[eno2]

Papandreu ha reconocido las cosas como son: Europa “hoy está dominada por los conservadores”, antes de arrojar sobre ellos toda la responsabilidad de lo que ocurre: “Son los que han hecho fracasar Europa y han fallado al pueblo”. En el caso griego, subraya, fueron los conservadores de Nueva Democracia quienes minaron el territorio. Él, ha dicho, sólo heredó los problemas y adoptó medidas impopulares “para poner la casa en orden”, siguiendo los dictados de la Comisión Europea, el Banco Central Europeo y el Fondo Monetario Internacional.
Las referencias le han servido para explicar su órdago fallido del referéndum sobre el plan de rescate griego: se trataba de “redistribuir el poder, dar el poder a la gente, voz a su voluntad e ir más allá de los intereses conservadores”. En el aire ha quedado por qué no llegó hasta el final en su deseo de dejar al pueblo que “decidiera su futuro” mientras ha vuelto a hacerse eco de palabras que de repetidas suenan a hueco a electores de izquierda frustrados: estrategia responsable de crecimiento, Europa competitiva, necesidad de invertir en la juventud y el empleo...




Papandreou erkende dingen zoals: Europa "vandaag wordt gedomineerd door de conservatieven", en gooide de verantwoordelijkheid van wat er gebeurt op hen: "Zij zijn degenen die hebben gemaakt dat Europa mislukt(en ze hebben het volk verraden) In hetGriekse geval , benadrukt hij, [color="Red"]heeft nea democratia al op voorhand de mijnen onder de voeten gelegd.


Hij erfde de problemen en nam impopulaire maatregelen om het huis op orde te brengen", na de dictaten van de Europese Commissie, de Europese Centrale Bank en het Internationaal Monetair Fonds -zei hij.
Hij maakte gebruik van deze toespraak om uit te leggen waartoe zijn al te gekke waagstuk van het referendum over het EU-reddingsplan diende: hij wilde de macht opnieuw verdelen, de mensen macht en een stem aan hun wil geven en zo verder gaan dan de conservatieve belangen". Maar in de lucht bleef hangen waarom het niet zover kwam dat het volk zich kon uitspreken en zich kon uitspreken over zijn toekomst. Wel klonken weer de frases op die zo hol klinken in de oren van de gefrustreerde kiezers van links: verantwoordelijk beleid dat weer tot groei leidt, concurrerend Europa, investeren in de jeugd en werkgelegenheid...