Ja, als een mens zo eens over het kerkhof wandelt, naar zijn maten zoekend.
Dan komen er herinneringen boven.
Waar is den tijd denk ge dan, dat we nog naast elkaar met onze FAL liepen en ook met deze in het vliegtuig kropen, maar niets konden zeggen door ’t lawaai. Dat ge met een simpele wenkbrauwgroet uit ’t vliegtuig stapte.
__________________
|