Belgie= een gezonde Vlaming met een ontstoken appendix namelijk Wallonie.
Wil die gezonde Vlaming overleven moet die zo snel mogelijk van die zieke appendix af.
Wallonie beseft maar al te goed dat het op zichzelf niet kan overleven, dat het zonder grote broer Vlaanderen, één van de armste regio's van Europa zal worden.
Maar hier begrijp ik de Walen niet? Waarom zien ze niet af van hun ongelooflijk grote arrogantie. Waarom doen ze niet de kleinste moeite om de Vlaamse taal te spreken. Waarom willen ze op politiek vlak steeds de hoogste viool spelen? Waarom staan ze niet open voor enig compromis?
Is dit koppigheid of gewoon domheid?
De Vlaming is niet onverdraagzaam maar kan het niet meer hebben dat de Waal gesteund door ons koningshuis zich een opperras waant.
En de Vlaming gemakkelijkheidshalve een separatist en/of rascist noemt.
Zelf woon ik in een Vlaamse stad aan de taalgrens, geen faciliteiten gemeente. Toch hoorde men hier vroeger nooit de taal van Moliere.
Nu hoort men op de wekelijkse markt, in de scholen, in de verenigingen etc. al meer frans dan nederlands.
Zelf heb ik hier school gelopen in een volledig nederlandstalige school.
Mijn kinderen echter zijn in diezelfde school nu reeds een nederlandstalige minderheid. In supermarkten vind men sporadisch nog wat nederlandstalige lectuur. Vroeger kregen wij hier wekelijks "De Streekkrant", nu al geruime tijd "Haut Senne". Maak U niks wijs, de taalgrens is een fictieve grens die dagelijks naar het noorden aan terrein wint.
Het is makkelijk om U in hartje Vlaanderen, Belgischist te noemen.
Maar hoe zal U reageren als de taalgrens morgen tot aan Uw achtertuintje reikt?
Dit moet dringend stoppen! Want de walen hebben er alle voordeel bij om tijd te winnen. Binnenkort is er echter geen Vlaanderen meer om onafhankelijk te verklaren...