Genoeg gezweefd, waarde anti-monarchisten.
Het is ontegensprekelijk: een koningshuis is niet echt het summum van democratie. Maar jullie verontwaardiging daartegen is eigenlijk hoogst selectief. Onze parlementaire bestuursvorm en de particratie waarin deze vergleed, kunnen we evenmin als ultra-democratisch bestempelen, en toch: geen mens denkt erover die af te schaffen.
Waarom dan enkel onze goede vorst kop van jut behoort te zijn, is me een raadsel.
Het vaakst gehoorde anti-argument is dan nog het zielige gejank over het kostenplaatje.
Weerom gaan we niet ontkennen dat een koningshuis per Belg een substantiële bijdrage betekent van zowat 0.47€ jaarlijks, maar anderzijds mag cultuur wat geld kosten nietwaar?
Ik betaal toch evenzeer voor de meerkost van het zondagse voetbal, onderhoud van musea, gesubsidieerde kunst allerhande (toneel, muziek, etc.)? Allemaal zooi die me persoonlijk matig interesseert, maar waar ongevraagd, hoogst ondemocratisch, aan de bron van mijn loon dapper voor afgehouden wordt.
En laat ons dan vooral meewarig lachen met hen die in de plaats van het fraaie cultureel-historische elegante visitekaartje dat ons koningshuis toch is, een president willen installeren.
Zonder de discussie 'wie van beiden kost het meeste' te heropenen, wens ik te benadrukken dat het uiterst belachelijk zou zijn om met een heuse vestzakbroekzakoperatie de ene grand-chef eruit te bonjouren, om er een andere oppergaai voor in de plaats te installeren. Hoeveel democratischer het ook moge lijken, want ook een president zal niet direct uit de minderbedeelde sociale lagen gekozen worden.