«Activeringsbeleid maakt ook slachtoffers»
Groen-kamerlid Wouter De Vriendt en Vlaams parlementslid Mieke Vogels trekken aan de alarmbel. Door het activeringsbeleid worden steeds meer werklozen geschorst, waardoor vooral sociaal kwetsbare groepen het moeilijk krijgen. Doel van het activeringsbeleid is om werklozen maximaal aan te spreken en te begeleiden in hun jobzoektocht, met onder meer verplichte sollicitaties. Het aantal geschorste werklozen neemt hierdoor sterk toe, van 38.522 in 2005 tot bijna 52.000 in 2006.
Bijna 14.000 van die schorsingen zijn het gevolg van het activeringsbeleid. Vaak gaat het om schoolverlaters en laaggeschoolden die niet komen opdagen voor een gesprek bij de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (RVA). Vogels en De Vriendt benadrukken dat het zeker niet enkel gaat om werkonwilligen, maar ook om «mensen die niet de juiste sociale vaardigheden hebben» om bijvoorbeeld de betekenis van brieven die ze krijgen juist in te schatten. «Die mensen verdienen het niet van aan de kant gezet te worden», klinkt het bij Groen. Bovendien vreest Groen dat door de schorsingen meer mensen moeten aankloppen bij het OCMW.
Intussen blijkt uit cijfers van Eurostat dat ons land van alle EU-lidstaten het meeste geld uitgeeft aan werkloosheidsuitkeringen. In 2004 ging 3,4% van het bbp naar werkloosheidsuitkeringen, beduidend meer dan het Europees gemiddelde van 1,7%. Werkloosheidsuitkeringen zijn maar een klein deel van het hele sociale zekerheidsstelsel, het meeste geld (45,9%) gaat naar pensioenen en uitkeringen voor bejaarden. Gezondheidszorg komt op de tweede plaats (28,3%). In België gaat maar liefst 12,5% van het totale sociale pakket naar werkloosheid, tegenover 6,5% in de EU. Met 29,3% van het bbp dat naar sociale uitkeringen gaat, scoren we dan weer beter dan het EU-gemiddelde. (Metro 31/10/2007)
__________________________________________________ ____________
Dus volgens Groen mogen bepaalde werklozen niet geschorst worden omdat ze bv de brieven die ze ontvangen om hen te activeren "niet goed kunnen inschatten." Ik ben benieuwd of dat truukje ook zou werken als ik mijn belastingsbrief ontvang om die gemakzuchtigen in stand te houden.
Nergens in Europa, en dus de wereld, wordt zoveel uitgegeven aan werkloosheidsuitkeringen als in België. Tijd om serieuse vragen te beantwoorden. Zelfde geldt trouwens voor de gezondheidszorg, als je ziet hoeveel perfect functionerende mensen daar op teren.