[Bobke]

Oorspronkelijk geplaatst door nou nou

Ik wist niet dat mijnwerkers stront uit de grond trokken. Ik kan mis zijn natuurlijk.

En kijk eens wat ik vond op het net na 5 minuten zoeken:

Na WO II werd gestart met de wederopbouw van het land. Steenkool was op dat ogenblik de voornaamste energiebron. Het patronaat (Fedechar: Federation des Associations Charbonnières) en de Belgische overheid wilden de steenkoolproductie doen stijgen. "De steenkoolslag moet gewonnen worden !". Probleem hierbij was echter dat de steenkoolmijnen niet voldoende bemand geraakten. Dus werden de Duitse krijgsgevangenen (vrijlating in mei 1947) en de incivieken in de mijnen tewerkgesteld. Op 20 juni 1946 werd te Rome een Belgisch-Italiaans protocol ondertekend dat voorzag in de overkomst van circa 50.000 Italiaanse arbeiders voor de Belgische steenkoolmijnen. Het immigratiebeleid werd goed georganiseerd en gecontroleerd: de arbeiders werden gerekruteerd voor één sector van het economische leven: de mijnen.

Serieus wat Belgen precies eh....

Oeh, en kijk eens wat er dan gebeurde:

In 1947 telde België 367.600 vreemdelingen of 4,3 % van de bevolking. In 1948 sloeg de economische recessie toe. Tussen 1950 en 1954 werd 10 % van de actieve bevolking werkloos. De immigratiereglementering werd strenger. Nochtans bleek duidelijk dat de Belgische werklozen de open plaatsen in de steenkoolmijnen niet wilden innemen. Aan looneisen werd immers niet tegemoetgekomen en de syndicale eisen inzake arbeidsomstandigheden en veiligheidsmaatregelen bleven dode letter. De Italianen bleken onmisbaar voor de mijnen

Ik ga lekker verder, we maken een sprongetje in de tijd:

In de jaren 1960 werd een intense rekrutering gevoerd van ongeschoolden uit Noord-Afrika en Turkije. In opdracht van het Ministerie van Arbeid en Tewerkstelling gaf het Belgisch Instituut voor Informatie en Documentatie in 1964 een brochure uit : "Vivre et travailler en Belgique". De inleiding van deze brochure luidde als volgt : "Arbeiders, welkom in België! U denkt eraan in België te komen werken ? Wellicht heeft U reeds de 'grote beslissing' genomen ? Wij, Belgen, zijn verheugd dat U aan ons land de bijdrage van uw arbeidskracht en uw intelligentie komt leveren. (...) Uitwijken naar een land dat onvermijdelijk met het uwe verschilt, brengt enkele aanpassingsproblemen met zich mee. Deze aanvankelijke moeilijkheden zullen veel vlotter overwonnen worden indien U een normaal leven, dit wil zeggen een familiaal leven leidt. België is een land waar de arbeid goed beloond wordt, waar het comfort op een hoog niveau ligt, vooral voor hen die in gezinsverband leven. (...) In elk geval willen wij U nogmaals verzekeren : de arbeiders uit streken van de Middellandse Zee zijn welkom onder ons in België."

En dan in de jaren 70 ging er ineens iets mis:

De economische crisis sleepte aan. België besloot om, net zoals andere West-Europese landen, in 1974 over te gaan tot een totale immigratiestop, die trouwens vandaag nog steeds van kracht is. Bij het uitvaardigen van deze maatregel werden ongeveer 10.000 mensen "geregulariseerd".

En nu komt het:

Door de afkondiging van de immigratiestop had men gehoopt dat het hele migratieprobleem van het begin van de jaren zeventig zichzelf wel zou oplossen. Men had in het begin van de jaren zestig bij de rekrutering van de vele migranten onvoldoende rekening gehouden met de sociale netwerken en verwantschapsstructuren van de Noord-Afrikaanse en Turkse migranten. Bij de korte bezoeken aan hun land van oorsprong brachten deze migranten allerlei (voor deze mensen vaak indrukwekkende) Westerse tekenen van welstand mee. Dit kon niet anders dan aantrekkingskracht uitoefenen op de achtergeblevenen.
Het gevolg van de immigratiestop van 1974 is dat de gemeenschappen van gastarbeiders-migranten evolueren tot zich inburgerende etnische minderheden.

Jawel, beste mensen, wij hebben het zelf reusachtig verkeerd ingeschat. En nu zijn we met alles waar we ons de laatste 60 jaar mee hebben volgevreten onze eigenste broek aan het volschijten.

Op een gegeven moment gaat het wat minder en dan moeten we ALLEMAAL de riem aanhalen, en het niet proberen het afschuiven op mensen die er ineens "niet meer bijhoren" omdat het effe niet zo uitkomt. Duidelijk genoeg zo?

Je zou dus zelf moeten beseffen dat dezelfde fouten blijven herhalen verkeerd is.