system |
12 december 2007 18:49 |
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Sjaax
(Bericht 3141186)
De Nederlandse cardioloog Pim van Lommel schreef een boek over ervaringen tijdens een fase van klinisch dood. Een aantal mensen beleefde soortgelijke mystieke ervaringen, terwijl ze geen hersenactiviteit meer vertoonden na een hartstilstand. Velen beschreven dat ze door een tunnel gingen, waar aan het eind een fantastisch licht was. Is dat een aanwijzing dat ze bij de hemelpoort aankwamen?
De meesten rapporteerden dat ze teleurgesteld waren dat ze niet dood waren.
http://boeken.vpro.nl/afleveringen/36883086/
|
Een autoriteit op dit vlak is de gekende psychiater Raymond A. MOODY. In zijn boek 'Life after life' (het boek werd in 1975 voor het eerst uitgegeven en werd een wereldbestseller waarvan alleen al de Duitse vertaling 'Leben nach dem Tod', binnen vier jaar een oplage van een kwart miljoen haalde) vertelt MOODY over mensen die klinisch dood waren, maar toen doorleefden en verslag konden doen van hun ervaringen. De meningen zijn verdeeld over wat nu een bijna-dood-ervaring is.
Ik citeer Prof. DE VRIES.
(Prof. Dr. Marco DE VRIES bestudeerde de bijna-dood-ervaring)
" De bijna-dood-ervaring wordt door een aantal mensen geïnterpreteerd als een leven na de dood. Maar dat is een denkfout. De patiënt is immers nog niet dood. Het is wél degelijk een situatie vóór de dood. Dus de bijna-dood-ervaring is geen ervaring met de dood of een toestand na de dood. Aan de andere kant wordt het fenomeen sceptisch bekeken door de traditionele wetenschap. Die heeft er moeite mee. Het wordt daarom soms afgedaan als een pathologische toestand. Maar dat is het geenszins. Het komt trouwens voor bij mensen die heel normaal zijn.Overigens is het niet eens zo een marginaal fenomeen. Uit Amerikaanse onderzoeken is gebleken dat 1 op 10 mensen die bijna-dood-ervaring zelf hebben meegemaakt of een gewezen bijna-dode in zijn kennissenkring heeft. In mijn colleges over bijna-dood-ervaring zit telkens minstens één student die het zelf heeft beleeft of er weet van heeft. Belangrijk bij dit alles is dat de bijna-dood-ervaring omzeggens altijd een positieve ervaring is. Mensen worden nadien veel rustiger, zij zijn niet langer bang van de dood, hebben een betere kijk op het leven. Mensen met een streng kerkelijke ingesteldheid die een bijna-dood-ervaring achter de rug hebben, zien naderhand veel zaken ruimer in, hebben niet langer de streng kerkelijke opvatting. Zij zijn veel toleranter en stellen zich veel opener op. Ze veranderen soms van beroep en hechten voortaan meer belang aan kleine dingen van het menselijk bestaan."
Kortom, personen met zulke ervaringen ondergaan wel eens een fundamentele verandering van hun persoonlijkheid. Tenminste, zo blijkt uit de feiten.
|