Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Geert C
Je kan toch moeilijk spreken van het "weggeven" van soevereiniteit als tegelijkertijd eindelijk een procedure wordt vastgelegd om het lidmaatschap op te zeggen?
|
Waarom niet? Het zijn twee totaal verschillende dingen die onterecht gekoppeld zijn.
Je kan de noodzaak van samenwerking inzien inzake grensoverschrijdende dingen zoals verkeer, milieu, terrorismebestrijding, een zeer beperkt aantal zaken dus. Maar zaken zoals burgerlijke en strafrechtelijke rechtspraak: justitie, politie, immigratie, openbare dienstverlening, gezondheidszorg (om even in het door mij aangehaalde artikel te grasduinen) zijn een brug te ver. Ook het onttrekken van besluitvorming aan door de kiezer gemandateerde verkozenen kan écht niet door de beugel. De angst voor referenda om het verdrag te laten bekrachtigen is daar symptomatisch voor. Als je voor dat soort zaken je eigen weg wil gaan blijft er alleen "uitstappen" over en dat zou niet mogen.
En wat dat uitstappen betreft, is dat geen doekje voor het bloeden? Hoe ingewikkeld wordt dat? Ik vrees dat het BHV-achtig wordt: officieel door een eenvoudige meerderheid te regelen en gelijk onmogelijk gemaakt door allerelei "procedures".
Ik sta achter de Europese Unie om ekonomische redenen. Maar ik sta ook achter de subsidiariteit. Het feit dat die meer en meer verdwijnt doordat op dat terrein een superstaat zich gaat bemoeien met zaken die hem niet aangaan jaagt me bij iedere stap verder van de Europese gedachte weg.