[Sickboy]

Oorspronkelijk geplaatst door Sante

Telkens gehandicapten of zwaar zieken ter sprake komen in een discussie als deze komen de neo-conservatieven opzetten met "liefdadigheid". Dat gehandicapten ook een zekere mate van vrijheid verdienen in de vorm van een basisrecht aan ondersteuning in de behoeften is niet aan hen besteed. Een hond die moet leven van de kruimels die het baasje van tafel werpt. Totzover hun liefde voor de "vrijheid".

Een ondernemer zal geen minimumloon betalen als hij dat niet hoeft. Dat mensen dan gaan werken en nauwelijks zullen kunnen overleven is geen punt. Het weinige dat ze krijgen is immers ook een soort liefdadigheid; geen rechten meer, enkel plichten.
Het doel is immers niet een maatschappij op te bouwen, maar de macht van diegenen die "all the right moves" in huis hebben te versterken en verzekeren.

You don't HAVE to work here hehehehe...

Nu, de positie van de neo-conservatieven is niet zo verwonderlijk. Ik heb dit scenario al eerder gezien in Engeland. Daar werd het minimumloon pas in 1998 ingevoerd. Tatcher wou ook af van dat vuile werkvolk en iedereen moest maar in de dienstensector gaan werken... eenzelfde geluiden hoor je ook vandaag. Tatcher means inflation, weet je nog hoe leuk het eraan toe ging in Engeland ?

Akkoord.

En ik stel me steeds meer de vraag hoe je doorgedreven individualisme rijmt met liefdadigheid?