Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door azert
Het zal nog een tijdje duren voor dat echt merkbaar zal zijn maar de omslag komt er.
Wat opvalt, wie in VL laat horen dat hij Frans kent; maakt geen indruk en wordt zelfs meewarig bekeken.
Omgekeerd, wie nu als Waal moet bekennen dat hij geen Nederlands kent of wil kennen wordt scheef bekeken.
Ik zat in de vakantie ook op de trein in Wallonië. Een jeugdbeweging op de trein. was niet ver van Mons en plotseling zei een meisje: Regarde: un koe.
En nog: melk, drinken....
en verschillende jonge kinderen vielen in: ja ik kan ook: een, twee, drie
en elk kindje probeerde te laten zien wat het al kende in het NL en was er trots op.
Een andere keer: enkele jonge 20-tigers trokken richting kust en lieten elkaar horen hoe goed ze daar wel NL zouden kunnen spreken.
Eergisteren in een Waals station: enkele FRanstalige collega's ontmoeten elkaar en beginnen een beetje al grappend; dag beste collega, hoe gaat et, enz... gedurende enkele minuten spreken ze NL.
Het was al grappend maar het Nederlands (leren) leeft er echt.
Je kunt geen trein nemen of je hoort Franstaligen die op de 1 of andere manier bezig zijn met het NL.
|
En dat terwijl ze in Vlaanderen zelf Brabants spreken... Inderdaad, 'il faut le faire'!
