Euboco : Schaamte en Solidariteit
 

De internationale gemeenschap moet dringend ingrijpen om de christelijke minderheden te beschermen.Sinds vele maanden moeten wij vaststellen dat de wreedheden tegen de christelijke minderheden in moslimlanden slechts toenemen. Voornamelijk gedurende de laatste tijd worden christenen in Bagdad gelyncht in hun kerk. Resultaat: meerdere tientallen doden waaronder vrouwen en kinderen. Onlangs nog werden in Egypte weer tientallen christenen afgemaakt voor een Koptische kerk.

Iedere dag worden hier en daar, hetzij in Afrikaanse moslimlanden, hetzij in Iran of Arabische landen, mensen vermoord, gelyncht, ter dood veroordeeld op basis van afvalligheid van hun moslimgeloof.
In bepaalde landen stellen wij vast, en dit sinds vele jaren, dat een ontwikkeling van het integrisme plaatsheeft. Het is verkeerd te denken dat de aanvallen tegen de christenen slechts te wijten zijn aan Al Qaida. Het is zonder twijfel waar, maar wat even waar is, is de schandelijke houding van ofwel het Egyptische bewind, ofwel het Irakese bewind of de overheid in andere moslimstaten.

In politiestaten als Egypte en Irak moest men klaarblijkelijk, en dit sinds meerdere jaren, een strenge politiek voeren om de christelijke minderheden te beschermen. Dit was niet het geval. Het is op dit punt nuttig te herhalen dat de christenen in moslimlanden, op verschillende manieren aan onderdrukking onderworpen worden, aan de schandpaal genageld, dikwijls verbannen worden, en de dood tegemoet zien.

Want eenmaal de islam aan de macht, wordt de uitoefening van een andere godsdienst moeilijk of eerder onmogelijk.
De "internationale gemeenschap", zo vaak misbruikt, moet tussenkomen via de regeringen evenals en in het bijzonder via de Europese Unie en de UNO. Ze moet op een besliste manier duidelijk stellen dat wij voortaan geen genoegen kunnen nemen met de houding van staten of groepen die de grondbeginselen van de mensenrechten niet kunnen aanvaarden.

Vooral moet men, en zo snel mogelijk, de veiligheid verzekeren van de christelijke minderheden, en ophouden om, in tegenstelling met de vaak gangbare gedachte, uitvluchten te vinden voor het gedrag van onmenselijke regimes.

Indien, in onze landen, de moslims slechts het derde van het kwart moesten lijden dat de christelijke minderheden daar moeten lijden, zou men een stroom van protest meemaken, georganiseerd of spontaan, zoals dit reeds het geval was en die steeds uitmonden in geweldadigheden.
Er gaat geen dag voorbij zonder dat men geconfronteerd wordt met onmenselijke daden in moslimstaten, begaan door diegenen die, om verschillende redenen, denken te kunnen spreken in naam van een bepaalde Islam. Waar zijn de "gematigden" terwijl men hun christelijke "broeders" vermoordt?

Waarom hebben de christelijke gemeenschappen, hun oversten en hun democratische regeringen zich niet verzet tegen deze massamoorden op christenen?
Hoe komt het dat, concreet gezien, de Belgische religieuze overheden geen oproep gedaan hebben voor een massieve solidariteitsmanifestatie?

Hoe komt het dat geen enkele religieuze overheid aanwezig was tijdens de novembermanifestatie in Brussel waar duizenden christelijke Irakezen betoogden ten voordele van hun broeders?(1)

Het is dringend dat er een actieve en permanente mobilisatie optreedt om de christenen te beschermen voornamelijk in Irak en Egypte.

Aan ons om te tonen dat "solidariteit" geen verzinsel is en dat de mobilisatie van onze gewetens nog mogelijk is.

Michel GRAINDORGE

Advocaat aan de Brusselse Balie

De Franstalige versie is verschenen in "la Libre Belgique" op 7 januari 2011

(1) Wij veronderstellen dat de zogenaamde zwakheid van de religieuze overheid verklaard kan worden door de angst voor massale repressies op christenen in de moslimlanden.

Bron: politics.be