Langdurig werklozen welkom in Limburgse bedrijven
 

Langdurig werklozen welkom in Limburgse bedrijven


Langdurig werklozen welkom in Limburgse bedrijven
Zowat 2/3 van de Limburgse ondernemers is bereid om langdurig werklozen een kans te bieden in hun bedrijf. Ze willen een vangnet bieden voor de mensen die straks hun uitkering dreigen te verliezen door de beperking in de tijd van de werkloosheidssteun. Dat blijkt uit een onderzoek van Unizo Limburg en VKW Limburg.

https://www.made-in.be/limburg/langd...tm_source=hbvl

Als één van de laatste landen in Europa zal de uitkering die werklozen ontvangen ook in België beperkt worden in de tijd: er kan nog maximaal 2 jaar ‘op de dop’ worden gestaan zonder dat er een stap naar een job wordt gezet. Gespreid over de komende twee jaar zullen in Limburg naar schatting meer dan 8.000 mensen hun uitkering verliezen wanneer ze het vertikken om op zoek te gaan naar werk. Hoewel ze tot dan doorgaans weinig goede wil hebben getoond, wil 2/3 van de Limburgse werkgevers hen toch nog een kans geven.

Johan Schildermans van VKW Limburg: “Het effect van de maatregel moet natuurlijk zijn: zo veel mogelijk mensen terug activeren. En niet mensen doen overstappen van een werkloosheidsuitkering naar een leefloon, waar nu al te vaak in de media op wordt gefocust. Het is een kans die we moeten aangrijpen om iets te veranderen. Voor de werkzoekende uiteraard in de eerste plaats. Maar ook voor werkgevers die een ruimer arbeidspotentieel kunnen aanspreken in hun nog vaak erg moeizame zoektocht naar personeel.”

Yves Houben van Unizo Limburg vult aan: “Dat activeren zal in samenwerking tussen verschillende partners moeten gebeuren: VDAB, lokale besturen en sociale partners. Activering, extra scholing en korte gerichte opleidingen, begeleiding van werkzoekenden, maar ook van werkgevers die extra personeel kunnen gebruiken. Want ook zij hebben een belangrijke rol te spelen in de overgang van uitkering naar werk.”


Die Limburgers toch hé.
Zoals steeds voortrekkers in situaties waar er problemen zijn.

Ben benieuwd hoeveel mensen van die 8000 er effectief een job zullen krijgen / aannemen.

Stel je voor dat er zich iemand komt aandienen die 20 jaar lang aan de werkloosheid gestaan heeft.
Dan moet je toch wel masochistisch zijn om zo iemand aan te werven.
Qua arbeidsgewoontes zal die totaal niets meer in zich hebben.
Het vraagt enorm veel geduld om zo iemand weer in het arbeidsleven te integreren.

Als werkgever zou ik die ook niet aannemen.
Die komt enkel werken tegen zijn goesting omdat hij zijne dop verliest.

Daarvoor heeft onze bureaucratie "artikel 60'ers" uitgevonden.

Niet dat het veel helpt, de hoofdmoot daarvan gaat gewoon een jaar uit de neus vreten, werkmensen irriteren en zelfs meer (o)overheidsgeld verspillen, om dan terug te gaan "doppen".

Mensen die willen werken, hebben werk. Kieskeurigen daargelaten. Maar ook die gaan werken als hun alternatief inkomen weg zou vallen.

Maar een dopper met 10 jaar op zijn palmares, zelfs al wil die werken uit "armoede", dat gaat toch een harde noot worden om die terug een bruikbare arbeidsethos te laten ontwikkelen.

Ge verliest er weinig mee met hem een dag te proberen.

Als hij niet voldoet, zegt ge "spijtig, het zal een andere zijn"

Bof, als iemand wil werken, en na 10 jaar werkloosheidsuitkering vanaf dag 1 zijn/haar best doet, dan is de hamvraag, wat gebeurd er als die een vast contract krijgt?
Mijn ervaring is dat een vast contract een zeer goede vruchtbaarheidsbehandling is. Of een reden om de vitesse een paar stapjes trager te zetten.

Is dat zo?
Misschien heeft ie 20 jaar in het zwart bijgeklust en is het net de witte raaf die gezocht wordt.

Mss wel, maar iedereen verdient een tweede kans.
Moest ik overheid zijn (wat ik niet ben) dan zou ik zo'n werkgevers extra stimuleren.

Dan is het echt wel een witte raaf, en is die alleen maar gaan pogen "in't wit te werken" omdat de hete adem van een minimum leefloon in zijn/haar nek zit.

Bij ons vindt 45% werk na art. 60.
Meestal in het bedrijf waar hij / zij gewerkt heeft onder dat statuut.

Wij merken wel dat er veel afhangt van de werkgever.

Inderdaad.

Dus de werkgevers van de onsuccesvolle 55% zijn uitbuiters?

Iemand die tien jaar dopt heeft dat vruchtgedoe meestal al achter zich.
En een vitesse lager schakelen, dat is de ingesteldheid, dat heb je nu eenmaal overal.

Meestal....
Ook al te dikwijls meegemaakt.
Er keihard invliegen tijdens de opwerkperiode, maar eenmaal "geland", niet meer vooruit te branden.

Tof om daar voorman/ploegbaas/groepsleider van te zijn. Moet de +1 zelf gaan vertellen dat de +1 een inschattingsfout heeft gemaakt met de positieve beoordeling.

Dan mag de werkgever kiezen.
Bijhouden of ontslaan, en als er geen zeer duidelijke stok is om mee te slaan, nog duur ook. Als de gil van "racisme" al niet weerklinkt....

Ik ken iemand die dat zijn hele leven gedaan heeft, doppen en zwart werken. Een andere kameraad was metser, staat krom van het werken.

Alle twee zijn nu op pensioen, diegene die nooit gewerkt heeft krijgt met alle hulp er bij - want sukkelaar - zo'n (+-) 300€ meer per maand dan de voormalige metser.

Ja, 20 jaar het systeem bedriegen is een troef?
In de politiek misschien wel...

Hoeveel kansen heeft iemand gehad die 20 jaar lang niets gevonden heeft qua job?

Simpel, die heeft gewoon niet gezocht naar werk.

Simpel, het systeem was dan ook volledig verkeerd.
Soms moeten mensen voor 100 of 200 euro per maand meer gaan werken.
Om te gaan werken moet men zich verplaatsen, als dat met de wagen moet, dan krijg je maar een schijntje van de werkelijke kost terugbetaald.
Soms heeft men kinderen die naar de voor - en / of naschoolse opvang moeten (kost geld)
Werklozen krijgen allerlei kortingen omdat hun inkomen onder een bepaald bedrag ligt.

Wie is zo zot?

Er zijn NU +/- 6.000.000 Vlamingen.
Hiervan zullen er op 1 januari zo'n 4.000 hun uitkering verliezen.
Et alors ?