| ministe van agitatie |
15 maart 2009 21:51 |
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door roger verhiest
(Bericht 4023238)
Het stellen van "grenzen" aan de vrije meningsuiting is een "hot" onderwerp
ook ivm het bestrijden van terrorisme, de verspreiding van rassenhaat, islamofobie, sectarische godsdiensten, kinderporno e.d. Deze bekommernissen mogen vanzelfsprekend in geen geval dienen als excuus om de publieke opinie en het publiek debat, civil actions e.d; te muilkorven.
|
U haalt de essentie van de zaak aan, maar trekt niet de juiste conclusie. Wat u als 'bekommernissen' omschrijft, zijn au fond uitdrukking van een mening of het gebruik van de vrije pers. Of het nu gaat om negationsime, aanzetten tot racisme, oproepen tot geweld, het promoten van een godsdienst of haat zaaien ten opzichte van een godsdienst, het verspreiden of bekijken van kinderporno, enz., het zijn louter en alleen voorwendsels om de vrijheid terug te schroeven en censuur aanvaardbaar te maken.
De meeste mensen vinden censuur op de genoemde vlakken nu al volstrekt aanvaardbaar. Het is het hellend vlak waarop we zitten en waarbij nu beledigingen, zwartmaken, scheldpartijen, laster- en eerroof als volgende excuses worden toegevoegd om nieuwe censuurmaatregelen aanvaardbaar te maken.
Censuur hoort onaanvaardbaar te zijn. In principe en in de praktijk. Meningen dienen vrij te zijn, net als de media. Volledig, totaal en zonder de minste bemoeienis van de overheid. Burgers horen de overheid te wantrouwen als zij in onze naam beperkingen invoert, vrijheid van mening inperkt, censuur oplegt. N'importe het onderwerp of de geviseerde persoon, organisatie, ideologie. De vrijheid van mening en pers kent geen grenzen of ze is onbestaande.
Ze doen dat niet in ons belang maar in dat van de status quo.
|