Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Descartes Jr
Volledig akkoord. Al verdwijnt de bescheidenheid natuurlijk zeer snel als je merkt dat je macht in handen hebt doordat je er kan voor zorgen dat iemand geld kan verwerven via lening of niet. Hoe vermijd je zoiets ?
|
Juist, dat is de basisstelling van Attali trouwens: financiele instellingen halen hun "over-vergoeding" uit diefstal van informatie, en dat kunnen ze, omdat er geen voldoende democratische, wettelijke controle op is, vooral op internationaal vlak.
Het idee is 't volgende: de geld markt is de markt tussen spaarders die geld willen beleggen (en daar een rente op willen zien) en entrepreneurs die geld willen lenen (en daar een interest op willen betalen). Als vraag en aanbod in evenwicht zijn, lenen zij die willen lenen, en sparen zij die willen sparen, aan een zekere vergoeding (met een kleine marge voor de bankier).
Maar er is niet 1 spaarmarkt. Die is gesegmenteerd volgens risico. Een entrepreneur die "het gat in de markt ziet" denkt veel winst te kunnen maken met zijn investering, en is ook bereid om meer interest te betalen. Maar hij neemt ook een groter risico. De brave ambtenaar die een klein huisje wil kopen met een lening op 7 jaar, wil niet veel interest betalen, maar is een "zekere" investering.
Sommige spaarders willen veel rente, en willen dus best beleggen in risico-volle dingen. Andere spaarders willen een kleine rente, maar een klein risico.
Er is dus een marktsegmentering volgens risico. En hier komt de kat op de koord: dat risico moet publiek gekend zijn, wil deze markt "eerlijk" zijn.
En het is daar dat banken "informatie stelen" van hun klanten: ze beloven aan hun klanten een belegging met klein risico, en dus kleine rente, en ze gaan daar zelf mee beleggen met groter risico. Het (ongeoorloofde) verschil gaat in de pocket.
Ze hebben de klant bedrogen, omdat ze de informatie over het risico achtergehouden hebben.
Natuurlijk wilden ze zelf niet alle risico's dragen, en hebben die aan andere banken doorgespeeld, en er zijn ook verzekeringen geweest die de extra risico's dekten (maar dat eigenlijk niet konden) en we hebben een ganse zwendel van "bedrog op het risico" want achtergehouden informatie. In zulke markt is informatie over risico goud (letterlijk) waard.
Met andere woorden, ze bedrogen elkaar altijd maar onderling over de risico's, en beseften dat ergens wel. De enige manier om hierin altijd maar winst te maken, is naar hogere en hogere risico's te gaan, en dus naar hogere en hogere vergoedingen. Tot het natuurlijk onhoudbaar wordt.
Maar dat heeft de originele markt, namelijk de markt tussen spaarders en investeerders, volgens risico, helemaal scheefgetrokken, tot de kruik gebarsten is.
En dat gaat zich opnieuw voortdoen. Want dat is de "natuurlijke toestand" van de ongekontroleerde financiele internationale markt.