350.000 werknemers zijn langdurig ziek
 

http://www.hln.be/hln/nl/942/Economi...tml?show=react

Meer dan 1 jaar ziek.
Een stijging met bijna 8 procent op één jaar
Dat is bijna 1 op de 10.
Wie gaat dat blijven betalen?
En hoeveel ervan zijn er echt ziek?

Veel burn outs die daar tussen hangen.

Mijn arts wist mij te vertellen dat hij nog nooit zoveel uitgebluste mensen over de vloer heeft gehad. Echt mensen die moeite hebben om dagdagelijke taken uit te voeren omdat ze op zijn. En heel vaak zijn dat bedienden, die nauwelijks fysiek werk moeten doen, maar onder bijzonder veel druk staan.

Maar niet alles mag op conto geschreven worden van de werkgever. Zij voeren de druk op, maar de rest van de maatschappij helpt ook niet echt: probeer maar eens gezin en werk te combineren als werkende ouders. Twee vriendinnen van mijn vrouw zijn zo ook "ten onder" gegaan. Dat is stressen en haasten van 7u sochtends tot 8u savonds. Zoek maar uit hoe je om 3h aan de schoolpoort moet staan, als je tot 5 moet werken....

Ik blijf erbij, de verhoging van de pensioenleeftijd (lees: minder grootouders die kunnen meehelpen bij opvang van de kinderen en het huishouden, mensen die gewoon niet meer mee kunnen en uitvallen...), de flexibilisering (steeds wisselende agendas, leven voor uw baas) en de steeds grotere financiele druk (belastingen, kosten voor kinderopvang, school,...) gaan meer kosten dan ze opbrengen. Door de vergrijzing moet de staat meer geld hebben, en moeten mensen meer werken, maar een heel aantal zorgtaken blijven daardoor liggen...wat stress oplevert.

Ik heb daar ook problemen mee. Dit is volstrekt in tegenspraak met de frequent verschijnende berichtgeving omtrent de positieve evolutie van de geneeskunde. Tavek signaleert "burn-out". Ik wil gerust aannemen dat dit nu meer voorkomt dan vroeger. Maar dat ligt niet uitsluitend aan het werk, maar evenzeer aan veel andere aspecten van onze hedendaagse maatschappij. De overbevolking, de file-ellende op onze wegen, de als "noodzakelijk" opgedrongen activiteiten van de jeugd waar de ouders moeten voor opdraaien. Er zijn zo veel "must" zaken dat jonge mensen met kinderen zich op de duur geklemd voelen in een echte rat-race.

Het klopt wat u zegt.
Ik ben 25 jaar zelfstandige geweest (Bank en verzekeringen) werkweken van 70-80 uur zonder verlof.
Ik ben gewoon geknakt, het was op, ik heb alles verkocht en nu doe ik niets meer.
Pas op ik heb er een flinke cent aan overgehouden en mijn vrouw heeft een dikke functie, zelfs met haar loon alleen kunnen we nog 15.000 euro sparen, met gemak als we dat willen.
Ik kost de maatschappij ondertussen niets.
Maar ik kan begrijpen dat het bij anderen ook kan knakken terwijl ze die luxe niet hebben.
We moeten naar een heel andere organisatie van werk en naar een herverdeling van werk.

We moeten durven zeggen dat we als maatschappij niet meer de luxe hebben om jan en alleman te onderhouden. Vreemdelingen, werkweigeraars, vroeggepensioneerden, langdurig werklozen, overbetaalde ambtenaren,....

Als we die keuzes maken zal er armoede bijkomen, omdat er nu eenmaal een groep is die niet wenst te werken. De bewijzen zijn legio op dit forum. Maar dat is hun probleem.

Maar het effect van lagere belastingen op arbeid zullen wel zichtbaar zijn: mensen gaan eventueel meer part time kunnen werken, de werkgever gaat meer volk in dienst kunnen nemen, mensen kunnen langer werken...de druk, zowel in tijd als financieel verdwijnt als men die last van de schouders van de werknemers en werkgevers haalt. De te zware belastingen moeten omlaag.

Dat kan allemaal, als men de ambtenarij en zijn privilleges op een normaal niveau brengt.
Maar dat wil men niet of durft men niet, ook de N-VA niet.

We zitten al aan de verkeerde kant van de laffer curve.

Geduld. Het gat in de begroting zal steeds oplopen, de belastinginkomsten zullen jaar na jaar blijven tegenvallen en onder de verwachtingen uitkomen....op een gegeven moment zal men gewoon moeten ingrijpen of overheidslonen en pensioenen gaan niet meer betaald kunnen worden.

Misschien moeten we de gepensioneerden ook om een inspanning vragen?

Ligt wel aan werk, men maakt de mensen het zodanig kotsbeu als iets, dat je zelf opstapt.

Kwam tijd geleden deze tekst tegen,op een andere site, uitleg die ik perfekt herken.

Hoe wilt ge dat doen?

Er zijn verschillende mogelijkheden, men kan bijvoorbeeld elke gepensioneerde één procentje laten bijdragen.
Dat zou een astronomische besparing opleveren en het is rechtvaardig.

Ik ben het in ruime mate eens met wat u zegt.
Maar aan de andere kant is er ook een massa "werkvolk" dat er alle kanten van afrijdt en moet men ook eens dringend stoppen met de massale inport van analfabeten uit landen waar men kamelenkak pleegt te kneden.

Het probleem is dat als je maatregelen neemt tegen de parasieten in onze samenleving dat je het ook moeilijk maakt voor de mensen die door omstandigheden in deze toestand terechtkomen. Ik neem als voorbeeld een gescheiden vrouw met 2-3 kinderen.

Burnout is in 95% van de gevallen puur werkrelateerd.
Burnout en overspannen zijn, dat is niet hetzelfde.
Google maar wat rond.

Men kan ook de pensioenen baseren op werkelijk gepresteerde arbeidsjaren (inclusief de tijd die verplicht verspild werd aan legerdienst). Dat zou pas rechtvaardig zijn.

Dat soort krijgt geen burnout.
En dat van die analfabeten uit andere landen die knappen bij ons het vuile werk op dat andere werklozen die hier al zijn niet willen doen.

Ze vragen van de ene week wel te eten en de volgende niet te eten. Zo kan het pensioen van de mensen die wel gewerkt hebben - arbeiders - nog wat naar beneden.

Ik vind dat niet rechtvaardig voor diegene die gestudeerd hebben.

Als zij minder belastingen moet betalen, heeft ze het ook gemakkelijker.

Waarom gaan jullie er van uit dat gescheiden vrouwen met kinderen per definitie doppers zijn ?

Er zijn er genoeg die werken hoor. En de vent is er ook nog.

Neen dat is niet rechtvaardig.
Pensioenen baseren op gewerkte jaren in combinatie met wat men heeft bijgedragen.