Flexijobs zijn geen goede begrotingsmaatregel volgens het IMF
 

Juist op de radio gehoord dat de Centenindex (voor de "hoge lonen") een goede maatregel zijn om de begroting iets beter op orde te krijgen, alhoewel het IMF geen voorstander is voor de automatische indexering van de lonen en uitkeringen omdat deze indexeringen een normale marktwerking verstoren.

De meerwaardebelastingen zijn een goede weg, maar de vrijstelling van 10.000 euro is te hoog.

Het IMF is dan weer niet te spreken over de uitbreiding van de Flexijobs, omdat deze jobs veel te weinig geeld in het begrotingslaatje brengen.

Ik ben sowieso altijd een koele minnaar geweest van heel dat flexigedoe.
Zeker nu we merken dat er veel mensen 4/5 gaan werken en ter compensatie een veel minder belaste flexijob aannemen. 5veel minder belast voor de werkgever).
Ook het vrijwilligerswerk heeft ferm te lijden onder dat flexigebeuren.

Verder vindt het IMF dat de begrotingsmaatregelen van Arizona niet zullen volstaan.
Ook het onderwijs moet veel efficiënter worden, de tijd moet veel beter gebruikt worden.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/luister/programma-s/

Natuurlijk niet. Flexijobs zijn eigenlijk geregulariseerd zwartwerk.

Heel simpel.
Al wat ministers niet zelf willen doen moet niet ingevoerd worden.
Het mogen geen arrogante zakjes worden.

Misschien tevens een idee om de topicstarter eens op water en brood te zetten.
Met zijn gezever over geld altijd.

:lol:






Het beste gedacht in jaren hier op het forum

Het ganse verhaal,niet exclusief Belgisch,is dat de overheid veel te veel hooi op de vork genomen heeft en BLIJFt nemen....

Dat laatste "BLIJFT nemen" is dus het probleem...

Zo blijft een overheid dus veel te afhankelijk van wat eigenlijk steeds dynamischer zal zijn...de inkomsten...

Gigantische hoeveelheden politici (Wél een nogal Belgisch probleem) en drukkingsgroepen komen af met "eisencahiers" waar iemand anders dan voor moet betalen....


kelt <-------------------

Waarom zou ik, als harde werker (nog steeds, ondanks mijn pensionering) op water en brood gezet moeten worden?

Ik weet één ding, dat ik in mijn leven niets gekregen heb, hetgeen wat ik heb, daar heb ik zelf hard voor gewerkt.

Ik heb op zaterdagen, zondagen en feestdagen gewerkt.
Ik heb dagen gemaakt tot 15 uur / dag.
Ik heb een gedeelte van de overuren teruggenomen om mijn eigen zaak te runnen.
Ik heb jaren gehad waar ik aan meer dan 100 dagen overwerk had.

Ge moet mij niet komen vertellen wat werken is voor je geld.

Klopt helemaal.
Als N-VA wilden wij veel verder gaan in het snoeien van uitgaven.
Maar we zaten met drie Linkse partijen aan tafel en de enige sociaal economisch rechtse partij in Wallonië zag ook niet direct het nut van besparingen en saneringen.

Ik weet uit de eerste hand wat er allemaal op tafel gelegen heeft bij de regeringsvorming en bij het opmaken van de begroting.

De besparingen zouden alvast veel groter geweest zijn.
En nee, het VB was ook geen oplossing, sociaal-economisch zijn die links.

Als je je bedenkt dat deze regering langdurig zieken sneller aan het werk wil helpen is het niet meer dan absurd dat ze de regeling rond flexi-jobs uitbreiden.

Beide dingen staan tegenover mekaar als water en vuur.

Ik spreek uit ervaring als ik zeg dat ik als gewezen langdurig zieke (3 jaar) bij mijn zoektocht naar altijd maar weer stootte op die flexi-jobs.

Als langdurig zieke zoek je natuurlijk (in de meeste gevallen) naar een deeltijdse job. Je bent medisch (nog) niet in staat om voltijds te werken, je bent al jaren uit het werkcircuit, je moet in veel gevallen in een totaal nieuwe sector aan de slag...

En wat gebeurt er als je dan een deeltijdse job vindt: in de meeste gevallen is die enkel beschikbaar voor flexi-jobbers. Kortom: voor mensen die al werk hebben.

Kort gezegd: de regering zoekt werk voor mensen die al lang geen werk meer hebben (dit geldt, naast zieken, ook voor 'gewone' werklozen) maar geeft die jobs aan mensen die wel werk hebben. Veel absurder kan je het volgens mij niet maken.

Vanuit werkgevers oogpunt is dat natuurlijk te begrijpen. Die pakken liever een flexi-jobber. Veel goedkoper, veel flexibeler,...
Waarom zou je als werkgever een vast contract geven aan iemand waar je nog serieuze vragen hebt bij zijn medische toestand terwijl je veel goedkoper iemand die al werkt kan aanwerven?
Minder risico, minder papierwerk, minder kosten...

Het is dan ook onbegrijpelijk dat een systeem als flexi-jobs in deze omstandigheden blijft bestaan. Niets, maar dan ook niets, rechtvaardigt dit systeem.

Niet iedereen heeft een gestel dat zo'n werkritme aankan.
Niet iedereen heeft het inzicht om zelf een zaak te beginnen.
Niet iedereen heeft de kans om onbegrensd overuren te maken.

En ook zonder heel dat overwerk en dergelijke: er zijn veel mensen die, door gewoon te werken voor een baas, ook heel hun leven hard gewerkt hebben.

Het is niet omdat jij tot in het absurde gewerkt hebt dat je de enige bent die hard gewerkt heeft voor zijn geld.

Je hoeft dus ook niet aan anderen te vertellen wat hard werken is.

100 dagen overwerk…
Als er dat twee doen is dat een volledig FTE.
Je mag er fier op zijn dat je door uw overwerk eigenlijk iemand zijn kans op een job teniet doet.
Waar je dan, indien uitbetaald, nog niet de helft van overhoudt.

Gij leeft dus om te werken ? Niks mis mee dat mag. Ieder zijn ding.

Ik leef heel goed, heb mijn hobby's en doe waar ik goesting in heb.
Mijn huidige bezigheid beperkt zich nu wel heel sterk tot wat administratie en wat opvolging.

Vanaf 1 januari nemen we ons eerste personeelslid aan.

Om sprookjes te schrijven voor de fabeltjeskrant.

:lol:

Zulma De Mier

:lol:

Het zal wel altijd over geld moet gaan, iets anders komt er zelden uit.