Rr00ttt |
20 mei 2009 21:58 |
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Burkide
(Bericht 4109622)
Het is complexer dan dat, meen ik. In andere landen (het VK, Nederland, Frankrijk) zijn er wel degelijk noemenswaardige partijen die in het eurokritische gedeelte van het spectrum geplaatst worden. In Frankrijk zou ik bijvoorbeeld ongeveer in de buurt komen van de NPA, Lutte Ouvrière en de PCF; in Ierland zit ik niet zo enorm ver verwijderd van Sinn Féin; in Nederland van de SP; enz...
Nu heb ik het niet voor alle landen uitgetest, maar ik vermoed dat België eerder de uitzondering dan de regel is. Er moet dus een min of meer specifiek Belgische factor zijn. Ik vermoed dat dit gezocht moet worden in onze specifieke economische situatie: een klein kapitalistisch land met een beperkte interne afzetmarkt, en met een traditionele bourgeoisie die zich vermoedelijk nog minder dan in onze buurlanden als nationaal kan voordoen en zich daarvan bewust is, en die daarenboven ook nog op de EU rekent als terugvalbasis tegen en afleiding voor Vlaamse en Waalse emancipatiepogingen...
|
We praten hier over twee - voor mij - onderscheiden dingen.
1. Als je kijkt welke moeite men in het Europees parlement doet om partijen die eurosceptisch zijn meteen in een extreem (meestal rechts) verdomhoekje te duwen en hun het leven zuur te maken, vind ik mijn opmerking over dat 'alles wat minder enthousiast is dan...' volkomen terecht. Er worden bijna gestapo praktijken toegepast. Je moet de site van een Vaclav Klaus bvb maar eens lezen.
2. Het specifieke aan België is:
- België heeft alle overlevingshoop op een 'opgaan in de EU' gezet.
- Brussel: neem de EU er weg en Brussel stelt niks meer voor.
- België is nooit een natiestaat geweest.
- De EU is een prima platform om nog wat postjes onder de vrienden te verdelen. En dat is waar het bij de meeste partijen om gaat. Eigen partij eerst is niet strafbaar, het is zelfs de norm.
|