Citaat:
|
Oorspronkelijk geplaatst door Jonas De muynck
Daar kan ik vrede mee nemen...  |
Wel ik heb een uitleg ondertussen, maar ik ben er niet zo tevreden mee, maar het was wel zoals ik dacht. Ja mijn gevoelens waren echt.
Ho Chi Minh was in het begin geen stalinist van het pure soort en ook werd hij niet van in het begin gesteund door de PvdA aangezien de Chinezen toen nog de vijanden waren van Vietnam. Volgens de PvdA toen was Vietnam revisionistisch. Tien jaar geleden...
Een verklaring kan zijn:
Dat heeft er allemaal weinig mee te maken aangezien Löwy een Fransman is als ik me niet vergis. Löwy bedoelt met zijn brede opsomming dat het geen "clubje van trotskisten" mag zijn, maar dat de referenties veel breder moeten gaan dan dat. Nu kun je natuurlijk stellen of je in naam van de eenheid opeens Ho Chi Minh moet gaan verdedigen en die vraag stel ik me, maar nog sterker met andere personen in het lijstje zoals b.v. Bakoenin. Wat ik wel van Löwy begrijp (en ook van anderen die dat verdedigen) is dat je je perfect kunt inspireren op b.v. Guevara zonder het met de puntjes eens te zijn.
Nog een verklaring kan zijn:
Löwy geeft hier een opsomming van een aantal personen die zeer belangrijk waren in de geschiedenis van het marxisme, maar die meestal ook voor breuken hebben gezorgd. Hij geeft ook telkens twee personen van een bepaalde tijdspanne. Marx en Bakoenin, Lenin en Luxemburg, Gramsci en Trotski, Babeuf en Fourier, ... Koppels die het meestal oneens waren over bepaalde standpunten en/of strategieën, maar allen wel hetzelfde wilden bereiken. Breuken die we nog altijd zien en voelen en die we vandaag moeten overstijgen.
Misschien doe ik wel een oproep aan Löwy om zichzelf eens te verklaren.