PDA

View Full Version : Waarom de VS Cuba zo haten ...


kaatd
3 juli 2006, 13:47
Julio Palacios, president van het Centraal Amerikaans Parlement (PARLACEN), belichtte onlangs Cuba's resultaten met betrekking tot de VN Milleniumdoelstellingen ter reductie van armoede, toegang tot gezondheidszorg en verlaging van de kindersterfte.

"Cuba is het enige Latijnsamerikaanse land dat de Milleniumdoelstellingen heeft overtroffen op bijna alle vlakken," aldus Palacios tegen Prense Latina na de sessie van het parlement in de Guatemalteekse hoofdstad.

De ontwikkelingsdoelstellingen vormen een poging om extreme armoede en honger te verminderen, universeel basisonderwijs te voorzien, perinatale mortaliteit bij vrouwen en kinderen te reduceren en de verspreding van AIDS tegen te gaan.

Volgens PARLACEN leven meer dan 200 miljoen mensen in Latijns Amerika in armoede en 96 miljoen de meets schrijnende armoede.

En dan komen de trols onmiddellijk met hun onzin: "Oh, maar ze hebben geen persvrijheid en geen twee-partijenstelsel". Inderdaad. Maar wat ze wél hebben, en dat honderden miljoenen - en wellicht miljarden op de planeet ontberen, is het recht op leven.

Zwarte Spion
3 juli 2006, 13:50
Daarom haten de VS Cuba! Dat wist ik niet! Ik schaam me!

vlijmscherp
3 juli 2006, 13:52
bron?

Zwarte Spion
3 juli 2006, 13:55
http://members.lycos.nl/minervamystica/bron.jpg

Lof der Zotheid
3 juli 2006, 14:11
Julio Palacios, president van het Centraal Amerikaans Parlement (PARLACEN), belichtte onlangs Cuba's resultaten met betrekking tot de VN Milleniumdoelstellingen ter reductie van armoede, toegang tot gezondheidszorg en verlaging van de kindersterfte.

"Cuba is het enige Latijnsamerikaanse land dat de Milleniumdoelstellingen heeft overtroffen op bijna alle vlakken," aldus Palacios tegen Prense Latina na de sessie van het parlement in de Guatemalteekse hoofdstad.

De ontwikkelingsdoelstellingen vormen een poging om extreme armoede en honger te verminderen, universeel basisonderwijs te voorzien, perinatale mortaliteit bij vrouwen en kinderen te reduceren en de verspreding van AIDS tegen te gaan.

Volgens PARLACEN leven meer dan 200 miljoen mensen in Latijns Amerika in armoede en 96 miljoen de meets schrijnende armoede.

En dan komen de trols onmiddellijk met hun onzin: "Oh, maar ze hebben geen persvrijheid en geen twee-partijenstelsel". Inderdaad. Maar wat ze wél hebben, en dat honderden miljoenen - en wellicht miljarden op de planeet ontberen, is het recht op leven.

En waar komt de VS hier in beeld? Niet dat ik die yankee - cowboys bewonder of zelfs maar sympathiek vind, maar een sluitende theorie zou toch wel nuttig zijn.

Chipie
3 juli 2006, 14:28
Waarom de meeste Cubanen het communisme zo haten en hun leven willen riskeren om dat eiland in de zon te kunnen ontvluchten... :wink:
EDRO JUAN GUTIÉRREZ - DIRTY HAVANA
Cubaanse roman * la Bukowski.

Pedro Juan woont op het dak van een gebouw aan de Malécon, waar vandaan hij een prachtig uitzicht heeft over de Caribische Zee. Maar de woonomstandigheden zijn slecht, soms deel je met wel honderd mensen een badkamer en de stront van de wc's is zeker met heet weer om gek van te worden. Het is rond 1994 en het gaat heel slecht in Cuba. Net zoals Pedro Juan hebben vele mensen geen werk, vaak geen eten of geld en het sjacheren en de prostitutie bloeien als nooit tevoren. De gebouwen die eens de trots van Havanna waren staan op instorten en wanneer de cyclonen hun regens loslaten op de stad zit menig oudje benauwd in zijn onderkomen uit angst voor instorting.
Pedro Juan probeert zoals zovelen te overleven in een Cuba waarvan de revolutie stinkt. Dan zit hij weer in de blikjes-business - blikjes van de schroot verzamelen voor een ijsboer - dan probeert hij weer op het platteland aan eten te komen om die in de hongerlijdende stad te verkopen. De enige dingen die Pedro Juan daadwerkelijk op de been houden zijn de rum en marijuana, maar vooral de mooie vrouwen van Cuba, die in alle kleuren, geuren en leeftijden zijn pad kruisen. Slecht nieuws bestaat niet voor de Cubaanse regering, maar voor Pedro Juan wel degelijk.

'Dirty Havana' is een verzameling semi-autobiografische verhalen van de Cubaanse schrijver en ex-journalist Pedro Juan Gutiérrez die net zoals de gelijknamige hoofdpersoon uit zijn boek in Cuba heeft moeten overleven tijdens de barre jaren 1994-1995, toen de armoe en honger in Havana het grootst was. Het was de tijd dat de 'America Dream' de grootste droom van alle Cubanen was en vele Cubanen het eiland probeerden te verlaten op zelf getimmerde vlotten en ander drijvend goed op autobanden, als het maar bleef drijven.
Na de tv-documentaires over de Cubaanse groep Buena Vista Social Club die met hun door Ry Cooder geproduceerde CD een mega-hit in Europa scoorde, raakte Cuba weer in en dachten vele mensen dat Havana een swingende Caribische stad was als geen ander. Pedro Juan Gutiérrez zet hier echter een goeie domper op. Zonder dollars geen feest en wie ietsje kritisch alle documentaires bekijkt over Cuba kan de ellende die uit 'Dirty Havana' druipt zelf in ogenschouw nemen.
Natuurlijk kwijlt menig toerist over de prachtig vervallen bouwwerken in Havana, de zeldzaam oude auto's die daar nog steeds rijden - ook al hangt de motor met van alles en nog wat aan elkaar - en de mooie vrouwen die alles op alles zetten om wat dollars te vergaren. Maar hier is de waarheid over instortende huizen, vervallen rijkdom en over de trieste achtergrond van die bevallige vrouwen. Zoals Gutiérrez zelf menigmaal in zijn boek herhaalt: voor de communistisch Cubaanse regering bestaat al deze ellende niet. Geen misdaad, geen armoede, geen verloedering. 'Dirty Havana' gaat over de achterkant van die eens geroemde Cubaanse revolutie.
Misschien legt Gutiérrez zijn seksuele driften wel erg dik in zijn verhalen, maar door al die escapades met het ene na het andere vriendinnetje sijpelt een portret door van een wanhopige gemeenschap die leeft volgens de hardste regels van een stadsguerilla. Het uitzicht vanuit zijn dakwoning kan dan geweldig zijn, maar als je geen water hebt of nummertje vijftig bent in de rij voor de wc bovenop een instortend gebouw, is die romantiek snel vervlogen. De levensbasis is rum en seks, en die zijn als enige volop aanwezig, de kwaliteit van de dames vele malen beter dan die van de rum. Grote afwezige in Gutiérrez verhalen is de muziek. De mooie mulatinnen kunnen dansen om in een erotische sfeer te komen en om de rum sneller door hun bloed te laten stromen, maar 'Dirty Havana' swingt voor geen meter. Het is een trieste afschildering van menselijke ellende.
Toch heeft de roman sfeer en geen bitterheid. Wanneer Pedro Juan na de eerste helft van het boek niet meer om elke bladzijde een orgasme behoeft, worden de verhalen zelfs aangenaam door hun rijke beschrijving en de niet op het mondje gevallen schrijfstijl van de schrijver. Ondanks zoveel misère weten mensen te overleven, ook al is het alleen maar op seks en rum. Gutiérrez heeft zo overleefd en vereert met dit boek Havana op zijn geheel eigen manier. Geen lovende muziek maar wel een sfeervol Caribisch portret. Het boek werd in 1998 als eerste in Spanje gepubliceerd en de vraag is hoe lang de Cubaanse politie hem op zijn dakterras zal laten wonen, want alles kan Havana worden binnengesmokkeld, dus ook dit boek. 'Dirty Havana' zal Gutiérrez in ieder geval wat dollars opleveren.
http://www.hotel-boekenlust.nl/boekensuite/havana.html

Zwarte Spion
3 juli 2006, 14:35
Moest Fidelleke nu eens zijn centjes verdelen onder de arme mensjes van Cuba dan zou het daar al veel 'beter' zijn.

kaatd
3 juli 2006, 15:01
Waarom de meeste Cubanen het communisme zo haten en hun leven willen riskeren om dat eiland in de zon te kunnen ontvluchten...

Niet 'de meeste' Cubanen haten het communisme en zeker niet 'de meeste Cubanen' riskeren hun leven om het eiland te ontvluchten. Het gaat om een kleine minderheid en relatief gezien veel minder dan in Haiti of Mexico.

En uw 'bron' vind ik nogal bizar. Sinds wanneer baseer jij je wereldvisie op seksmaniakken die drugs gebruiken en zich de hele tijd lazarus zuipen? Is dat jouw visie op heldere, betrouwbare berichtgeving?

Overigens: het boek - een roman en dus deels fictie - speelt zich af in 1994. Inderdaad een zéér moeilijke periode voor Cuba. Het leven was er toen bepaald niet gemakkelijk.
Vandaag is dat helemaal anders (ondermeer met een werklsooheidsgraad van nauwelijks 1,6%). Niet dat het er een paradijs is, maar de mensen hebben er - gezien de behaalde milleniumdoelstellingen - geen slecht leven.

kaatd
3 juli 2006, 15:04
Moest Fidelleke nu eens zijn centjes verdelen onder de arme mensjes van Cuba dan zou het daar al veel 'beter' zijn.

Fidel Castro heeft geen 'centjes', wat Forbes magazine ook beweert. Het cynische aan uw uitleg is precies het feit dat de eigendommen die men Fidel toeschrijft juist aan de bevolking toebehoren.

En het overvloedig gebruik van verkleinwoorden, sterkt uw argumentatie geenszins.

Chipie
3 juli 2006, 15:05
Niet 'de meeste' Cubanen haten het communisme en zeker niet 'de meeste Cubanen' riskeren hun leven om het eiland te ontvluchten. Het gaat om een kleine minderheid en relatief gezien veel minder dan in Haiti of Mexico.

En uw 'bron' vind ik nogal bizar. Sinds wanneer baseer jij je wereldvisie op seksmaniakken die drugs gebruiken en zich de hele tijd lazarus zuipen? Is dat jouw visie op heldere, betrouwbare berichtgeving?

Overigens: het boek - een roman en dus deels fictie - speelt zich af in 1994. Inderdaad een zéér moeilijke periode voor Cuba. Het leven was er toen bepaald niet gemakkelijk.
Vandaag is dat helemaal anders (ondermeer met een werklsooheidsgraad van nauwelijks 1,6%). Niet dat het er een paradijs is, maar de mensen hebben er - gezien de behaalde milleniumdoelstellingen - geen slecht leven.In rode paradijzen bestaat normaal geen werklooskheid... :roll2:
Hoe lukt Castro daarin? :wink:
Zijn dat mss die Cubanen die gevangen zitten omdat ze vrije meningsuiting eisen?...

Chipie
3 juli 2006, 15:10
Fidel Castro heeft geen 'centjes', wat Forbes magazine ook beweert. Het cynische aan uw uitleg is precies het feit dat de eigendommen die men Fidel toeschrijft juist aan de bevolking toebehoren.

En het overvloedig gebruik van verkleinwoorden, sterkt uw argumentatie geenszins.En hoe weet U dat allemaal?... :lol:

Chipie
3 juli 2006, 15:16
Niet 'de meeste' Cubanen haten het communisme en zeker niet 'de meeste Cubanen' riskeren hun leven om het eiland te ontvluchten. Het gaat om een kleine minderheid en relatief gezien veel minder dan in Haiti of Mexico.

En uw 'bron' vind ik nogal bizar. Sinds wanneer baseer jij je wereldvisie op seksmaniakken die drugs gebruiken en zich de hele tijd lazarus zuipen? Is dat jouw visie op heldere, betrouwbare berichtgeving?

Overigens: het boek - een roman en dus deels fictie - speelt zich af in 1994. Inderdaad een zéér moeilijke periode voor Cuba. Het leven was er toen bepaald niet gemakkelijk.
Vandaag is dat helemaal anders (ondermeer met een werklsooheidsgraad van nauwelijks 1,6%). Niet dat het er een paradijs is, maar de mensen hebben er - gezien de behaalde milleniumdoelstellingen - geen slecht leven.Als de Cubaanse schrijver Pedro Juan Gutiérrez op een dag zijn huis verlaat, treft hij op straat een zwaar mishandelde vrouw aan. ‘Dat was een simpele “crime passionel”. Net als overal elders. Maar hier komt het niet in de krant, omdat het al 35 jaar niet gewenst is over onaangename, verontrustende zaken te schrijven. Alles moet goed zijn. Een modelmaatschappij kan geen misdaad of lelijke dingen herbergen. Maar het punt is dat je het wel moet weten. As je niet alle informatie hebt, kun je niet denken, niet beslissen, geen mening hebben. Je verandert in een domoor die alles gelooft.’
(Uit: ‘Trilog*a sucia de La Habana’, vertaald door Nelleke Geel.)
Hier vindt U een tamelijk lang artikel, dat nog niet zo oud is... en waaruit blijkt hoe gelukkig de mensen daar zijn... :roll2:
http://www.viceversaonline.nl/viceversa/reportage/zon_zee_en_het_vrije_woord

Havana
3 juli 2006, 16:00
Hier vindt U een tamelijk lang artikel, dat nog niet zo oud is... en waaruit blijkt hoe gelukkig de mensen daar zijn... :roll2:
http://www.viceversaonline.nl/viceversa/reportage/zon_zee_en_het_vrije_woord

Tja :roll:

Verenigde Staten • Censuur voor Cubaanse boeken
15-12-2004

Verenigde Staten • Censuur voor Cubaanse boeken 15-12-2004
Duizenden Amerikaanse uitgevers, eindredacteurs, boekbinders, vertalers, nalezers... zullen klacht neerleggen bij het Hooggerechtshof tegen OFAC, een dienst van het ministerie van de Schatkist (Granma, 8/12). Dat heeft een verbod uitgesproken tegen de uitgave van boeken uit een land dat onder Amerikaans embargo ligt zoals Cuba, Iran, Sudan,... Mensen die meewerken aan zo'n uitgave kunnen 10 jaar celstraf krijgen en een boete van 1 miljoen dollar. OFAC heeft al boeken verboden over Cubaanse muziek, Iraanse aardbevingen, Sudanese literatuur.

http://www.ptb.be/international/article.phtml?section=A2AAABBP&object_id=25562

Chipie
3 juli 2006, 16:04
Tja... toch niet 'Dirty Havana'?... :lol:

Deze maand precies twee jaar geleden veroordeelde Cuba nog 75 journalisten, vakbondsleiders en mensenrechtenactivisten tot hoge gevangenisstraffen en fusilleerde het drie vluchtende bootkapers.
02/2005

baarle
3 juli 2006, 16:06
En dan komen de trols onmiddellijk met hun onzin: "Oh, maar ze hebben geen persvrijheid en geen twee-partijenstelsel".

Persvrijheid en democratie zijn onzin?

Dumballover
3 juli 2006, 16:15
Hier ligt de pers ook maar in de handen van enkelen. Welke krant verzette zich tegen het generatiepact? Geen enkele! Terwijl er 100.000 mensen op de staking aanwezig waren. Men moet leren aanvaarden dat Cuba veel vooruitgang gemaakt heeft. Al blijkt een groot aantal idealisten hier zich niet te bekommeren om de werkloosheid, maar wel om de freedom of speech. Het is een cool nummer, maar voor de rest wordt dat ferm overroepen.

kaatd
3 juli 2006, 16:44
Persvrijheid en democratie zijn onzin?

Neen, ze zijn geen onzin en ze zijn niet onbelangrijk.

Maar als het gaat over het reduceren van armoede, kindersterfte, het verstrekken van onderwijs en gezondheidszorg, dan verdient Cuba een pluim. Dat niet willen inzien is onzin.

Overigens heb je weinig aan zgn. persvrijheid als 43% van de bevolking analfabeet is natuurlijk.

Chipie
3 juli 2006, 16:55
Neen, ze zijn geen onzin en ze zijn niet onbelangrijk.

Maar als het gaat over het reduceren van armoede, kindersterfte, het verstrekken van onderwijs en gezondheidszorg, dan verdient Cuba een pluim. Dat niet willen inzien is onzin.

Overigens heb je weinig aan zgn. persvrijheid als 43% van de bevolking analfabeet is natuurlijk.In uw 'systeem' zijn persvrijheid en democratie (vanzelfsprekend zou ik zeggen) de grootste vijanden... :wink:

Casca
3 juli 2006, 17:01
Altijd leuk om te zien hoe voor de resident assholes het geluk van de bevolking van geen enkele rol schijnt te zijn bij het beoordelen van regimes.

lombas
3 juli 2006, 17:42
Prima zo. Nu nog de coërciviteit bestrijden, en we kunnen er tegen.

KrisKras
3 juli 2006, 18:09
In uw 'systeem' zijn persvrijheid en democratie (vanzelfsprekend zou ik zeggen) de grootste vijanden... :wink:

;-)

http://www.cnn.com/2006/POLITICS/06/26/bush.terroristfinancing.ap/index.html

http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/americas/5119394.stm

http://news.yahoo.com/s/afp/20060626/ts_alt_afp/usattacksbanking_060626230227;_ylt=AteR_7QB5CqVMLZ if5y7vhIGw_IE;_ylu=X3oDMTA2ZGZwam4yBHNlYwNmYw--

kaatd
3 juli 2006, 19:12
In uw 'systeem' zijn persvrijheid en democratie (vanzelfsprekend zou ik zeggen) de grootste vijanden...

1. Ik heb geen 'systeem', behalve in mijn huishouden, mijn werk en de manier waarop ik mijn kinderen opvoed.

2. In geen van 'mijn systemen' zijn persvrijheid en democratie vijanden.

3. In Cuba is er een vorm van democratie. Die is zeker niet perfect maar zoals u uit andere artikels hier al lang weet, kan je het op zijn merites beoordelen. En die zijn niet min.

4. Cuba wordt gelauwerd omwille van zijn inzet voor fundamentele mensenrechten: dat op leven, gezondheid, onderwijs. Dat niet alles koek en ei is in Cuba, dat weet ikzelf ook. Het paradijs bestaat namelijk niet. Maar de mensen worden er wel bijzonder oud voor een arm ontwikkelingsland.

5. Persvrijheid is zeer relatief. Zoals mijn Liebling al schreef: "freedom of the press belongs to those who own one". In Cuba is dat de overheid, hier zijn het conglomeraten van uitgeverijen en industriëlen. Ik ben niet overtuigd van het feit dat het nieuws dat men ons serveert waarheidsgetrouwer is dan dat in Cuba.
Het is waar, hier hebben we allemaal toegang tot internet. In Cuba niet en dat heeft alles te maken met het feit dat het een arm land is.

Maar ik merk dat je niets schrijft over de grond van de zaak, met name dat de Cubaanse overheid - veel meer dan andere regeringen - duidelijk begaan is met het welzijn van de bevolking en dus tegemoet komt aan de milleniumdoelstellingen?

lombas
3 juli 2006, 19:28
Wees blij dat jij je kinderen alle heil over Cuba kunt vertellen. Dat verhaal ging niet op indien je dat kadert in een USSR over de VSA.

Chipie
3 juli 2006, 19:31
1. Ik heb geen 'systeem', behalve in mijn huishouden, mijn werk en de manier waarop ik mijn kinderen opvoed.

2. In geen van 'mijn systemen' zijn persvrijheid en democratie vijanden.

3. In Cuba is er een vorm van democratie. Die is zeker niet perfect maar zoals u uit andere artikels hier al lang weet, kan je het op zijn merites beoordelen. En die zijn niet min.

4. Cuba wordt gelauwerd omwille van zijn inzet voor fundamentele mensenrechten: dat op leven, gezondheid, onderwijs. Dat niet alles koek en ei is in Cuba, dat weet ikzelf ook. Het paradijs bestaat namelijk niet. Maar de mensen worden er wel bijzonder oud voor een arm ontwikkelingsland.

5. Persvrijheid is zeer relatief. Zoals mijn Liebling al schreef: "freedom of the press belongs to those who own one". In Cuba is dat de overheid, hier zijn het conglomeraten van uitgeverijen en industriëlen. Ik ben niet overtuigd van het feit dat het nieuws dat men ons serveert waarheidsgetrouwer is dan dat in Cuba.
Het is waar, hier hebben we allemaal toegang tot internet. In Cuba niet en dat heeft alles te maken met het feit dat het een arm land is.

Maar ik merk dat je niets schrijft over de grond van de zaak, met name dat de Cubaanse overheid - veel meer dan andere regeringen - duidelijk begaan is met het welzijn van de bevolking en dus tegemoet komt aan de milleniumdoelstellingen?Tja... als onze regering zo begaan zou zijn met het welzijn van de bevolking... het kot zou te klein zijn...

Als U denkt dat de toegang tot internet enkel te maken heeft met het feit dat Cuba een arm land is, maak U dan iets anders wijs... Seffens gaat U nog beweren dat in de ex-SU - U weet wel waar U in 1987 kaviaar at en koelkasten zag, die beter gevuld waren dan hier en waar het leven fundamanteel niet slechter was dan nu hier - ook persvrijheid en democratie heerste...

http://img20.imageshack.us/img20/1892/kaatd1jp.jpg

;-)

Percalion
3 juli 2006, 19:32
Wees blij dat jij je kinderen alle heil over Cuba kunt vertellen. Dat verhaal ging niet op indien je dat kadert in een USSR over de VSA.

Ik was net hetzelfde aan het denken eigenlijk.

Moeten we kaatd niet op de brandstapel gooien omdat ze haar kinderen misschien eventueel indoctrineert met communisme? Zoals we ook doen met Beliën en Colen? Ik vind alvast van niet natuurlijk, maar bon, Black Cat zal vinden van wel want hij is tegen geweld. Een salonsocialist, zoals iemand 'm omschreef. Edoch we wijken af.

Casca
3 juli 2006, 19:32
Wees blij dat jij je kinderen alle heil over Cuba kunt vertellen. Dat verhaal ging niet op indien je dat kadert in een USSR over de VSA.

Want je kinderen over de heil van een ander systeem vertellen is veeeeeeeeel belangrijker dan hun huisvesting, onderwijs, goede levensstandaard...

lombas
3 juli 2006, 19:33
Ik was net hetzelfde aan het denken eigenlijk.

Moeten we kaatd niet op de brandstapel gooien omdat ze haar kinderen misschien eventueel indoctrineert met communisme? Zoals we ook doen met Beliën en Colen? Ik vind alvast van niet natuurlijk, maar bon, Black Cat zal vinden van wel want hij is tegen geweld. Een salonsocialist, zoals iemand 'm omschreef. Edoch we wijken af.

Uiteraard, en geweld bestrijd je natuurlijk het best door belastingen en staatsmonopolies invoeren.

lombas
3 juli 2006, 19:35
Want je kinderen over de heil van een ander systeem vertellen is veeeeeeeeel belangrijker dan hun huisvesting, onderwijs, goede levensstandaard...

Ik verkies vrijheid boven eender wat. Of zoals Hij al zei: Give me liberty, or give me death. Dus ja, ik verkies tegen mijn kinderen te vertellen wat ik wil, boven dat niet te kunnen.

Casca
3 juli 2006, 19:36
Ik verkies vrijheid boven eender wat. Of zoals Hij al zei: Give me liberty, or give me death. Dus ja, ik verkies tegen mijn kinderen te vertellen wat ik wil, boven dat niet te kunnen.

Wereldvreemde kwiet... ;-)

lombas
3 juli 2006, 19:40
Wereldvreemde kwiet... ;-)

En het leuke aan het systeem is dat "jij" perfect kunt opteren alle communistische en socialistische spelletjes vrijwillig ten uitvoer te brengen.

Er was overigens een enorm goede gezondheidszorg en scholing in de VSA vóór pakweg 1930. Vrijwilligerswerk is er dan ook gedaald van +75% naar -25%. Voer een staatsregime in, en apathie heerst.

longhorn
3 juli 2006, 20:33
Mijn oudste broer uit Belgie stond te kijken van het hospitaal en de zorg die mijn andere broer hier kreeg in de VS. Belgie kon er niet aan tikken, zei hij.

Pietje
3 juli 2006, 20:53
Mijn oudste broer uit Belgie stond te kijken van het hospitaal en de zorg die mijn andere broer hier kreeg in de VS. Belgie kon er niet aan tikken, zei hij.

Met dat verschil dat in België iedereen degelijke gezondheidszorg krijgt. Ook de minder gefortuneerden. Zonder geld kom je in de VS al snel in één of ander groezelig achterbuurthospitaal terecht.

longhorn
3 juli 2006, 20:57
Met dat verschil dat in België iedereen degelijke gezondheidszorg krijgt. Ook de minder gefortuneerden. Zonder geld kom je in de VS al snel in één of ander groezelig achterbuurthospitaal terecht.

Mijn broer had geen gezondheidsverzekering en in mijn stad is er alleszins geen achterbuurthospitaal. De rekening voor mijn broer is redelijk hoog maar die wordt gehalveerd en daarna betaal je maandelijks. Trouwens bij zijn opname wist men pas na 3 dagen dat hij niet verzekerd was en toch kreeg hij topkwaliteit-zorg.

lombas
3 juli 2006, 20:59
Dan hebben we het nog niet over de uitstekende armenzorg die werd aangeboden in de VSA door vrijwilligerswerk en donaties allerhande.

Pietje
3 juli 2006, 21:03
Dan hebben we het nog niet over de uitstekende armenzorg die werd aangeboden in de VSA door vrijwilligerswerk en donaties allerhande.

Charity van de "nonnekes en de paterkes" ?? Nee, bedankt. Ik verkies onze eigen publieke Sociale Zekerheid. 8)

Apocalyps
3 juli 2006, 21:18
Mijn oudste broer uit Belgie stond te kijken van het hospitaal en de zorg die mijn andere broer hier kreeg in de VS. Belgie kon er niet aan tikken, zei hij.

Mijn broer had geen gezondheidsverzekering en in mijn stad is er alleszins geen achterbuurthospitaal. De rekening voor mijn broer is redelijk hoog maar die wordt gehalveerd en daarna betaal je maandelijks. Trouwens bij zijn opname wist men pas na 3 dagen dat hij niet verzekerd was en toch kreeg hij topkwaliteit-zorg.

Dit zijn in het kort de bevindingen zoals verschenen in het recente boek 'Critical Condition: How Health Care in America Became Big Business and Bad Medicine' en in verscheidene artikelen van Time:

1.Meer dan 100 miljoen Amerikanen hebben óf geen ziektekostenverzekering óf zijn onderverzekerd - en riskeren daarmee alles wat ze bezitten te verliezen als zij voor een medische behandeling in een ziekenhuis belanden.

2. Onnodige procedures, gepushed door Amerikaanse bedrijven met winstoogmerk zorgen voor onnodige pijn en ongemak bij patiënten en veroorzaken een grote stijging van de gezondheidskosten zonder dat daar enig voordeel tegenover staat.

3. Zes keer meer Amerikanen sterven aan de gevolgen van medische missers dan aan AIDS.

4. Amerikaanse consumenten betalen de hoogste prijzen ter wereld voor medicijnen door de kracht van de farmaceutische industrie. Die heeft meer lobbyisten in Washington dan dat er senatoren en Congresleden zijn.

5. Het beleid van de VS om de winsten in de geneeskunde te vergroten is ervoor verantwoordelijk dat medische besluiten ver van dokters af worden genomen. In de plaats daarvan komen ze in handen van ongeoefende bureaumedewerkers, die vaak weinig of geen medische opleiding hebben.

6. Het Amerikaanse gezondheidssysteem is een dure, inefficiënte bureaucratie die bijna één op de drie gezondheids-dollars uitgeeft aan papierwerk - geld, dat anders aan de patiëntenzorg besteed zou kunnen worden.

7. Uitgaande van het bruto binnenlands product, besteedt de Verenigde Staten veel meer geld aan de gezondheidszorg dan welk land ook. Desalniettemin staat het land op elke belangrijke index ver onderaan in verrgelijking met andere West-Europese landen. Eén voorbeeld: op het punt ?levensverwachting? staat de Verenigde Staten op plaats 29.

Overal in de Verenigde Staten is het gezondheidssysteem onbestuurbaar geworden, en op de rand van een totale instorting staat: dokters die geen tests kunnen doen omdat ze niet genoeg materiaal hebben; patiënten die uren op operaties wachten, gewoonweg omdat ziekenhuizen niet de juiste spullen hebben; zusters die het zo druk hebben dat zij hun patiënten tijdens de diensten niet alleen durven laten, uit angst dat de patiënten dan pijn moeten lijden. Doei!

Chipie
3 juli 2006, 21:33
Kortom.. Soedanese toestanden...

Pietje
3 juli 2006, 21:35
Kortom.. Soedanese toestanden...

Tegen zoveel "intelligentie" heb ik geen verweer...........

Chipie
3 juli 2006, 21:36
Tegen zoveel "intelligentie" heb ik geen verweer...........U bent dan ook zakkenvulsel........ :wink:

longhorn
3 juli 2006, 21:39
Ik was waarschijnlijk aan het dromen en mijn andere broer aan het liegen. Toch beland ik 10 keer liever in een Amerikaans ziekenhuis dan in een Belgisch.

Apocalyps
3 juli 2006, 21:43
Ik was waarschijnlijk aan het dromen en mijn andere broer aan het liegen.

Of een beetje blind.

Toch beland ik 10 keer liever in een Amerikaans ziekenhuis dan in een Belgisch.

Ik beland liever in geen enkel ziekenhuis!

Pietje
3 juli 2006, 21:44
Ik was waarschijnlijk aan het dromen en mijn andere broer aan het liegen. Toch beland ik 10 keer liever in een Amerikaans ziekenhuis dan in een Belgisch.

Jij zal wel meer Amerikaanse dingen verkiezen boven Belgische ; anders was je er geen 18 jaar gebleven.

Rene Artois
3 juli 2006, 22:09
6. Het Amerikaanse gezondheidssysteem is een dure, inefficiënte bureaucratie die bijna één op de drie gezondheids-dollars uitgeeft aan papierwerk - geld, dat anders aan de patiëntenzorg besteed zou kunnen worden.

Dat is hier niet anders.

Rene Artois
3 juli 2006, 22:15
3. In Cuba is er een vorm van democratie. Die is zeker niet perfect maar zoals u uit andere artikels hier al lang weet, kan je het op zijn merites beoordelen. En die zijn niet min.

4. Cuba wordt gelauwerd omwille van zijn inzet voor fundamentele mensenrechten: dat op leven, gezondheid, onderwijs. Dat niet alles koek en ei is in Cuba, dat weet ikzelf ook. Het paradijs bestaat namelijk niet. Maar de mensen worden er wel bijzonder oud voor een arm ontwikkelingsland.

5. Persvrijheid is zeer relatief. Zoals mijn Liebling al schreef: "freedom of the press belongs to those who own one". In Cuba is dat de overheid, hier zijn het conglomeraten van uitgeverijen en industriëlen. Ik ben niet overtuigd van het feit dat het nieuws dat men ons serveert waarheidsgetrouwer is dan dat in Cuba.
Het is waar, hier hebben we allemaal toegang tot internet. In Cuba niet en dat heeft alles te maken met het feit dat het een arm land is.

Over 3. : Is dit om te lachen?

Over 4 : Anders dit zeker wel. Door wie wordt Cuba wel gelauwerd om zijn zeer selectieve inzet voor mensenrechten? Noord Korea? China? Sudan?

Over 5 : Wat een zever. "To own a press" zal in de VS of hier zeker een pak gemakkelijker zijn dan ik Cuba.

Nussbaum
3 juli 2006, 22:32
Tragische voor Cuba is dat ze niet dicht genoeg bij het midden-oosten liggen met een paar mooie vliegtuig basisen. Dan was het democratisch systeem daar lang niet zo'n probleem geweest.

carlgustaaf
3 juli 2006, 22:32
Niet 'de meeste' Cubanen haten het communisme en zeker niet 'de meeste Cubanen' riskeren hun leven om het eiland te ontvluchten. Het gaat om een kleine minderheid en relatief gezien veel minder dan in Haiti of Mexico.

En uw 'bron' vind ik nogal bizar. Sinds wanneer baseer jij je wereldvisie op seksmaniakken die drugs gebruiken en zich de hele tijd lazarus zuipen? Is dat jouw visie op heldere, betrouwbare berichtgeving?

Overigens: het boek - een roman en dus deels fictie - speelt zich af in 1994. Inderdaad een zéér moeilijke periode voor Cuba. Het leven was er toen bepaald niet gemakkelijk.
Vandaag is dat helemaal anders (ondermeer met een werklsooheidsgraad van nauwelijks 1,6%). Niet dat het er een paradijs is, maar de mensen hebben er - gezien de behaalde milleniumdoelstellingen - geen slecht leven.ik dacht dat gij dat toffe mensen vond?

Chipie
3 juli 2006, 22:40
ik dacht dat gij dat toffe mensen vond?Idd... :lol: