn zoon dus niet aangeven

abou Anis
30 november 2009, 12:52
Chapeau voor die vader.
Veel meer valt daar volgens mij niet over te vertellen. Speculeren over wat iemand wel/niet zou gedaan (moeten) hebben of over wat je zelf zou doen als het je zou overkomen is volgens mij compleet zinloos omdat je dat pas écht kan weten als het zover is. Wat ik uiteraard niemand toewens.

Nynorsk
30 november 2009, 13:21
Het siert die vader alleen maar, en die zoon , zal dat ook wel beseffen, dat dat de enige juiste oplossing is.

Misschien was die gast echt wel geschrokken en in paniek verder gereden, (je kan wel de leeftijd hebben om te mogen rijden, maar je moet ook de maturiteit hebben om met de gevolgen om te gaan als het fout gaat. )

In geval van een gewonde en zeker een dode, kun je niet anders, je moet je verantwoordelijkheid opnemen. Uiteindelijk is dat een ongeval, je doet dat niet expres.

Je doet dat inderdaad niet expres, nee, maar naast de emotionele last op je schouders heb je ook nog de financiële last te dragen. En die kan zeer hoog oplopen, zo is m'n ervaring (niet persoonlijk, wel bij mensen rond mij).
Als je dan nog uit schrikreactie in eerste instantie gevlucht bent (wat ik ergens kan begrijpen) is het gevaar om ook nog je eigen toekomst (en dus die van je eigen gezin) nog groter - en mensen doen rare dingen in dergelijke heftige situaties. Natuurlijk moet je je verantwoordelijkheid oppakken, maar in sommige gevallen komt er bij "verantwoordelijkheid opnemen" toch wel een héél hoge prijs te betalen.

Als ouder van iemand die vluchtmisdrijf gepleegd heeft zou ik het toch niet zo makkelijk hebben om meteen een beslissing te nemen.

Savatage
30 november 2009, 13:38
De vader heeft juist gehandeld, chapeau daarvoor, maar zijn pleidooi voor z'n zoon pakt bij mij niet. Zijn zoon heeft een fout gemaakt, waardoor er nu een persoon zijn leven kwijt is (te snel rijden en rijden onder invloed). Elke jongere weet hoe gevaarlijk dat is. Als die jongen die fout niet had gemaakt, dan was er niets gebeurd. Ik zou het persoonlijk niet meer dan normaal vinden dat het gerechtshof hem een gevangenisstraf oplegt (circa 10-15 jaar). Zeg nu zelf, wat geld bijeensparen om een schadevergoeding te kunnen bieden vind ik te licht.

den dinges
29 december 2009, 16:35
Hoewel ik je inhoudelijk moet gelijk geven zou ik tegelijkertijd begrip kunnen opbrengen als hij geprobeerd zou hebben zijn zoon in bescherming te nemen. Indien hij het laatste zou gekozen hebben denk ik dat het feit dat hij van medeplichtigheid/hinderen van de uitvoering vd wet kon beschuldigt worden wel het laatste van zijn zorgen zou zijn. Het is en blijft je kind hé. Het siert hem dat hij voor de integere/juiste zijde gekozen heeft maar ik geef het iedereen toch maar te doen.

Ik weet zelfs niet of je er voor gestraft word als je voor je kind te beschermen liegt. Ik heb al wel gehoord dat moeders niet in het voordeel van hun kinderen mogen getuigen in bvb moordzaken . Hoe zit dat juist wettelijk gezien , als iemand dat weet ?
Verder heeft die vader waarschijnlijk gelijk gehad door de politie te verwittigen, in elk geval al om aan te geven dat er mogelijk gekwetsten waren.

stropke
13 februari 2010, 02:05
Nederlandse doodrijder krijgt 12 maanden cel
Rechter gelooft dat de man fietsster verwarde met hertje


KASTERLEE - De Nederlander Willem Van Gael reed op 18 oktober in Lichtaart fietsster Tinne Adriaensen (28) dood. Hij pleegde achteraf vluchtmisdrijf en krijgt daarvoor nu 12 maanden cel.

Willem Van Gael (48) uit het Nederlandse Schijndel was op 18 oktober samen met zijn echtgenote op de terugweg van een parenclub in Lichtaart. Op de Poederleesteenweg maaide hij iets na 4 uur 's nachts verpleegster Tinne Adriaensen (28), die in Arendonk werkte en in Lichtaart woonde, van de weg. Na het ongeval pleegde hij vluchtmisdrijf. Het slachtoffer werd volgens medefietsers zo'n 20 meter weggeslingerd en was op slag dood.

Toen Van Gael in Nederland werd gearresteerd na een toevallige wegcontrole had hij bijna 1 promille alcohol in zijn bloed. In de parenclub had hij naar eigen zeggen 'acht of negen pilsjes en een paar wodka's met Gini' gedronken. Na de aanrijding was hij zich van geen kwaad bewust. 'Ik dacht dat ik een hertje of een ree had aangereden', zei hij op 29 januari tegen de rechter in Den Bosch.

De officier van justitie bij de rechtbank in Den Bosch vorderde daarop 24 maanden cel, waarvan 8 met uitstel, en vier jaar rijverbod. Vrijdag om 13u volgde de uitspraak en werd de straf door de rechter herleid tot 12 maanden cel. De rechter ging mee met de argumenten van de verdediging dat de beklaagde de fietster had verward met een hertje. Van Gael zou achteraf ook zijn spijt betuigd hebben in een brief aan de nabestaanden.

ivm, jva (eigen berichtgeving)


http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=DMF20100212_047

:x Ongelooflijk, zuipen en vluchtmisdrijf zijn blijkbaar een tweeling.
Allicht gelooft die rechter hem dat hij en hertje zag, met 8 glazen bier en een paar vodka's.
Onbegrijpelijk dat die clubbazen zo een gast nog zelf laten wegrijden.
Drankmisbruik mag NOOIT een verzachtende omstandigheid zijn, eerder een verzwarende. En hoe nuchter was zijn vrouw dan wel? Dat ze zelf niet gereageert heeft om met zo iemand nog mee te gaan.
Maja als ge ziet waar ze vanaf kwamen en wat ze doen in een parenclub, dan zal haar hoofd ook niet meer bij verkeersveiligheid bezig zijn geweest.
Wanneer gaan ze het leren??

smithlanger
28 juni 2010, 10:16
sounds good to me :-):-)

Anna List
28 juni 2010, 10:24
het is niet leuk om met je kind naar de politie te stappen, maar t is wel de enige mogelijke optie.