Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Lof der Zotheid
Ik heb een paar jaar geleden nog een interview gevolgd van een voormalige DDR-grenspost. De man sprak vol weemoed over die tijd hoe volksverraders die het waagden naar het Westen te vluchten werden neergemaaid. Hij drukte het zo uit: hij heeft zijn steentje mogen bijdragen tot het beveiligen van de landsgrens tegen ongewenste elementen. De trots in zijn stem toen 'm dat zei, amai, 'k was er niet goed van...
|
Ja, als zoiets in een interview ter sprake komt is het natuurlijk nog niet goed te praten maar misschien wel te begrijpen. Als de interviewer er naar vraagt...
Maar in dit geval gaat het niet over een interview. Het is een serie van korte filmpjes waarin gewone mensen vertellen over een gebeurtenis in de (wereld)geschiedenis die hen is bijgebleven.
Zo vertelt er ieamand over een treinramp ergens in Nederland waarbij zijn vader omkwam, iemand over hoe hij als kleine jongen de maanlanding had gevolgd, iemand over hoe ze ooit een woning kraakte...
Soms wel eens interessant ware het niet dat die filmpjes tot in den treure herhaald worden.
Maar meer was het bij die 'electricien' dan ook niet. Geen vraaggesprek ofzo, gewoon iemand die zijn verhaal doet.
En wat dan nog extra opviel was hoe geamuseerd hij keek (werkelijk lachte) als-ie vertelde over martelingen met electriciteit en met schokkende bewegingen, al lachend, zijn slachtoffer imiteerde.
Heel raar allemaal.
Vandaar dat ik het nog eens graag zou terugzien. Om zeker te zijn dat er in dat filmpje gebeurde wat ik me meen te herinneren wat er gebeurde. En om te zien dat ik zeker niets essentieel gemist heb tijdens het begin van het filmpje (toen ik nog niet aan't volgen was) al kan ik niet direct iets inbeelden wat het hele gebeuren zou rechtvaardigen...