Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Piero
1) Het begrip tijd is een abstract element van het begrip beweging (ook abstract). s=v*t nietwaar en t=s/v.
Dus zonder beweging of verandering kan tijd niet gedacht worden.
Nu wil het geval dat de kosmos uit materie / energie bestaat en nu is de voornaamste eigenschap van materie / energie: beweging.
2) Om de formule s=v*t te kunnen gebruiken moeten we een vaste frequentie kiezen voor de gebeurtenis die we waarnemen, bijvoorbeeld de rotatiesnelheid van de aarde of het trillingsgetal van een kristal. Zo vormen wij ons een relatief begrip van de verstreken tijd, we meten de tijd. Dus de materie beweegt en de tijd is slechts een middel om die beweging te meten, tijd is op zichzelf niets, of hoogstens een waarde in een grafiek. Ook een lengtemaat is op zichzelf niets.
3) Elke gebeurtenis in de materie is het gevolg van de aard van de materie en/of van zijn omgeving (causaal). Elke gebeurtenis is onomkeerbaar en kan niet in een bepaald tijdskader eerder of later plaatsvinden. Of we een gebeurtenis nu direct waarnemen of na een miljoen lichtjaren verandert niets aan de gebeurtenis. De idee dat men een gebeurtenis zou kunnen waarnemen voordat deze gebeurt is in strijd met de aard van de materie en de logica. Niemand kent de toekomst; wij verplaatsen ons niet in de tijd, wij verplaatsen ons in de materie en wij meten de tijd op een willekeurige manier.
|
Dat is dan de wereld van Newton. Nu nog de relativiteit theorieën en de kwantum mechanica ergens inbouwen. En dan beiden met mekaar verzoenen in de 'theorie van alles'.
Maar voor ge daar aan begint. Start eens met het volgende:
Kijk eens naar boven s'nachts. En vertel mij of de sterren die ge ziet ook echt bestaan. Is het misschien niet veeleer een soort foto ? Straling in al zijn vormen waar ge de materie achter slechts kunt vermoeden ? Ge ziet iets dat miljarden jaren terug gebeurd is. Het is als kijken naar een foto van wijlen Koning Boudewijn. Maar wat is ervan waar, nu, vandaag, heute ?
Je ziet dingen die niet gebeuren op het moment dat je ze waarneemt. Hoe verder weg in afstand, hoe verder weg in de tijd. Hoe korter bij in afstand, hoe korter bij het nu. Maar waar zou je dan die grens leggen tussen wat gebeurt en gebeurd is ? Waar begint nu, op welke afstand ? En waar exact kunt ge beginnen met dat synchroniseren met een vaste frequentie ? En zijt gij als waarnemer bepalend daarin ?