Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door ghostbuster
Maar: socialisme - écht socialime, niet die lauwe sociaal-democratische doctrine van de Derde Weg - wenst niet alleen internationale samenwerking na te streven, maar ook een socialistische globalisering/mondialisering. Het socialisme is dus niet tegen globalisering, maar wil dat dit onder directe democratische controle staat van de bevolking, niet in handen van 'enkelen'.
|
Ik geloof niet dat een mondiaal systeem democratisch kan werken. Zelfs het Belgische systeem werkt niet democratisch.
Mocht België strikt democratisch zijn, dan zou de Vlaamse meerderheid vanalles en nog wat kunnen opdringen aan de Waalse minderheid. Zoiets verzuurt uiteraard de banden tussen Vlaanderen en Wallonië.
Een supra-nationaal (en Belië is er zo één, aangezien ze boven de Vlaamse en de Waalse natie staat) democratisch laten functioneren, leidt automatisch tot de 'wet van de (numeriek) sterkste'. ...en dus kan onderdrukking gebeuren op een democratische manier (bv Baskenland).
Daarvoor alleen al is het nodig om de naties de mogelijkheid te geven een soevereine staat te laten uitbouwen.
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door ghostbuster
Het is denk ik onvermijdelijk dat een socialistische omwenteling (die volgens mijn best mogelijk is) ergens begint en wordt geëxporteerd. Om dan te spreken van socialistisch imperialisme, is wat te ver gezocht. Ofwel volgen andere staten het voorbeeld, ofwel volgen ze het voorbeeld, met een beetje druk van buitenaf (20% imperialisme), ofwel enz enz. Alles is mogelijk op dit vlak. Maar er zal inderdaad een export van de revolutie zijn naar andere landen.
|
Het volk moet altijd zélf opstaan, en zélf de macht in handen nemen. Dat kan geen ander land/staat/natie/... hen opdringen.
Vergelijk het met George Bush die "de democratie in Irak wou installeren". Zoiets kan nooit. Democratie is namelijk een systeem waar het volk zélf de macht in handen neemt. Dat kan nooit iemand anders voor hen doen.
Zo ook met de socialistische omwenteling: dit is een omwenteling waar het arbeidersvolk zélf de macht in handen neemt.
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door ghostbuster
Ik ben er echter helemaal niet van overtuigd dat een socialistische revolutie pas kan beginnen in een volstrekt homogene natiestaat. Je zegt zelf dat de revolutie natie per natie zal gebeuren, maar dat moet volgens mij zijn: staat per staat, of het nu om natiestaten gaat of niet. 100% natiestaten zijn écht uitzonderlijk. Culturen, religies, e.d. zijn zo met elkaar verwoven dat dit onmogelijk lijkt. Zelfs in Frankrijk, de VS, Italië, en noem maar op... Dat streven naar Vlaamse onafhankelijkheid kán een stap zijn een socialistische omwenteling, maar enkele dingen spreken in haar tegendeel:
|
De verbondenheid tussen natie-genoten is altijd sterker. Vlamingen voelen zich nu eenmaal sterker verbonden met de andere Vlamingen, dan met Walen, Fransen, Nederlanders, Duitsers,... Het is dan ook evident dat er een sociale omwenteling kan plaatsvinden in Vlaanderen of Wallonië, maar niet in de andere deelstaat.
In Frankrijk sloot bijvoorbeeld de Corsicaanse vakbond het hele eiland af uit onvrede met de geplande privatisering van de veerboten. Het is zeer moeilijk om iemand uit het noorden van Frankrijk daarvoor warm te maken.
Als de revolutie in héél België plaatsvindt, is dat voor mij natuurlijk prima. Maar ik denk dat ze meer kan op slagen heeft in twee afzonderlijke natiestaten.
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door ghostbuster
1) Vlamingen zijn alles bij elkaar genomen geen onderdrukte minderheidsgroep; van een emancipatoir proces van een onderdrukt volk in de aanloop naar socialisme is dus niet noodzakelijkerwijs sprake;
|
Vlamingen zijn geen verdrukte minderheid zoals Tibet of Koerdistan.
Maar het is wel zo dat noch Vlaanderen, noch Wallonië, noch de Duitse Gemeenschap z'n eigen politiek kan voeren. In die zin zijn zij allen onderdrukt door het Belgisch systeem. We worden misschien niet in de gevangenis gegooid omdat we Nederlands praten, maar wel wordt aan de deelstaten het recht ontnomen om hun eigen politiek te voeren.
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door ghostbuster
2) Het Vlaamse separatisme wordt gebruikt om heel andere doelstellingen te bekomen; het is in handen van het patronaat, om verdeeldheid te zaaien onder de werkende bevolking; de enige manier om dit te bestrijden, is naar de andere kant te roeien;
|
Die tactiek zie je evengoed in belgiscistische krachten. Volgens hen zijn het juist de communautaire ruzies -inherent verbonden aan de Belgische staat- die de arbeiders verdelen. Dat belgiscistisch patronaat is bang dat ze in een onafhankelijk Wallonië voor een eensgezind arbeidersfront zullen staan, en idem voor Vlaanderen.
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door ghostbuster
3) Als Vlaanderen straks onafhankelijk is, komt het er dan op aan om ineens 180° te draaien: banden smeden met andere regio's (waaronder Wallonië), een sociaal zekerheidssysteem uit te bouwen dat we kort ervoor samen met België hebben begraven, met een werkende klasse van een nóg kleiner land vechten tegen de neoliberale windmolens in Europa.
|
Ik geloof niet in één mondiaal sociaal zekerheidsstelsel, enz...Elke natie bouwt zijn sociale zekerheid uit naar eigen noden. Een rijk land kan steun geven aan een arm land, maar niet zoals in België met een eengemaakt sociaal zekerheidsstelsel.
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door ghostbuster
NB: Het ironische is volgens mij, dat met het streven naar een socialistisch Europa, de droom van een vrij autonome Vlaamse regio nog wel best mogelijk is. Hoe meer Europese instellingen en besluitvorming de plaats innemen van nationale, des te duidelijker zal België als (voor nationalisten) gebrandmerkte vijand verdwijnen. Dan is het natuurlijk nog de vraag hoe ze Europa in de plaats zullen verkroppen.
|
Vooral in N-VA-kringen heerst dat idee: als Europa bevoegdheden van België afneeemt, is dat een goeie zaak. Maar de huidige EU is België in het kwadraat. Het is nóg ondemocratischer, nóg multi-nationaler en nóg liberaler. Volgens mij hangen die drie immers samen: hoe grootschaliger, hoe meer de mens z'n weg niet meer vindt in het politiek systeem, en dus hoe meer de elite de kans krijgt om z'n liberale politiek door te voeren.