Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Buyck Ruben
|
Je conclusie lijkt nergens naar. Mosselkweek is geen visvangst. Het lijkt meer op een boer die zijn land bewerkt, dan op de visser die de zee leegvist.
Nu heeft de natuur in de Waddenzee voorrang gekregen boven geld. De mosselzaadvisserij was al aan hele strenge banden gelegd die strikt werden nageleefd. Nu is het totaal verboden. Zonder zaad kan een boer niet zaaien en dus stopt de mosselkweek.
Mosselkweek is juist geen korte termijn winstbejag. Het is een lange termijn traditie die al sinds 1825 bestaat.
Citaat:
De geschiedenis van de mosselvisserij
Sinds mensenheugenis maken mosselen deel uit van het voedselpakket van de Nederlandse kustbewoners. Op de droogvallende zandplaten bij eb, langs de Waddenzee en de Zeeuwse wateren, lagen de mosselen voor het oprapen. Verder viste men ook op de vrije mosselbanken. Al in de vijftiende eeuw ontdekte men dat mosselen die in een te grote hoeveelheid waren opgevist, dicht bij huis weer overboord gezet konden worden om tot een later tijdstip te bewaren. Intussen groeiden deze mosselen gestaag en verbeterde de smaak. De basis voor een commerciële mosselvisserij in Zeeland was hiermee al vroeg gelegd.
De hedendaagse mosselcultuur is ontstaan door onenigheid tussen vissers onderling en de overbevissing van de Zeeuwse wateren. De groeiende vraag naar mosselen heeft er uiteindelijk toe geleid dat in 1825 de 'wilde' mosselvangst bij Koninklijk Besluit aan banden werd gelegd. Er kwam plaats voor een meer gestructureerde mosselvisserij. De vissers moesten zich houden aan regels met betrekking tot de periode van de vangst, de vismethode en de grootte van de aangevoerde mossel. Middels loting kregen vissers percelen (kweekgronden) toegewezen. Sinds 1870 worden de kweekgronden door de overheid verpacht.
|
Bron:
http://www.mosseldagyerseke.nl/mossel.php?page_id=10