Goodwill; ik wil zeker niet veralgemenen.
Maar gedurende zes jaar werken in de multiculturele samenleving rond o.a onderwerpen als opvoeding, moet ik vaststellen dat dit inderdaad zo is, bij heel wat Marokkaanse gezinnen zit het fout.
Vaders vinden dat ze maar verantwoordelijk zijn voor hun kinderen tot de voordeur, moeder leeft in angst voor haar partner en naar de kinderen ( behalve primaire zorg zoals dak , kleding en eten) kijkt niemand om.
Dat zijn feiten en geen veralgemeenheden, met de vinger zwaaien dat dit niet benoemd mag worden zal er niet toe bijdragen dat kinderen en jongeren meer kansen krijgen, integendeel!
Er bestaat wel degelijk een Marokkaanse onderklasse die groeit en die verantwoordelijkheid ligt evengoed bij het actieve aandeel van doelgroepen als bij het beleid, mij lijkt dit ontkennen eerder een blijk van gebrekkige realiteitszin dan uw terechtwijzing naar alles en iedereen die dit opmerkt en hierover in discussie wil gaan
|