[patrickve]

Oorspronkelijk geplaatst door Gipsy

Mensen willen zich moeilijk inbeelden dat ze op het einde van de rit een rottend kadaver gaan zijn of verbrand gaan worden zoals huisvuil. Dus hebben ze een god uitgevonden of een hiernamaals.

We gaan eindigen zoals de gele zak huisvuil. Sommigen gaan ons missen anderen hopen op een erfenis of beiden. Voor de rest is onze passage op deze wereld finito.

Daar is niks ergs aan, want op dat moment bestaat "ge" niet meer, en de wereld dus ook niet. De wereld heeft enkel maar nut zolang ge erin leeft he. Eens ge dood zijt, bestaat dat allemaal niet meer voor U want ge zijt er niet.

Op dat vlak ben ik een Epicurist: zolang ik leef is de dood daar niet, en als de dood daar is, ben ik er niet. Ik kom zelf dus de dood nooit tegen als het ware.

Ik ga nooit meemaken van dood te zijn. Alles wat ik meemaak is dat ik levend ben.

Ik vind zeer hebben veel erger dan dood zijn, want dat laatste kan "ik" per definitie niet erg vinden, ik ben er niet.