Another Jack |
24 december 2016 13:38 |
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door reservespeler
(Bericht 8327819)
Ik weet voldoende over het onderwijs om erover mee te praten.
Dat de ene leerkracht de andere opjut om toch maar zo weinig mogelijk te doen, is algemeen geweten.
Sinds wij op de schoolbanken zaten is het aantal lesdagen spectaculair gedaald, het aantal lesuren daalde in verhouding nog meer. Daarbij moesten de leerkrachten toen ook nog toezicht houden. Zij moesten ook lessen voorbereiden en taken (huiswerk, klastaken, examens) verbeteren.
En toch, toch slaagt men er niet in om leerkrachten aan zich te binden.
Zou de oorzaak niet ergens anders kunnen liggen?
De vervrouwelijking van het onderwijs, waardoor mannen zich niet meer echt man voelen?
Het afschaffen van de pedagogische tik?
Het importeren van mensen uit de hele wereld, waardoor er taal- en leerachterstand is?
...
|
Is het aantal lesdagen gedaald?
Dat heb ik gemist...
Het aantal lesuren is niet de volledige opdracht, ik zal even het departement onderwijs citeren:
"De overheid legt voor het onderwijzend personeel via prestatienoemers vast hoeveel uren of lestijden een voltijdse opdracht omvat, per onderwijsniveau en per ambt.
Je opdracht wordt uitgedrukt in de vorm van een opdrachtbreuk, waarbij de teller het aantal werkelijk gepresteerde uren voorstelt. De noemer van de breuk drukt uit hoeveel uren een voltijdse lesopdracht per week omvat.
Op basis van die opdrachtbreuk wordt je salaris berekend.
Maar het aantal uren of lestijden dat op je salarisbrief verschijnt, is niet gelijk aan het aantal uren dat je daadwerkelijk moet presteren. Je opdracht omvat nog andere taken. Denk aan vergaderingen, verslagen opstellen, verbeterwerk, toezicht, nascholing …
Die andere taken behoren tot je volledige opdracht. Die legt het bestuur van je school of centrum (je werkgever) vast in je aanstellingsbesluit (in het GO!) of overeenkomst (binnen de andere netten) en - samen met jou - meestal ook in een functiebeschrijving."
Bron: onderwijs.vlaanderen.be
|