Terecht die erkenning moet er komen. Ook ik had een broer doodgeboren. Ik ben altijd voorgesteld als de oudse kleinzoon van mijn grootouders. Maar jaren later toen al getrouwd kwam ik erachter via een goede huisvriendin van mijn ouders dat ik eigenlijk de tweede ben. Dat was een hele verassing. Dat men dit jaren verzweeg is een teken dat mijn broer niet erkent is geworden, wordt door de RK niet gedaan.
Mijn ouders hebben hem wel erkent, maar nooit met mij kunnen over spreken, snap ik heel goed.
Ik heb hem sindien wel erkent want ik zeg nu voortaan als ze vragen: ben gij de oudste van die en die? Zeg ik: nee de tweede.
Ik zie hem straks wel in de hemel dankzij de liefde van Jezus die zegt: Ieder die in Mij gelooft heeft eeuwig leven.
Ik begrijp je volkomen en dus getekend onder eigen naam tuurlijk, niet onder nickname.
