Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door labyrinth
Onnozelaars dat is zeker. Faciliteiten zijn er om gebruikt te kunnen worden door hen die ze wensen.
|
-----------------------------------------------
4.2. Komen Zoals reeds gezegd, werd deze faciliteitengemeente overgeheveld naar Hainaut, zoals
Voeren overgeheveld werd naar Limburg. Ook deze gemeente kreeg een faciliteitenstelsel, zij het hier met faciliteiten voor Nederlandstaligen. Wonderwel lijkt hier mogelijk wat in de andere faciliteitengemeenten niet mogelijk bleek: de taalkundige minderheid lijkt zich grotendeels aangepast te hebben aan de taalkundige Franstalige meerderheid. Dit is, de gemeente werd vrijwel volledig verfranst, niettegenstaande het hier oorspronkelijk om een Nederlandstalige gemeente ging.
Als taalgrensgemeente moet Komen normaalgezien instaan voor de gebouwen en gronden van de Vlaamse basisschool. Dit is onder andere ook het geval in Voeren, waar de gemeente zorgt voor de gebouwen en gronden van de Waalse basisschool, en de faciliteitengemeenten in de rand rond Brussel.
De Vlaamse regering besteedt alles bij mekaar 5,58 miljoen euro aan het Franstalige onderwijs op zijn eigen grondgebied. De Franstalige gemeenschap betaalt nergens ook maar één frank voor het Nederlandstalige onderwijs op zijn grondgebied.
De lijdensweg van het Vlaamse schooltje in Komen begon in 1979, toen 24 Vlaamse ouders om de oprichting van een basis- en kleuterschooltje vroegen op basis van de aangehaalde faciliteitenwet. De Franstalige onderwijsminister
Jacques Hoyaux weigerde, en meteen werd de aangelegenheid verheven tot een heuse regeringszaak. Uiteindelijk mocht het schooltje er komen, in ruil voor de omstreden autoweg Pecq-Armentières, die Komen over Vlaams grondgebied zou verbinden met Wallonië. Maar in 1981 besliste onderwijsminister
Philippe Busquin dat het schooltje dichtmoest. De Vlaamse kleutertjes moesten op een gegeven ogenblik aan de hand van hun mama's spitsroeden lopen langsheen hysterische vrouwen. Uiteindelijk werd beslist dat de Vlaamse minister van Onderwijs de subsidiëring van het schooltje voor zijn rekening zou nemen, dus
tegen de wettelijke bepalingen in. Het werd ondergebracht in de tuin van het Vlaams cultureel centrum van Komen.
Elke bouwaanvraag voor de oprichting van schoolpaviljoenen leidde sindsdien tot eindeloze procedurekwesties. De 23 leerlingen uit de beginperiode waren einde 1995 reeds met 60. Het schooltje barst uit zijn voegen, maar de bouwvergunningen worden systematisch geweigerd door de Waalse overheid. Zo besliste de dienst voor Stedebouw van Mons in augustus 1995 na een negatief advies van het Komens schepencollege, dat de Vlaamse basisschool haar gebouwen niet zou mogen uitbreiden met een prefab gebouw. Dit was overduidelijk een drogreden, want de Franstalige school in de onmiddellijke omgeving kreeg wel de toelating tot een prefab-paviljoen. De dienst gaf wel te kennen dat een bakstenen gebouw wel toegelaten zou worden. Het is echter zo dat ten eerste zo'n gebouw onmiddellijk tien keer zoveel zal kosten, maar vooral dat de kosten niet gerecupereerd zullen kunnen worden wanneer de school zou gedwongen worden te verhuizen. Geen louter denkbeeldig scenario, want de school moet de grond huren, en zodra een gepaste reden zou gevonden worden, kan de school van die grond verjaagd worden.
Gelukkig voor de kinderen die er school moeten volgen, bereikten de Vlaamse Minister van Onderwijs
Luc van den Bossche en zijn Waalse collega van Ruimtelijke Ordening
Michel Lebrun op 4 september 1995 een akkoord, waardoor het schooltje wel zijn gebouwen kan uitbreiden. De oplossing bestaat erin dat de ARGO, de Autonome Raad voor het GemeenschapsOnderwijs, een nieuwe bouwaanvraag zal indienen voor een bakstenen gebouwtje, en de ekstra kosten, zo'n 125.000 euro, zal bijleggen.
http://home.online.no/~vlaenen/vlaamse_kwesties/kwst08.html
-----------------------------------
Ziehier een pracht voorbeeld van faciliteiten in Wallonië .