[The Paulus Experience]

Open brief aan censuurmeesters en voorstanders van censuur.

Waarde censuurmeesters en accolieten,



Ik stel me serieuze vragen bij censuur in het algemeen, bij uw wijze van censureren in het bijzonder, alsmede bij uw achterliggende beweegredenen om te censureren. Graag had ik hierop eens eenduidig antwoord gekregen.


*Vaak hoor ik beweren: censuur is nodig om 'gevoeligheden van sommige mensen te sparen'.
Ik weet niet of u ergens een ingebouwde meetinstrument bezit waarop 'gevoeligheid' van een volk kan afgemeten worden, maar gezien die gevoeligheid een basis van uw censuur uitmaakt, veronderstel ik dat u een exemplaar ervan in uw bezit hebt.

Mag ik bij deze van u vernemen in welke maateenheid 'gevoeligheid' uitgedrukt wordt?
Hoeveel van deze (meetbare?) 'eenheden-van gevoeligheid' dient een volk te vertonen om onder de hoge bescherming van uw knipschaar te vallen?

*Mag ik ook vragen welke gevoeligheden precies primeren om de schaar te hanteren?
In de praktijk bent u heel omzichtig met de gevoelens van één heel specifiek volk (het Joodse) aangaande één heel specifieke gebeurtenis (de holocaust tijdens WO II)
Me dunkt echter dat er op deze aardkloot heel wat meer volkeren rondlopen die eveneens geconfronteerd werden met niet minder barbaarse genocide.
Is dat niet kwetsend en discriminerend om identieke gevoeligheden voor de ene wél te ontzien en voor de andere niet?
Is het niet pijnlijk selectief om slachtoffers van andere praktijken zoals leugen, bedrog, verkrachting, verminking, foltering, marteling, en bovenal 'dood door andere oorzaken dan vergassing' in de kou te laten?
Ik mag verhopen dat u geen racistische motieven koestert door b.v. het blanke Joodse volk van 60 jaar terug te coveren, maar b.v. de zwarte Rwandezen, genocide-slachtoffers van een tiental jaar terug, over te leveren aan de grillen van hun stoute revisionisten en negationisten?

*Na deze vraag over mogelijke selectiviteit, volgt bij censuurdriftigen vaak het antwoord:"Uw genocides, uw volkeren en hun gevoeligheden bevinden zich te-ver-van-ons-bed!"
Mag ik u dan bij deze verzoeken om de exacte coördinaten van uw slaapstede?
Kan ik gelijktijdig ook kennisnemen van de exacte actieradius waarbinnen volkeren of individuen behoren te resideren om onder uw koesterende hoede te vallen?

*De maatschappelijke relevantie of gevaarlijkheid van al dan niet te censureren opinies, waar u zich op beroept.
Dit lijkt me op 't eerste zicht een hoogst nobele beweegreden.
Graag had ik, in mijn drang om onze samenleving van nut te zijn, uw knipwerk wat verlicht door maatschappelijk irrelevante of gevaarlijke opinies te helpen knippen.
Moet ik daar eerst een diploma voor halen om zin van onzin & schuld van onschuld te leren onderscheiden?
Is uw dienst in het bezit van een afleestoestel om relevantie van een mening te toetsen?
Hoe ziet het klokje eruit waarop de houdbaarheidsdatum wegtikt voor maatschappelijk ontwrichtende studies?
Of volstaat een natte vinger?

Bestaat er kans dat we Geert Hostes nieuwjaarsconferentie geknipt krijgen binnen de week die ons nog rest voor het réveillon?
Ik vind ze maatschappelijk totaal irrelevant én bovendien uiterst gevaarlijk.
U kan wel menen dat humor onschuldig is, maar ooit las ik in een Fransch boek:"Il n'y a que le ridicule qui tue"
We kunnen dus niet voorzichtig genoeg zijn...........

*Absoluut géén vraag durf ik stellen aangaande uw pure belangeloze objectiviteit bij het knippen van laakbare meningen, opinies en theorieën.
Ik mag verhopen dat u géén grunges koestert aangaande perikelen met een maandagauto uit de Beierse Motor-Werke-fabrieken?
Zoja, dan spelen die uiteraard toch geen enkele rol in het negatief bejegenen van opinies uit dezelfde regio?
Ik veronderstel evenmin dat het welwillend beschermen van één bepaalde bevolkingroep, hoe miniem ook in ons land vertegenwoordigd, niks te maken heeft met een eventuele brandkastvullende collectie gouden sierraden uit de winkel van .................. ene bevriende Silbermann?

*Alvorens ik een ambt als censor zou overwegen, toch vooraf een paar vraagjes over de werkstress:
Hoe gaat u om met het besef te behoren tot een uitverkoren elite van wetenden?
U krijgt tenslotte, in tegenstelling tot uw onoordeelkundige, 'niet-discretioniare' medemens, wél al die gevaarlijke literatuur onder ogen.
Heeft u bij het surfen naar revisionistische sites nog nooit getwijfeld aan uw eigen onfeilbaarheid bij het uitdelen van imprimaturs?
Is het voor uzelf niet al te belastend en kwetsend om al die vieze boeken door te nemen, dewelke u nadien in al uw goedheid uit de handen van het plebs weert?
Heeft u nog nooit bij het knippen van hate-speech neiging gevoeld om met een bidonnetje camping-gaz uw Joodse vriend te lijf te gaan?


*En zo kom ik tot mijn laatste vraag aangaande uw positie en job van censuurmeester:
Wie verleende aan u, censurerende, wetende Übermenschen het mandaat om uw jobke te vervullen?
Wie verleende u de objectiviteit, wetenschap en beslissingsmacht om voor uw medemens te bepalen wat hij al dan niet onder ogen dient te krijgen?
Ik hoorde al fluist'ren dat dit puur op democratische basis geschiedde.
Daar heb ik toch wel enige twijfels bij, niettegenstaande een preventief "Shhhhhhht!" vanwege een uwer collegae.
Een andere elite (die van 'volksvertegenwoordigers'), voerde in 1995 unaniem de wetten op revisionisme en negationisme in.
Bizar want zelfs flut-polls op internet vertonen nooit een unanieme roep om censuur........
Gebeurde dit wetgevende werk waarlijk op vraag van een meerderheid der bevolking zoals dat b.v. in een democratische staat mogelijks geschiedt?
Of kan u me eventjes een pamfletje tonen (van om het eender welke partij) waarin censuur als te verwezenlijken programmapunt en stemmentrekker wordt afgekondigd?
Mijn dankbaarheid zal u eeuwig achtervolgen.

Ik besef best dat deze futiele, specifieke beperking inzake revisionisme en negationisme enkel een paar 'zonderlingen' beroert.
Maar 'niet protesteren tegen ongevraagde wetten', betekent nog geen blanco cheque om ongevraagd zowat alles op ons dak te kwakken.
Ook de ongevraagde 'realisatie' van onze staatsschuld beroert te weinigen om op straat te komen, maar of ze daarom een onverdacht goede zaak voor de bevolking betekent, durf ik in vraag stellen.........



Braaf wachtend onderaan de kansel vanwaarop het imprimaturs regent, tekent hoogachtend:

Supe®staaf

dit is zo'n heerlijk Superstaviaans postje.
Alhoewel ik vond dat hij soms maar met magere argumenten kwam aandraven (zoals deze in de post hierboven bv) kon hij ze zo fantastisch inkleden dat je overdonderd door het bloemrijke taalgebruik op het eerste zicht hem gelijk zou geven
Gelijk heeft ie dat ie niet meer langskomt, buiten schijnt de zon soms.