Hier worden terecht bepaalde groepen mensen geviseerd, maar toch moet me ook een kanttekening van het hart:
veel erger nog dan groepen mensen die om één of andere reden, variërende van werkelijk echt ziek over vervroegd op vakantie willen nemen, één of andere omstandigheid voorhebben of de werkdruk niet meer aankunnen of zichzelf een pleziertje gunnen, vind ik de mensen die volledig niet gaan werken en thuisblijven en onterecht staan ingeschreven als chronisch ziek of invalide.
Vergeet niet dat zoals hier al werd aangehaald, bepaalde "ziektes van de eeuw" in zeer grote mate absoluut subjectief en heel moeilijk objectiveerbaar zijn, maar de subjectieve klachten centraal staan en worden geacht het leven heel moeilijk te maken. Deze factoren worden niet los gezien van stress overigens. Ik wil daarmee ook niet ontkennen dat deze ziektes bestaan, integendeel. Doch, men mag niet uit het oog verliezen dat ze de deur naar misbruiken wagenwijd openzetten ... Ik weet hier echter geen pasklare oplossing op.
Denken we bv. aan, ziektes met een wankel statuut als, en waarvan iedereen morgen kan komen zeggen dat hij er last van heeft:
- C.V.S. (ik hoop hier geen lijders over mij te krijgen, daarom wil ik ook zeker volledigheidshalve toevoegen dat artsen mij ook al "C.V.S." hebben gediagnosticeerd, doch ik geloof niet in het bestaan van deze ziektes
- (extreme) stressgevoeligheid / burn-out / disfunctioneren door te grote ervaren druk -> kalmeermiddelenbranche opzoekend (geen arts kan nagaan of het waar is of niet en men zal ook niet de moeite doen om dit te controleren. Meer zelfs, men zal je liever een lange en deugddoende vakantie naar de zon voorschrijven, dan deze medicijnen. Dat is begrijpelijk en nodig ook vanuit medisch standpunt.)
Zelfs indien er werkelijk sprake is van bezwijken onder overmatige druk, kan men zich nog de vraag stellen of het individu hier niets tegen kan beginnen door zijn levensstijl aan te passen / geschikte begeleiding te zoeken ipv in eenzelfde cirkeltje blijven ronddraaien bv.
- Depressie / burn-out
- Slaapklachten (te moe om nog te functioneren op het werk)
- Angstklachten (vallen ook al grotendeels onder bovenstaande)
- fibromyalgie
- multiple chemical sensitivity
- irritable bowle syndroom
- lage rugpijn
- menstruatieklachten
- pijnklachten in het algemeen
- migraine
- fibromyalgie
- allerhande psychologische stoornissen (vergis je niet, jezelf een psychologische stoornis laten verklaren is niet moeilijk, zeker niet in deze moderne internet-tijden)
- ...
Vele van bovengenoemde ziekte zijn op geen enkele wijze aantoonbare. Sommige zijn dit wel, maar dan nog kan er gefoefeld worden daar men nooit kan weten hoeveel subjectief lijden een persoon werkelijk ervaart. (En als dat zou kunnen, of het dan aanvaardbaar is om hiervoor thuis te blijven of niet.)
Zo kan iemand dan ook weer wel een vaststelbare en zeer objectief gegeven ziekte hebben, tot zelfs kanker of een zware handicap toe... en er toch nog voor kiezen om actief en productief te blijven zoveel als mogelijk.
Dat terwijl iemand met een relatief onschuldige ziekte die eigenlijk weinig lijden geeft, misschien deze ziekte kan misbruiken om er ziekte-gewin uit te puren...
Een zeer complexe aangelegenheid waarbij het moeilijk is om ervoor te zorgen dat je het kind niet met het badwater weggooit.
Maar toch heb ik meer respect voor zij die nog gaan werken, dan voor zij die dat om onterechte redenen niet doen. Laat staan degenen in die laatste categorie die dan verder nog wel zeer actief zijn en geen blijk geven van enige klacht bij bv het in de zon liggen, met de playstation spelen, aan de wagen of aan het huis te klussen, aan het huis van de buurman te klussen, zwartwerk te doen, ...
__________________
Bedankt!
|