voltaire2 |
9 juni 2007 10:08 |
Citaat:
'De stad behandelt ons als stuk vuil'
BROEIERIGE SFEER IN LOKEREN De Marokkaanse gemeenschap in Lokeren hield gisteren een stille wake voor de jongen die vorige week door zijn buur werd neergeschoten. De sfeer bleef rustig, maar de jongeren zijn diep gefrustreerd, vooral over één man: 'De burgemeester demoniseert ons en behandelt ons als criminelen.'
Van onze redacteur
De Marokkaanse gemeenschap in Lokeren heeft er een zwarte week opzitten. Vorig weekend schoot een autochtone man zijn Marokkaanse buurjongen neer, dinsdag werd een lerares door een allochtone jongere geslagen. De ene dag slachtoffer, de andere dag dader.
'Wij kunnen niet genoeg benadrukken hoezeer we beide incidenten betreuren. We kunnen geen enkele vorm van geweld tolereren', zegt Meki Ahaddour, CD&V-gemeenteraadslid en woordvoerder van de Marokkaanse gemeenschap. 'Maar het zit ons dwars dat de burgemeester (Filip Anthuenis van Open VLD, red.) probeert om de feiten van het eerste incident te verdraaien.'
'Hij duwt ons al de hele week in de rol van dader door te focussen op de Marokkanen die drugs zouden hebben gedeald en niet op de autochtone man die heeft geschoten. Bovendien ontkent de burgemeester dat het om een racistisch motief gaat. Als de rollen omgekeerd waren geweest, was het zeker wel om racisme gegaan.'
De Marokkaanse jongeren wilden gisteren een protestmars houden tegen zinloos geweld. Maar omdat de burgemeester die had verboden, hielden ze een stille wake aan de moskee in de Hoedhaarstraat. De sfeer bleef rustig. 'Chapeau voor al die jongeren die al de hele week boos zijn, maar toch hun woede bedwingen', zegt Jamal Achahbar, de ondervoorzitter van de jongerenvereniging Imam-Malik. 'Het is niet makkelijk voor hen, want zij worden constant uitgedaagd.'
Op het marktplein, enkele uren eerder, wordt het waarom van deze woorden snel duidelijk. Een politiepatrouille rijdt opvallend veel rondjes. De waakzaamheid van de stad na de incidenten van afgelopen week is groot. 'Maar dit heeft niets met de incidenten te maken', zegt Ahaddour. 'De politie patrouilleert altijd door de stad, met kogelvrije vesten aan.'
Hij neemt me mee op een rondrit door de binnenstad. In enkele minuten tijd komen we zeker een handvol patrouilles tegen, waarbij de agenten telkens in kogelvrije vesten rondlopen. 'Noem mij één stad waar de agenten zo op straat rondlopen', zegt Ahaddour. 'Zelfs in Antwerpen zie je dit niet. Dit is provocerend en onnodig. Zoveel incidenten zijn er niet. Het is hier niet de Bronx!'
Bij de moskee in de Goedhaarstraat uit Omar (22), een jongerenwerker, het ongenoegen van de Marokkaanse jongeren. 'Als de politie ons ziet, moeten we altijd ons paspoort tonen. Ze pikken ons er altijd uit. Als je als Marokkaan in Lokeren een winkel wilt openen, krijg je een camera voor je deur die je dag en nacht filmt. Autochtonen komen ons zelf zeggen dat ze daarover beschaamd zijn. De stad behandelt ons als een stuk vuil.'
De Marokkaanse jongeren zijn duidelijk gefrustreerd en zijn het beu om telkens weer geviseerd te worden. Vooral één man is kop van Jut: burgemeester Anthuenis. 'Die man gooit alles op een hoop', zegt Jamal. 'Zo heeft hij de incidenten van de voorbije week gelinkt aan de wijk het Zand (waar vroeger veel problemen waren, red.), maar de twee hebben niets met elkaar te maken. De incidenten zijn elders gebeurd.'
'Na de gemeenteraadsverkiezingen waren de jongeren van het Zand zelf met het idee gekomen om in juni een barbecue te organiseren voor de buurt, samen met de autochtone bevolking, maar door het schietincident is dat nu uitgesteld. We kunnen moeilijk feesten, als er nog iemand van onze gemeenschap ligt te vechten voor zijn leven. Met onze jongerenvereniging hebben wij al veel inspanningen geleverd om het samenleven te verbeteren. We hebben met de jongeren gepraat en zijn naar de middenstanders gestapt. De sfeer is er al enkele maanden rustig. Maar door de uitspraken van de burgemeester is alles wat wij opgebouwd hebben, nu vernield.'
Niet alleen de uitspraken over het Zand zitten de jongeren hoog, ook het feit dat de burgemeester de huwelijkskaravanen dit weekend heeft verboden 'om de rust in de stad te bewaren'. Twee grote Marokkaanse families uit Lokeren hebben vandaag een trouwfeest en daar hoort traditiegetrouw een autokaravaan bij. Rachid, die vandaag in het huwelijksbootje stapt, lijkt er zich echter niets van aan te trekken. 'De stoet gaat door, verbod of geen verbod. Ik trouw maar een keer en ik zal mijn feest geven.'
'Jarenlang heeft de stad niet naar ons omgekeken', zegt Omar. 'Wij zijn hier geboren, maar worden voortdurend gedemoniseerd. Er is hier ook niets van ontspanning voor de jongeren. Het enige wat zij kunnen doen, is op straat rondhangen.' Ahaddour: 'Vroeger was er hier nog een CM (Centrum Migranten), maar sinds dat is opgedoekt, hebben we niets meer. We hebben zelfs geen deftige ontmoetingsruimte en moskee. Bekijk dit eens', wijst hij mij de moskee aan, die niet meer dan een vervallen gebouw is.
'Er moet eindelijk iets gebeuren', zegt Omar. 'Maar wij zijn het beu om altijd als eerste de stap te moeten zetten. Die moet nu maar eens van de burgemeester komen. Wij zijn hier geboren en hebben de Belgische nationaliteit. Wij willen dat hij met ons praat en dat hij ons beschouwt als autochtonen en gelijkwaardige gesprekspartners, niet als criminelen.'
Meki Ahaddour hoopt dat de incidenten van de voorbije week iets ten goede kunnen veranderen. 'De allochtone gemeenschap in Lokeren krijgt al klappen genoeg. Door zijn uitspraken duwt hij ons nog verder in de hoek. Ik hoop niet dat we hierdoor verder uit elkaar groeien, maar dat hij dit moment aangrijpt om zijn visie te veranderen en de dialoog opnieuw aan te gaan.' Maar daar lijken de jongeren nauwelijks van overtuigd. Bilal (17): 'Als deze burgemeester nog lang aanblijft, komt er vroeg of laat ruzie van. Ik hoop dat hij na de verkiezingen weggaat.' Als ik hem duidelijk maak dat Anthuenis nog zes jaar voor de boeg heeft, zegt hij: 'Echt? Dan zie ik de toekomst niet positief in. Als hij zo voortdoet, vrees ik dat veel jongeren uit Lokeren zullen vertrekken.'
|
Het waarom van dit artikel is me nogal onduidelijk, blijkbaar is het eerder een sfeer artikel, waar men dan enkel de allochtone gemenschap en hun standpunten aan bod laat komen. Het artikel is wel verhelderend maar dan op een andere manier dan de journalist hoogst waarschijnlijk bedoeld had ...
Ze betreuren BEIDE incidenten maar houden enkel een wake voor 1 van de 2 incidenten. Tja, dat wekt toch de indruk dat ze aan het ene incident meer belang hechten dan aan het andere...
De burgemeester focused op de dealers: tja dat was nu eenmaal de aanleiding van de schietpartij, de dader heeft het letterlijk verklaard. Aangezien de dader al opgepakt is (en men zich daar niet langer hoeft op te concentreren) lijkt het me logisch dat men zich nu op het hoe en waarom concentreert. Eens de dader van de moord op Annick bekend is zullen er ook lange artikels over zijn beweegredenen verschijnen.
De jongeren blijken ook uitgedaagd te worden door het feit dat de politie ... patrouilleert ... en dan nog in kogelvesten!! Jaja, de politie die durft te patrouilleren is een provocatie.
Sinds wanneer zijn huwelijkscaravanen trouwens toegelaten? Ik die dacht dat volgens de verkeerswet claxonneren heel beperkt was toegestaan?? Rachid gaat zich van het verbod echter niks aantrekken, maar dan wel verbaasd zijn dat de mensen hen als criminelen beschouwd? Tja een verbod overtreden maakt je meestal wel een crimineel.
Verder is er nog Bilal, 17 jaar maar blijkbaar nog niet in staat om een onderscheid te maken tussen de gemeentelijke verkiezingen en de federale verkiezingen.
|