Politics.be

Citaat:

Moeder en stiefvader Raul (9) bekennen mishandeling, maar geven elkaar de schuld: "Nooit gedacht dat hij zou sterven"

Op het proces over de dood van Raul (9) hebben zijn moeder en stiefvader tegenstrijdige verklaringen afgelegd: ze bekennen de jongen te hebben mishandeld, maar schuiven de grootste schuld op elkaar af. In de laatste dagen voor zijn dood kon Raul niet meer eten of op zijn benen staan. "Maar ik had nooit gedacht dat hij zou sterven", aldus de moeder.

Op het proces over de dood van Raul (9) zijn vandaag de moeder en de stiefvader verhoord. Zij staan terecht voor het zwaar folteren van de jongen, waarna hij is overleden. Het lichaam van de jongen werd pas ruim 2 maanden later, op 13 april 2023, gevonden in het water aan het Houtdok in Gent.

Maar over wie welk aandeel had, bestaat veel onduidelijkheid. Tijdens de verhoren van de rechter legden moeder Maria M. en stiefvader Nicusor C. tegenstrijdige verklaringen af. Ze leggen de schuld vooral bij elkaar.

Afgespoeld met tuinslang

Volgens zijn moeder en stiefvader zijn de mishandelingen begin januari van dat jaar begonnen, maar over wie begonnen is met het slaan en vernederen van Raul, wijzen ze naar elkaar.

"Ja, ik heb Raul geslagen, maar niet hard", zegt Maria. "En ik deed dat alleen als Nicusor had gezegd dat hij stout was geweest."

Ze bekent ook dat ze hem buiten heeft afgespoeld met een tuinslang met koud water, terwijl het buiten amper 4 graden was. "Maar dat was omdat Raul zichzelf had ontlast in zijn broek en ze hem snel wilde wassen."
Verder zegt de moeder dat zij Raul als eerste onder een douche met te heet water heeft gezet. Uit het onderzoek bleek dat de temperatuur van het water tot boven de 50 graden ging.

"Ik weet niet waarom ik dat deed, ik kan het zelf niet beseffen", zegt ze in tranen. "Het is allemaal zijn (Nicusors) schuld. Hij zette me op tegen mijn kinderen."
Volgens Maria heeft Nicusor Raul geslagen terwijl hij onder de hete douche stond. Daarnaast zou de stiefvader hem ook zelf meermaals onder de hete douche hebben gezet, terwijl zij aan het werk was.

De stiefvader ontkent dat. Volgens hem stond hij er die ene keer enkel bij en heeft hij Raul vervolgens mee naar binnen genomen om hem te troosten.
"Ik heb altijd zorg gedragen voor de kinderen als zij naar het werk was", zegt hij. "Ik heb hem op verschillende keren gered van haar (Maria, red.)."

Kon niet meer op benen staan

Maria zegt ook dat ze Raul strafte door hem urenlang met zijn knieën in rijstkorrels te zetten, met zijn handen omhoog.
Daarnaast bekent ze dat ze Raul kort voor zijn dood tegen zijn hoofd schopte terwijl hij lag te slapen, "omdat hij in de weg lag". "Ik weet niet wat mij heeft bezield. Ik wou dat ik de tijd kon terugdraaien. Ik had nooit gedacht dat hij zou sterven."
Nicusor was erbij toen dat gebeurde. Hij vertelt dat het oog van de jongen begon te zwellen. Hij zegt ook dat Raul in de laatste 2 dagen van zijn leven niet meer op zijn benen kon staan, niet meer kon eten, en met moeite nog kon praten.

"Waarom heb je dan nooit een dokter of de politie gebeld?", vroeg de rechter streng. "Dat weet ik niet", zegt hij. "Iemand anders had waarschijnlijk een ambulance gebeld. Ik begrijp niet waarom ik dat niet heb gedaan."

Onenigheid over laatste uren

Ook over wat er in de laatste uren met Raul is gebeurd, bestaat veel onenigheid. Na Rauls dood hebben Maria en Nicusor eerst een paar uur gewacht om na te denken over wat ze met hem zouden doen.
De woning werd schoongemaakt en de spullen van Raul werden bij elkaar gepakt om ze later in een afvalcontainer te gooien. "We deden dat zodat er geen bewijzen zouden zijn voor als de politie zou komen", aldus Maria. Volgens haar was dat het idee van Nicusor. Hij beweert het omgekeerde.

Vervolgens werd een plan gesmeed om het lichaam van Raul te dumpen in het water en hem als vermist op te geven. Maar ook daar wijzen de moeder en de stiefvader naar elkaar.
Ook over wie Raul in de sporttas stopte, hem naar het Houtdok droeg, wie met het idee kwam om de sporttas met stenen te verzwaren en wie hem uiteindelijk in het water duwde, wordt naar elkaar gekeken.

Kort nadat Raul in het Houtdok was gegooid, zijn Maria, Nicusor en het zusje naar Roemenië getrokken. Twee weken later kwamen Maria en haar dochter terug naar Gent en ging ze opnieuw aan het werk. Nicusor vluchtte naar Nederland.
Een paar maanden later werden de twee opgepakt en bekenden ze dat Raul dood in het water lag.

Tranen bedwingen

Het is een emotionele dag in de rechtbank. Al tijdens het voorlezen van de akte van beschuldiging bij de start vanmorgen, hadden sommige mensen in de zaal moeite om hun tranen te bedwingen. Het mag dan ook duidelijk zijn: dit is een zeer zwaar dossier en de komende dagen zullen moeilijk worden.

Iets wat niet wordt ontkend door de verdediging. "De feiten zijn loodzwaar", zei meester Nicolas Peeters, advocaat van de stiefvader. Hij haalt aan dat de zaak hard binnenkomt bij hem, aangezien hij 2 weken geleden zelf vader is geworden.

Toch vraagt de verdediging aan de assisenjury om de zaak "rationeel" en "met een open vizier" te bekijken. "We willen niets minimaliseren, we willen enkel op zoek gaan naar de waarheid en dat de beschuldigden hun verantwoordelijkheid nemen", klinkt het.
Dat zegt ook Anthony Mallego, de advocaat van de moeder. "Zij heeft gefaald als moeder, maar ze is ook een mens", zei hij. "U (de assisenjury, red.) moet vertrekken uit het vermoeden van onschuld. Dat is een bijzonder zware taak."

De zus (destijds 13) van Raul is burgerlijke partij tegen haar moeder en stiefvader op het proces, maar is niet opgeroepen om te getuigen. Zij wordt bijgestaan door 2 advocaten. Een van hen, meester Aniek Raman, is de pro-voogd van de zus.

Dat betekent dat ze de afgelopen jaren is opgetreden als een soort surrogaatouder, zoals Raman het zelf beschrijft, omdat het meisje niemand meer heeft. "Ze was toen een kind, en is nu nog steeds een kind. Ze is nu 16 jaar. Op papier heeft ze niemand meer. Daarom ben ik aangesteld."
"Ik ben hier omdat ik hier wil zijn. Ik wil dat er voor het eerst in haar leven iemand is die voor haar opkomt. Ik zal er voor haar zijn, het hele proces."

Het proces duurt ongeveer een week. Volgende week woensdag kennen we wellicht de uitspraak.