[Fozzie]

Oorspronkelijk geplaatst door Hidden_Kenshin

Prachtig antwoord, beste Fozzie. Ondertussen zijn er bij mij veel vragen beantwoord, het idee dat holebi-ouders eerder liefdevollere, of toch tenminste, "toegewijde" ouders zijn, heb ik zelf al kunnen redeneren... Hoewel de "ongewenste" kinderen tegenwoordig te verwaarlozen zijn (of leef ik in uitzonderlijke omgeving?).
Toch blijft bij mij de vraag omtrent het oeroude natuurinstinct zitten. Het natuurlijk, logische systeem van mannetje en vrouwtje en hun drang tot voortplanten, de natuur gaf hun de mogelijkheid om samen nieuw leven te maken...
Dit is immers niet het geval bij holebi koppels, deze weg moet steeds via een "omweg" gebeuren... niet?
Ik blijf dus met de vraag zitten of dit dus "verantwoord" is.

Maar! Ik trek hierbij de capaciteiten van het ouderschap van holebi koppels niet in twijfel, zeer zeker niet. Sinds mijn post ben ik daarvan ruim overtuigd.

Waar u spreekt van 1 oeroud natuurinstinct, zie ik er 2: het instinct om zich voort te planten en het instinct om voor (jongere) soortgenoten te zorgen. Op het logische systeem dat 1 mannetje en 1 vrouwtje samen jongen verwekken en ook samen groot brengen bestaan in de natuur heel veel uitzonderingen. Zo veel zelfs dat er nauwelijks kan gesproken worden van uitzonderingen, maar eerder van variaties binnen het spectrum van samenlevingsmodellen. Mensen die "de natuur" als argument tegen homo-huwelijk of -adoptie gebruiken kijken enkel naar de diersoorten die in hun kraam passen en negeren bewust de hele waarheid. Ze ge/misbruiken de natuur �* la carte...
"Adoptie", pleegouderschap, "nieuw samengestelde gezinnen" en andere samenlevingsvormen dan "1 man + 1 vrouw + hun kinderen" komen heel vaak voor bij sociaal levende dieren (van de "laagst" tot de "hoogst" ontwikkelde diersoorten). Werkmieren en -bijen verzorgen larven die niet van hen zijn (maar eigenlijk broers en zusters). Tijdens het jagen brengen zeehonden hun jongen naar een soort creche (klinkt wat vreemd, maar een betere omschrijving in mensentaal vind ik op het eerste moment niet), waar jonge zeehondewijfjes voor hun nog jongere soortgenoten zorgen. Bij wolvenroedels plant enkel het alfapaar zich voort, maar heel de roedel draagt bij tot de bescherming van de jongen. Leeuwinnen letten vaak op de welpen van hun zusters als die gaan jagen, enz... Ja zelfs homo- en lesbische paren pinguins die weeskuiktjes "adopteren"!
Jongen van sociaal levende dieren die wees worden zijn niet steeds ten dode opgeschreven maar worden door soortgenoten verzorgd als hun eigen jong (meestal een wijfje waarvan het jong gestorven is, maar ook vaak als "adoptiebroertje/zusje" van het eigen jong).

De natuurbasisinstincten zijn volgens mij : in leven proberen te blijven (voedsel zoeken en bescherming zoeken of verdediging bij gevaar) en het in stand houden van de soort. Die laatste uit zich in 2 "deel-instincten": zichzelf voort planten en het zorgen voor (jongere) soortgenoten.

Als "adoptie" een natuurlijk fenomeen is en dan ook nog eens ervoor zorgt dat kinderen zonder ouders of met ouders die er niet zelf kunnen voor zorgen een goede liefhebbende thuis krijgen, dan is dat voor mij voldoende "verantwoording".