Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Jazeker
Eerder verandering dan kwaad. Een verbredingsoperatie die in het begin zelfs ook door FDW werd gedragen en gesteund (zijn gestunt met Verstrepen en zijn 'verstandhouding' met Morel). In 2004 was er een kantelmoment voor het VB. Dankzij de verbreding van de partij was ze uitgegroeid tot grootste partij van Vlaanderen.
Toen is er onbegrijpelijkerwijze een kramp geschoten in de plannen van FDW en kreeg de onbeschofte stijl binnen het VB weer de overmacht. De anders met harde maar evenzeer diplomatische hand werkende FVH werd middels affaire-geruchten, graag geholpen door de regime pers, aan kant geschoven en Morel mocht hem volgen. Het Filip De Man gehalte van de partij was plots weer een handelsmerk net op het moment waar ze stonden waar de N-VA nu staat, haast incontournable.
Het Vlaams Belang is nog niet dood, maar er zullen wat mirakels moeten gebeuren wil er weer groei komen. En karnavalsliedjes als "o jee, weer een moskee" zijn daar alvast geen goede strategische zet in. Het soort van oudere cafégangers die je daarmee nog kan aanspreken werden gefilmd in Antwerpen anno 1980 en niet meer bij de huidige generatie kiezers.
Er is maar een beetje hoop en dat is dat Morel, na Broers en hopelijk ook Karim onderdak krijgen binnen de N-VA. Die partij kan zijn sterkte bewaren als ze degelijk politiek onderlegd personeel op overschot hebben om de explosieve groei aan zitjes ook daadwerkelijk in te vullen met mensen die kamer, senaat of parlement dagelijks met sterke dossiers kunnen bestoken. BDW zal wel zorgen voor de debatten waar hij steeds de sterkste is.
|
Het gaat hem helemaal niet over verandering. De problemen zijn begonnen in 2007 toen Morel zo nodig in de pers moest verklaren dat er sleet zit op Dewinter. Zoiets doe je misschien binnenskamers in de beslotenheid van het partijbestuur, maar niet in de pers, dat is een mes in iemands rug steken. In 2007 had ik en vele mensen dat nog niet door, ik vond haar toen nog goed omdat ze de komst van Dedecker had tegengehouden. Maar achteraf bekeken was het gewoon een verrottingsstrategie die ze speelde. Dewinter moest beschadigd worden en zij moest na Vanhecke partijvoorzitter worden. Dat heeft niets met inhoud te maken, maar met jaloezie en persoonlijke rancune. Maar het heeft voor haar niet gepakt, Dewinter is geen slappe vod en heeft haar vakkunig op een zijspoor gezet.