Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Internaut
Een splitsing is in theorie altijd mogelijk. Wie neen zegt liegt bij voorbaat.
Alles kan onvoorspelbaar zijn. Ego kan soms meespelen.
We beseffen het misshien niet als Vlamingen maar we mogen blij zijn met zo een grote goed georganiseerde volkspartij.
In Nederland ligt dat even anders...
Hoe groter de partij hoe moeilijker. Je ziet dat Dewinter zijn best doet dat boeltje bij elkaar te houden.
Natuurlijk moeten we slimmer zijn als dat en als de linksen zeggen leren uit de geschiedenis dan moeten we leren uit de VU, wat ook geschiedenis is 8)
Ik merk dat sommige radicalen het jammer vinden dat FDW soms de softe tour opgaat maar ze moeten beseffen dat Dewinter's wezenlijke ideeën niet veranderen en dat niet alles meer gezegd mag worden!
Een Alexandra Colen ga je bv zelden met een Jürgen Verstrepen zien praten doch zijn ze slim genoeg te zwijgen en profesioneel te blijven (buiten een paar details) in het belang van de partij. Zoniet moet er achter de schermen even gewaarschuwd worden door iemand van de top. Interne vetes zijn nefast.
Het VB staat gekend als een hecht Blok en dat dient zo te blijven vind ik.
Ik ontken niet dat er een kleine kern liberalen, radicalen, neo-cons zitten maar ik denk dat de hoofdpunten door iedereen gedragen worden.
|
Hier kan ik me wel in vinden. En de verkettering en de hetze van buitenaf is zo groot dat er binnen de partij niet eens erg veel druk nodig is om een hecht blok te blijven.
Een beetje grappig ook hoe men hier probeert om de verschillen tussen belangers te duiden en dat tegen het belang te gebruiken.
We hadden toch ook een SP.a met daarin :
- Louis Tobback - een aartsconservatieve rechtse socialist. Met rode das voert hij in Leuven een bewind waarvan men bang is dat Dewinter het zou voeren in Antwerpen. De vastgoedprijzen swingen er de pan uit en de straten worden proper en veilig gehouden. Een avondklok is nooit ver weg als burgemeester Tobback in de buurt is. Een gordel van steendure appartementsblokken voor de elite moeten dienen als buffer tegen marginale buurten in de hoop de marginalen uit het centrum van de stad te houden.
- Jef Sleeckx - een halve of hele communist. Nog graag lopende met een denkbeeldige rode vlag en hopende dat hij op een dag weer de oude volkshuizen uit de grond kan stampen.
- Robert "Steve" Stevaert - een soort van door staatsbemoeienis geobsedeerde liberaal. Het soort dat draait met de wind en voor wie opportunisme "a way of life is". Onder hem en onder de hieronder volgende voorzitter van de SP/SP.a heeft die partij zijn traditioneel arbeiderskiezerscorps verruild voor een intellectualistisch clubje hoogopgeleiden met een goed loon.
- Johan Vandelanotte - een oud-anarchist die nu in das de meest perfide spelletjes speelt om de macht.
Kunnen die mensen allemaal achter 1 vlag lopen ? Blijkbaar wel.
Ik kan soortgelijke voorbeeldjes geven voor andere partijen ook, hoor. So what's the point here ?