Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door andev
hoe leg jij uit dat we hier al jaren zonder noemenswaardige problemen met alle soorten vreemdelingen kunnen omgaan... en dat niet lukt met Marokkanen bvb (of toch een veel te groot gedeelte onder hen)? ... Of ben je een onverdraagzame racist als je die vraag stelt?
|
Neen, absoluut niet, want het is een interessante en belangrijke vraag. Al verdient ze nuancering die je zelf ook al aanbrengt: je schrijft 'of toch een veel te groot gedeelte', waarmee je aangeeft dat het niet noodzakelijk is noch veralgemeend. En verder vermeld je terecht Marokkanen maar geen Turken, waaruit je kan concluderen dat het met godsdienst alvast niets te maken heeft.
De vraag stelt zich bijvoorbeeld ook m.b.t. de VS, een land dat quasi uitsluitend uit migranten bestaat en waar we vaststellen dat het in hoofdzaak de Afro-Amerikanen zijn die structureel problemen ondervinden of veroorzaken. Ze zitten buitenproportioneel in de gevangenis, zijn buitenproportioneel arm, laaggeschoold, werkloos, enz. Ze spreken bijvoorbeeld (en dat is toch opmerkelijk na 500 jaar) zelfs een eigen versie van het Amerikaans/Engels die gelijkenissen heeft met de manier waarop sommige Marokkanen hier Nederlands spreken..
Daarbij valt op dat de Afro-Amerikanen net als de Marokkanen (Arabisch-Europeanen!) beiden afkomstig zijn uit Afrika. Sommigen zullen de oorzaak daar zoeken.
Maar er is een andere parallel die volgens mij belangrijker is: beide groepen zijn deel van de georganiseerde migratie om economische redenen die vooral de organisatoren voordeel leverde. Voor Afro-Amerikanen is dat zeer duidelijk: het zijn voormalige slaven en hun aanwezigheid in de VS is daar het resultaat van. Wat de Marokkanen betreft: ook zij zijn naar hier gehaald om als goedkope arbeidskrachten te fungeren in functie van winst.
Voor de eerste generatie Marokkanen vormde dat geen belet en daar stelden de problemen zich ook niet, al was het racisme hier toen veel virulenter ('interdit aux Nord-Africains').
Dat is veranderd sinds de economische crisis van 1973 toen die arbeidskrachten overtollig werden en als eersten aan de kant werden gezet. Toen de werkloosheid tegen 1980 1.000.000 mensen trof, waren zij in eerste linie het slachtoffer, temeer daar velen van hen werkzaam waren in industrietakken die hun beste tijd hadden gehad (mijnbouw, staalnijverheid).
Voor de volgende generatie (die hoopte wel te varen door ook als laaggeschoolde aan de bak te kunnen en een mooi leven op te bouwen), kwam de klap bijzonder hard aan. De generatie daarop is geboren met het uitzicht op weinig anders dan werkloosheid. Ik ken jongeren die in heel hun familie niemand kennen met een normale job.
Dat ondertussen andere groepen migreerden en zich wel perfect integreerden, is daarmee niet in tegenspraak, het is er zelfs de illustratie van. Aziaten, Oost-Europeanen en anderen kwamen niet in grote, georganiseerde groepen als resultaat van overeenkomsten tussen twee landen, maar individueel en met als uitgangspunt om hier te blijven.
Hetzelfde geldt in de VS bijvoorbeeld voor Koreanen en andere migranten. Het geldt daar nog meer voor Latino's en Mexicanen die je eigenlijk niet als migranten kunt beschouwen omdat zij niet de grens zijn overgestoken maar de grens hen is overgestoken.
Als je de (gebrekkige) integratie van Marokkanen vergelijkt met die van andere (regiligieuze of culturele) minderheden, dan merk je een ander belangrijk verschil, met name het onvermogen om zich economisch te integreren. Dat lijkt me de sleutel tot een goed begrip van het probleem.
Want wij eisen van niemand dat ze hun kledij, hun taal of hun geloof en onderwijs aanpassen (zie bv. de Joods orthodoxe gemeenschap in Antwerpen) op voorwaarde dat ze economisch geïntegreerd zijn. Want als men economisch geïntegreerd is, dan speelt het culturele of religieuze aspect geen rol van betekenis.
Vandaar dat ik pleitbezorger ben van een zeer vergaande en geïntegreerd plan om ervoor te zorgen dat migranten in eerste instantie economisch geïntegreerd worden, zeker alvorens nieuwe economische migranten toe te laten of op te zoeken. Dat betekent concreet: investeren in onderwijs en werkgelegenheid. Al de rest volgt daar uit. Want, hoe je het draait of keert, iemand met een geregeld inkomen, pensioensparen, zich op vooruitgang, bezittingen, verplichtingen, afbetalingen en plannen voor de toekomst heeft veel minder de neiging alles op het spel te zetten dan een gefrustreerde, loslopende gezonde man die niets te verliezen heeft. Wie economisch geïntegreerd is, heeft gelijklopende belangen en zal zich daar in de praktijk ook naar gedragen.