[Archidamus]

Sta mij toe de tot nu toe binnengelopen reacties al even onder de loep te nemen. Deze gaan van een keuze van een specifiek systeem dat eerder vaag wordt omschreven, tot een opsommen van nagenoeg het gehele linkse gedachtengoed van de afgelopen tweehonderd jaar - waarbij echter niet dieper wordt ingegaan op één bepaald systeem. U moet me dan ook verontschuldigen als ik nog niet geheel tevreden gesteld ben en nog geen licht zie in de duisternis.

Bolsjewiek spreekt van "een volksrepubliek met een zeer goede sociale zekerheid, een staatseconomie en macht aan de arbeider". Vooreerst mag duidelijk zijn dat termen als "zeer goed" en "macht" best gemeden worden. Een goede sociale zekerheid kan namelijk - afhankelijk van wie het woord heeft - slaan op een uitgebreid of net een rudimentair sociaal vangnet. Alsook stel ik vast dat in één en hetzelfde systeem zowel "volk", "staat" als "arbeider" de "macht" wordt toegedicht. Hier vraag ik dus voor meer toelichting vooraleer verder te gaan.

Pelgrim haalt een breed spectrum van macro- en micro-economische systemen aan, maar erkent - net als ik - het gebrek aan een concreet links model. Hij verdedigt deze lacune in het linkse denken echter. Zo zou Marx zich enkel hebben beperkt tot intellectuele arbeid, waarvan de vruchten slechts in kruisbestuiving met de praxis zouden leiden tot een aanvaardbaar model. Moet ik dan vaststellen dat deze geestelijke creatie na zo'n 160 jaar "praxis" nog steeds niet is gekristalliseerd? Hooguit heeft het communisme zich in de praktijk ontpopt tot een model dat gebukt gaat onder een op zijn zachtst gezegd twijfelachtig imago. In alle redelijkheid moeten we tevens erkennen dat hiertegenover het relatief jonge neoliberalsime slechts kan bouwen op een 35 jaar "praxis".

Het marktsocialisme dan. Een dubieus systeem dat zelfs in het linkse kamp kan rekenen op felle kritiek (waaronder Marx trouwens). Zo zou het te halfslachtig zijn, en niet de voordelen van vrije markt en geleide economie combineren, maar eerder de nadelen. Het is ook al lang aangetoond dat een vrije markt de economie veel efficienter "plant" dan welke centraal planbureau dan ook. De volgende aangehaalde termen slaan eerder op micro-economische entiteiten. Coöperatieven en staatsbedrijven zijn geen alternatieven voor het neoliberalisme, ten eerste omdat het geen "economische systemen" zijn, en ten tweede omdat zij ook binnen het neoliberalisme perfect kunnen bestaan, en hier dus worden uitgesloten.

Dan volgen er nog twee praktijkvoorbeelden. De finaliteit van vivant is naar ik vermoed echter niet het neoliberale systeem te "vervangen" maar eerder aan te vullen met het basisinkomen. Ik zie echter niet waarin dit zo zou verschillen van huidig model, aangezien nagenoeg iedereen reeds kan rekenen op een basisinkomen - zijnde a) een loon, b) werkloosheidsgelden of c) ziekteuitkeringen. Dat de belasting op arbeid wordt verschoven naar een belasting op consumptie zal het systeem ook niet onderuit halen.
Het door Ché Guevara uitgetekende model was en is mij onbekend, maar ik vermoed dat het niet invoeren van dit systeem op zich in haar nadeel pleit.

Ik denk dat het misschien ook nuttig zou zijn vooraleer we verder gaan even precies te definïeren wat we nu precies verstaan onder het neo-liberale beleid. Ik neem aan dat het hier gaat om vrijwel een synoniem voor het kapitalisme?