Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door D'ARTOIS
Ik zou praktijkvoorbeelden moeten zien, wat zou Cuba van de VS nodig moeten hebben dat ze in andere landen niet kunnen krijgen?
|
De wet Helms Burton heeft een aspect van extrateritorialiteit, door de VN bekritiseerd. Elk product waar ook maar een onderdeeltje uit de VS in zit mag niet verkocht worden aan Cuba, ook al gaat het niet om een VS firma in de VS. Je kan je wel voorstellen hoe problematisch dit is in een geglobalizeerde wereld. Maar toch heeft cuba ergens leren leven met die blokkade. De blokkade is een eeuwigdurende wurggreep, die steeds harder moet worden aangeknepen, want de maatregelen lijken steeds meer hun uiteindelijk effect te missen.
Een reden hiervoor is dat Cuba goed georganizeerd is en wel degelijk over 'vrienden' beschikt in de wereld. Na de doortocht van Ike en Gustav hebben 64 landen steun gegeven aan het eiland. In Europa is het waarschijnlijk weinig bekend dat naast Haïtie ook Cuba fel getroffen is geweest door deze orkanen. De materiële schade is enorm (een derde van de oogst vernield, een half miljoen huizen beschadigd...). De menselijke schade is echter beperkt gebleven, in tegenstelling tot Haïtie, omdat Cuba over een goed, en internationaal gerespecteerd, rampenpreventiessysteem beschikt.
Cuba heeft aan de VS gevraagd, na de doortocht van die orkanen, toestemming te krijgen voedsel en materialen van VS bedrijven te kunnen aankopen (met private kredieten) voor een beperkte periode van enkele maanden, maar dat is afgewezen door de VS. De VS hebben verwezen naar een mogeliijkheid die ze in 2001 gegeven hadden voor de aankoop van 250 miljoen dollar aan landbouwprodukten, alhoewel via een onontkoombare bureaucratie, en eigenlijk niks van doen met de krisis ontstaan door die orkanen, maar goed voor de media weet je wel.
Cuba beschuldigt de VS ervan de blokkade steeds strikter te maken. Ze hebben bij de VN geklaagd over een 'aanhoudende achtervolging van cubaanse ondernemingen, een continue dementiële jacht op onze financiële internationale transacties, inclusief wanneer we proberen aan onze betalingen aan de VN te voldoen. Het is zo extreem geworden dat internetsites die banden met ons land onderhouden geblokeerd worden.'
In 2007 erkende de VS dat van de 20 programmas van sancties die de VS op dit moment gaande heeft tegen andere landen die tegen Cuba de verregaandse is die de VS ooit hebben ondernomen.
Daarnaast hebben we ook de 50 miljoen dollar die de VS elk jaar besteed aan 'activiteiten' met het doel de regering in Cuba omver te werpen, of de 40 miljoen dollar besteed aan radio en TV uitzendingen gericht op het eiland.
Ook de vrijheid van VS burgers om te reizen naar Cuba is sterk aan banden gelegd. De laatste jaren zijn die restricties nog toegenomen. Uitwisselingen op religieus, professioneel, cultureel, en studenten vlak zijn nu ook verboden.
De gevolgen van de blokkade voor het toerisme zijn ook niet te onderschatten met het verlies van de grote VS markt vlak bij de deur.
Een 'klein' maar concreet voorbeeld van de blokkade las ik enkele dagen geleden. Het pediatrisch cardiologisch centrum Willian Soler in Cuba beklaagt zich erover geen producten te kunnen kopen van de VS ondernemingen NUMED, AGA en BOSTON SCIENTIFIC omwille van de blokkade. Het gaat om producten die nergens anders gemaakt worden en die het kans op operaties kunnen verminderen.
Daarmee is natuurlijk niet gezegd dat Cuba een 'paradijs' zou zijn, hé Chipie. Ze hebben hun eigen onhebbelijkheden die de vrijheid van hun burgers beperkt.
Ik las zojuist dat Cuba voor 2000 miljoen dollar aan kontrakten met China getekend heeft in de transportsektor. Dat doet me de vraag stellen, nu Cuba meer alternatieven heeft, zal de VS bereid blijven te weigeren zaken te doen met het eiland. Zolang er hoop was dat de blokkade zou leiden tot isolatie en val van het regime had zo'n blokkade 'geostrategisch' gezien 'zin' voor de VS, maar indien het steeds meer duidelijk wordt dat die stategie niet werkt, zal de VS het op een ander boeg gooien, of blijven volharden in een stategie die reeds 50 jaar 'gewoonte' geworden is? We zullen zien.