Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Desiderius
Heb je als advocaat het gevoel dat je bepaalde idealen wil uitdragen?
|
Een Rechtbank is voor mij niet echt de plaats om ideeën uit te dragen in de zin van politieke 'ideologieën'.
Anderzijds ben ik wel 'heilig' overtuigd van enkele rechtsprincipes, waaronder de rechten van verdediging, het vermoeden van onschuld, twijfel = vrijspraak en dergelijke meer. (vanmorgen nog even aangehaald voor het HvB in A'pen trouwens
)
Wel betrap ik er mezelf vaak op dat ik nogal eens de neiging heb om mijn vrienden af en toe enkele principes te willen 'verduidelijken' in de loop van een discussie. Voor sommigen ben ik immers de gedroomde mens om uitdagende (juridisch-politieke) vragen aan te stellen...
Als ik dat té erg doe, dan word ik daar ook wel op gewezen...
Ik geloof wel dat een beter begrip van heelwat systemen kan leiden tot een betere samenleving. Het verbaast mij vaak hoezeer onwetendheid kan leiden tot (in wezen nutteloze) discussies...
Citaat:
|
Hoe vaak maak je 'gebruik' van de procedure?
|
Ik kan daar moeilijk een absoluut cijfer op kleven, maar wanneer een dossier mij toelaat om de bewijslast dermate te 'verduidelijken' waardoor mijn opdrachtgever in een betere uitgangspositie komt te staan, dan vind ik het mijn plicht om dat te doen.
Anderzijds zal ik zelden tot nooit een Cassatieberoep instellen (in strafzaken dan) wanneer uit de feiten overduidelijk blijkt dat de schuldvraag naar mijn cliënt toe correct beantwoord werd.
Wat uiteraard niet wil zeggen dat ik niet meermaals de 'zuivering van nietigheden' in een strafdossier heb bekritiseerd (in die zin dat men daarin niet ver genoeg was gegaan.)