fcal |
28 februari 2012 23:13 |
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Dirk A
(Bericht 6008027)
Neen, het is juist omgekeerd. Als de traditionele Vlaamse partijen geen meerderheid meer halen in 2014, dan zal de N-VA het voor het zeggen hebben in de Vlaamse regering. Dat zie je ook in het resultaat van de enquête: "het cordon sanitair respecteren" haalt slechts 1 stem. Als ze geen medewerking krijgen op federaal vlak, dan zal de zaak juist versnellen, omdat ze het regionaal niveau volledig zullen bepalen. Je vergeet ook dat het bod dat Bart De Wever vorig jaar heeft gedaan, een zeer billijk bod was. Niet elke Franstalige partij zal op het vecht-federalisme aansturen. MR stond vorig jaar reeds open voor artikel 35. Met een status quo in de federale (cordon eliotair), kan N-VA best niet kiezen voor een Vlaamse regering met CD&V. Indien ze dit wel doen, dan zullen zeer veel stemmen naar het VB gaan of naar een andere Vlaams-nationalistische partij. Eén zaak is zeker, het overhevelen van bevoegdheden naar de regio's is onafwendbaar.
|
De lakmoesproef was 2011, onnodig deze te herhalen. De N-VA was uiteindelijk bereid om met hetgeen in 2007 gevraagd werd genoegen te nemen. Zelfs dit bleek teveel en wat uit de bus kwam, was zelfs slechter dan de bestaande toestand. In 2014 zal blijken dat de franstaligen ook Bart De Wevers compromisvoorstel van september 2010 niet in overweging zullen kunnen nemen zonder verdere belangrijke toegevingen op taal- en grondgebied en uiteraard alles ingebed in een extra financiële tegemoetkoming. Dat wordt Vlinder2.
Ik vrees, dat u zich illusies maakt over bereidwilligheid aan de franstalige kant (MR) en onderschat wat het Frans Blok in werkelijkheid betekent. Met geen enkele franstalige partij is op een beschaafde (Noord-Europese) manier te overleggen. Men zal indien men wil slagen hiermee dienen rekening te houden. Enkel vanuit een sterke positie, bijvoorbeeld een meerderheid in het Vlaams parlement, hoe die bekomen wordt doet er niet toe, de franstaligen voor een voldongen feit stellen via een Senelle scenario, is de enige weg, die zowel nationaal als internationaal uitweg biedt. M.a.w. het Vlaams Parlement verklaart zich soevereine deelstaat van het Koninkrijk België binnen haar grenzen en met behoud van al haar rechten o.a. ook in de gemeenschappelijke hoofdstad.
En als men zover staat is dit het allerlaagste minimumbod, waarop niet teruggekomen kan worden of waarover compromissen kunnen gemaakt worden. Uiteindelijk dient de democratie in België hersteld te worden. Iedereen gelijk voor de wet op alle gebied. Weg met de discriminatie tussen burgers van dit land door de overheid. Indien nodig kunnen Europese en/of internationale instanties ingeschakeld worden om te bemiddelen.
Als de franstaligen zo'n strikt democratische op de mensenrechten gestoelde oplossing op zijn 'Zwitsers' zien zitten des te beter, zoniet zullen ze zelf moeten uitmaken hoe zij de toekomst gestalte geven. Daarbij zullen zij rekening moeten houden met de internationale belangen, die Vlaanderen als deel van België toekomen.
|