[Knuppel]

Oorspronkelijk geplaatst door Zwartengeel

Vraagje: hoe is dat Limburgs 'wij-gevoel' in feite kunnen onststaan en heeft het zich verder kunnen ontwikkelen, aangezien beide Limburgen in de loop der geschiedenis slechts iets langer dan vijftien jaar in een politieke unie met elkaar verenigd waren (in de tijd van Willem I)? Voordien maakte het huidige Belgisch-Limburg immers deel uit van het prinsbisdom Luik, en na de onafhankelijkheid van België in 1830 werd het opnieuw van Nederlands-Limburg gescheiden.

Zoals ik al zei bestaat dit 'wij-gevoel' hoofdzakelijk vlakbij de landsgrens tussen beide Limburgen. In Hasselt en Genk schiet is daar al heel wat aan ingeschoten. Het dialect verschilt dan ook al hemelsbreed van dit in Bree, Bocholt, Neeroeteren, Maaseik.
Dat 'wij-gevoel' kom je waarschijnlijk overal ter wereld tegen waar de bewoners nog niet tezeer van elkaar vervreemd werden door bewust gestuurde vervreemdingstechnieken. Het valt telkens op hoe verhuisde grens-Limburgers die het dialect van Jo Erens- de schrijver van 'Limburg allein- kennen, van hun streektaal genieten als ze elkaar weer eens ergens tegen het lijf lopen. Waarschijnlijk oefent taal, dialect en levenswijze (cultuur) een veel grotere invloed uit dan wordt erkend.

Ik eet ook nog altijd graag eens een 'boogische kook' of 'balkebrij' of 'heikies' zoals ik die uit mijn jeugd ken, en welke Vlaming weet wat dat laatste is? Waar ik vandaan kom kende echter ooit iedereen het.
Ik weet niet hoe oud System is maar aan de nick te zien die hij/zij koos is er ook voor deze persoon al veel verloren gegaan.