Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Peter Mertens
Het gaat in deze berekening om de Fosamax 12 compr. van 70 mg, die wekelijks dient ingenomen te worden, en NIET om de verpakkingen van 10 mg die bijna niet meer gebruikt worden.
Volgens de meest recente cijfers van IMS Health werden van Fosamax 70 mg dosis in België tussen 1 juli 2007 en 1 juli 2008 ongeveer 800.000 doosjes verkocht. D.w.z. 250.000 chronische gebruikers.
|
Goed. Blij dat dit misverstand uit de wereld geholpen is. En nog maar eens het bewijs van het belang van duidelijkheid te verschaffen over hoe men tot een cijfertje gekomen is.
Nu dit van de baan is het volgende punt:
Citaat:
Dus wat wij teveel betalen voor deze geneesmiddelen in het kiwisysteem verdwijnt rechtstreeks in de zakken van de aandeelhouders van deze (hoofdzakelijk Amerikaanse) multinationals.
|
Ik begrijp dat dergelijke nietszeggende propaganda het goed doet op het partijcongres. Maar die 48.8 miljoen euro verdwijnt natuurlijk niet in de zakken van de aandeelhouders. In uw berekening laat u uitschijnen dat de 71 euro volledig gaat naar MSD. We vergeten dus maar even dat de groothandel zijn wettelijk percentage heeft (een belgisch bedrijf), en dat de apotheker zijn marge heeft (ook al een Belgische onderneming). Dat MSD met de rest zijn Belgisch personeel dient te betalen (meestal hoogopgeleiden, die meer verdienen dan de doorsnee Belg, en die dus de Belgische staat rechtstreeks (belastingen) en onrechtstreeks (consumptie) veel geld opbrengen. Dat MSD 8% van zijn omzet (niet zijn winst) dient terug te storten naar de Belgische staat. Dat vergeten we maar eventjes. Dat bekt niet lekker op het partijcongres. Liever de slogans. Soit, ik wijk af.
Natuurlijk maakt MSD winst. Daar is niets mis mee. Maar als aandeelhouder zou ik toch niet zo content zijn. Het aandeel is sinds januari 2008 gekelderd, en nog maar 1/3 waard. Bij een dividend van 3 dollar per jaar dien ik nog minstens 13 jaar te wachten vooraleer dat verlies goedgemaakt is.
Goed. Dit bebat gaat over buiten octrooi geneesmiddelen. Want de octrooigeneesmiddelen in België hebben al lagere prijzen in vergelijking met zijn buurlanden: 1,4 tot 47,9 % goedkoper dan in Nederland, Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.
Natuurlijk wijst u de grote gemene multinational met de vinger. Ik begrijp dat dat een fetish is voor jullie. Nogal gemakkelijk, vind u niet? Een oversimplificatie van een complexe markt met vele spelers. Waarom wijst u de generiekenproducenten niet met de vinger? Zij bepalen immers de prijs, eens het geneesmiddel buiten octrooi valt. Maar dat zijn niet allemaal grote, gemene multinationals. En waarom wijst u niet naar degene die uiteindelijk bepaalt wat er op een voorschrift geschreven wordt. Die uiteindelijk de eindverantwoordelijkheid draagt voor de kost voor de sociale zekerheid? En die uit het totale budget van het riziz bijna 1/3de van het budget opslorpt? En waarom pleit u niet voor substitutie door de persoon die uiteindelijk het geneesmiddel aan de patient verstrekt?
Van Duppen heeft volgens jullie website eens berekend dat een kiwimodel ongeveer 200 miljoen euro oplevert. Afgerond 1% van het budget voor het RIZIV. Dat is ongeveer hetzelfde bedrag als de industrie aan extra toeslagen betaalt aan de Belgische overheid per jaar. Mooi, dan kan dat afgeschaft worden.
Citaat:
In hetzelfde debat zegt Koen De Backer, hoofd van de afdeling Onderzoek en Ontwikkeling aan de KU-Leuven, dat de farma-industrie jaarlijks voor 30 miljoen euro klinische studies sponsort aan de grootste universiteit van dit land. Dat is de helft van wat wij jaarlijks teveel betalen voor twee geneesmiddelen van MSD, waarvan het patent verlopen is.
|
Leuven is natuurlijk niet het enige centrum waar klinische studies gebeuren. Er zijn er nog 10tallen anderen. En niet enkel de hospitalen verdienen eraan, ook de overheid.