Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Effect
Onjuist. Wanneer men een voorstel op tafel legt en men wil een compromis, dan dient men water bij de wijn te doen langs beide kanten.
In mijn voorbeeld zou het compromis bvb zijn dat alle homo's levenslang gemarteld worden en lesbiënnes vrij gaan.
In dezelfde stijl was het onmogelijk een eerbaar compromis te bereiken uit de nota Di Rupo. Vanzelfsprekend dat dan een nieuw startbod geëist wordt. In de zakenwereld zou deze situatie het einde van de samenwerking tussen Vlaanderen en Wallonië betekend hebben, in de politiek betekent dit een minderheidsregering.
|
Sorry hoor, maar ik doe af en toe grote onderhandelingen.
Als je niet over een voorstel gaat praten, dan zet je jezelf buiten spel, tenzij je pokert, en denkt dat men u niet kan missen, en met hangende pootjes zal terugkomen.
Als je wil dat een voorstel nog verandert, dan zeg je dat, maar je gaat er wel voorwaardelijk over praten. Strategie zoas CD&V, en zij hebben wel veranderingen kunnen aanbrengen (uiteraard onvoldoende volgens nva, maar die kunnen ook niet anders meer zeggen).
Hoe hard het ook kan aankomen CD&V en later ook de liberalen hebben iets kunnen veranderen, hebben een compromis bereikt.
De wever heeft niets, en dat heeft hij alleen aan zichzelf te danken. En blijkbaar komt hij daar gezien de peilingen nog goed mee weg ook. Dus wachten tot hij de absolute meerderheid en tevens zijn einde bereikt, want dan zal hij het moeten doen, zonder valse voorwendsels over de anderen die hem tegenwerken.