Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Aangebrande Phönix
Verdomme, ik ben de centrale vraagstelling vergeten..
Bon, here goes: Hoe in godsnaam een systeem uitdokteren dat niet volgens een meerderheidsprincipe werkt en waar een zo groot mogelijke participatie mogelijk is (gebruik internet toegestaan)
Komaan jongens, ideeën!
Een voorbeeld zou kunnen zijn: er wordt een bepaald probleem in de samenleving vastgesteld (jeugdcriminaliteit in bepaalde wijken), alle hoofdrolspelers in dit probleem worden gedefinieerd (de jongeren, de slachtoffers, de politie, iedereen die op een of andere manier gelieerd is aan die actoren). Hun behoeftes worden geregistreerd.
Er wordt gezocht naar een mutuele oplossing voor alle behoeftes, rekening houdend met tegenstrijdigheden en fysieke limieten.
Logisch zou je denken? Het huidige proces bestaat er nochtans in dat bepaalde belangengroepen elk hun eigen voorstellen klaarhebben (hun eigen oplossingen) en dat politieke actoren hierop anticiperen door ze over te nemen. Point is dus van wel te luisteren naar de behoeften van bepaalde groepen, maar niet naar hun oplossingen.
|
1) Ik ben blij dat je terug bent.
2) Vroeger had ik hier een hele lap tekst geplaatst, maar ik ben er ondertussen achter gekomen dat je van nadenken en debatteren niet gelukkig wordt, dus zal ik me beperken tot:
3) Lees Coase.
(Op wikipedia.)