Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door I amsterdam
Di Rupo is meer een orerend orakel. Hij praat maar door in de ruimte ,zoals de Fransen dat gewend zijn.
Leterme is een politicus met een nuchtere en duidelijke Nederlandse
manier van presenteren.
|
Er is een factor die je over het oog ziet : Di Rupo is het gewoon om met fluwelen handschoenen aangepakt te worden. Hij heeft het nooit moeilijk in debatten : journalisten en moderators stellen geen lastige vragen (De PS heeft een absolute meerderheid in de raad van bestuur van de RTBF) en politieke tegenstanders gaan nooit te ver (Di Rupo bepaalt hoe dan ook wie er in de volgende regering stapt).
Di Rupo vertelde gisteren niets nieuws. Hij heeft het allemaal al tientallen keren gezegd. Normaal knikt iedereen braaf mee, maar deze keer niet. Leterme had niet alleen andere oplossingen, hij deed zelfs niet alsof hij in de sprookjes van Di Rupo gelooft. Dat is nieuw en dat heeft Di Rupo gesdestabiliseerd.
Ik vond Letreme maar zo en zo in het debat. Hij was nerveus en heeft veel rond de pot gedraaid, zeker in het begin; hoewel hij veel juiste dingen zegt, durft hij nog steeds niet de logische conclusies te trekken, namelijk dat België niet meer *kan* werken. Maar men mag niet zeggen dat hij de poedel van Di Rupo is. Dat is hij niet. Leterme heeft een paar heel belangrijke dingen gezegd :
- Wallonië gaat er niet op vooruit, het is slechts een smoesje ... "ik geloof er niet meer in !"
- Als de bestaande structuren volstaan, maar waarom heeft men al die jaren niets gedaan?
- De liefdesverklaring van de franstaligen voor België is opportunistisch en gemaakt: als WL geld nodig heeft, wordt er prompt geregionaliseerd.
En dan is er nog iets dat ik moeilijk kan beschrijven, maar Leterme heeft tijdens heel dat debat de indruk gewekt dat Vlaanderen voor hem op de eerste plaats komt. Ook dat is heel destabiliserend voor Di Rupo want het enige wapen van die man is de capaciteit om het federaal niveau te blokkeren als het moet. De dag dat je hem vlakaf zegt dat het federaal niveau niet meer hoeft wordt hij weer gereduceerd tot wat hij is, namelijk de prefect van het ekwivalent van een arm, slecht gerund Frans departement.