Edina |
28 november 2006 14:14 |
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door 1handclapping
(Bericht 2201122)
Binnenlandse adoptie komt geoon zeer weinig voor in vergelijking met buitenlandse. Het probleem met buitenlandse adoptie is gewoon dart zowel de "donor" als de "receptor" landen zeer beducht zijn voor mensenhandeltoestanden & dat men een zeer strenge selectie voert lees screening van de kandidaat adoptieouders. Ook eventuele politieke spanningen in de landen van herkomst zorgen voor komplikaties...
|
Dat is dan ook één van de redenen waarom sommige mensen voor binnenlandse adoptie kiezen. Bij buitenlandse adoptie bestaat inderdaad steeds een risico dat kinderen om verkeerde redenen voor adoptie werden afgestaan (en hiermee bedoel ik niet alleen financiële redenen, maar ook gedwongen afstand). Bovendien bestaat er dan niet altijd de mogelijkheid voor het adoptiekind om later zijn roots te gaan opzoeken en het is bekend dat de meeste adoptiekinderen daar vroeg of laat nood aan hebben. Bij binnenlandse adoptie is die mogelijkheid gegarandeerd.
Citaat:
De 3 maanden regel, die moet toelaten dat ouders zich bedenken vooraleer ze hun kind definitief "afstaan" is een wijze regel zonder meer..
|
Absoluut. Het grote voordeel van binnenlandse adoptie is de begeleiding die de geboorteouders (in praktijk is dat meestal wel uitsluitend de moeder) krijgen voor en na de geboorte van het kind. En dus ook de kans om zich alsnog te bedenken. Dat vind ik zeer belangrijk omdat het afstaan van een kind geen impulsieve en/of gedwongen beslissing mag zijn. Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat het ook wel heel zwaar is voor de kandidaat-adoptieouders, want als de moeder zich bedenkt moeten zij dat kind natuurlijk wel terug afstaan... en alhoewel ook zij daar op voorbereid worden, is zoiets natuurlijk altijd heel moeilijk (voor alle duidelijkheid dat is wel afhankelijk van de gekozen adoptiedienst, want sommige diensten plaatsen het kind in een pleeggezin totdat de geboortemoeder het kind definitief afstaat - maar een onmiddellijk plaastsing bij de kandidaat-adoptieouders lijkt mij voor iedereen toch beter).
Citaat:
Andere zaken zijn misschien discutabeler.. gooi het gerust in de discussie.
|
Het discutabele zit hem vooral in het verschil tussen binnenlandse en buitenlandse adoptie. Vroeger moest je een beginseltoestemming krijgen van - ik denk - Kind en Gezin om te kunnen adopteren en dit na een voorbereidende cursus en een maatschappelijk onderzoek. Nu gebeurt alles via de jeugdrechtbank. Op zich verandert dat niet veel voor buitenlandse adoptie, want de rechtbank verklaart je dan na een maatschappelijk onderzoek eventueel geschikt voor adoptie en dan kom je dus in aanmerking om in het buitenland te gaan adopteren. Voor binnenlandse adoptie moet je echter onmiddellijk een verzoek indienen om een specifiek kind te adopteren, waarna ook een maatschappelijk onderzoek volgt en er meteen een adoptievonnis voor dat specifieke kind volgt. Maar aangezien je dat verzoek dus pas kan indienen op het moment dat de moeder definitief heeft beslist om afstand te doen van dat kind, kom je dus in situatie terecht waarbij ouders pas als geschikt voor adoptie bevonden worden als dat kind al tenminste 5 maanden is (3 maanden bedenktijd voor moeder die tot 6 maanden kan verlengs worden en minimum 2 maanden voor de procedure bij de jeugdrechter waarop niet eens een maximumtermijn staat en alles dus afhangt van de snelheid waarmee de plaatselijke jeugdrechtbank werkt). Dat maakt ook dat adoptiediensten die ernaar streven om het kind van in het begin onder te brengen bij de kandidaat-adoptieouders in een juridisch vaccum zitten: die kandidaat-adoptieouders zijn immers nog niet geschikt bevonden!!! En zorgt er ook voor dat de andere adoptiediensten de kinderen sowieso langer bij een pleeggezin moeten onderbrengen. En ik zie echt niet in, in wiens belang dat zou kunnen zijn!!! Zowel voor het kind als voor de adoptieouders lijkt het mij het beste dat het kind zo snel mogelijk in zijn definitieve gezin kan worden ondergebracht.
Citaat:
Het is alleszins zo dat als je een kind wenst te adopteren en je zou absoluut een "belgisch" of "vlaams" kind adopteren je met een enoirme wachttijd zit.. er worden nu eenmaal weinig kinderen geboren in deze contreien en dat zijn er gewoonlijk "gewenste".
|
Binnenlandse adoptie duurt inderdaad langer. Er worden ongeveer 30 kinderen per jaar afgestaan voor adoptie. Maar, je moet zeker niet voor binnenlandse adoptie kiezen omdat je een Belgisch of Vlaams of blank kindje wil adopteren hoor. Integendeel! De kans dat het een kind is een moeder van buitenlandse afkomst is zelfs zeer groot... relatief gezien staan moeders van buitenlandse afkomst nog vaker kinderen af dan Belgische moeders.
|