Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Jan van den Berghe
(Bericht 8455046)
Dit alles leidt mij ertoe te besluiten dat u vrij schematisch over het christendom denkt en het zeker niet van binnenuit als beleefd mysterie kan benaderen. Daarom is uw benadering gedoemd om slechts een bijzonder klein deel te ontdekken, waardoor de kern u vanzelfsprekend ook totaal ontgaat.
|
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Jan van den Berghe
(Bericht 8455125)
Uw foute lezing laat ik waar ze is: bij u.
|
Ik ben zo vrij geweest in je 2 postings wat kekrnwoorden vet af te drukken en wil daar een en ander over kwijt.
Tussen de teksten - zeg maar de oude boeken - en de werkelijkheid is een spagaat gekomen, zeg maar een soort van vijandschap omdat de teksten vastliggen en de werkelijkheid zich meer en meer openbaart in de wetenschap. Het geschrevene heeft zich lang in plaats van de werkelijkheid gezet. En altijd weer is het geschrevene uitgemond in de verzwakking van de authenticiteit van de ervaring.
Het 'van binnen uit beleefd mysterie' staat dus haaks op de oude teksten, vandaar ook dat mystici in de woestijngodsdiensten (en dus ook in je christendom) altijd op zijn minst scheef werden bekeken, verdacht gemaakt, soms vervolgd? Precies omdat de mystici zich weinig van het geschrevene aantrokken.
Niet voor niets stelt het boeddhisme (bij uitstek een mystieke religie waar de teksten veel minder belang hebben) stelt dat je de lotussoetra moet ronddraaien om te beletten dat de soetra jou 'ronddraait', dat is in zijn verstikkende greep krijgt.
Je halstarrigheid en je egelstelling omtrent details van teksten spoort dus niet met de 'authenticiteit van een van binnen uit beleefd mysterie. Je zit zelf in een reuzen spagaat, zichtbaar ondanks het feit dat je in een ridicule verdedigingspositie weinig wil prijsgeven. Je getuigt nooit over je beleving, je durft zelfs niet, je straalt je geloof niet uit. Je verdedigt het verleden waaruit je zelf niet kan loskomen.
Ooit zal je toch je egelstelling moeten verlaten om ernstig genomen te worden. Om écht het mysterie te beleven.
Tenslotte herhaal ik een tekst van S. Radhakrishnan die ik veelbetekenend vindt: Als uw Christus er niet in geslaagd is van u betere mannen en vrouwen te maken, hebben we dan een reden om te veronderstellen dat hij meer zou doen voor ons, indien wij christenen werden?
Weet jij het Jan?
Niet dat ik hoop op een antwoord hoor. Je wil en durft geen discussie aan omdat je voor jezelf beseft dat je vastklampen aan een verstard wereldbeeld dan enkel schade kan oplopen, hoezeer de mens Jan daarbij zelf ook aan geloof zou kunnen winnen.
|