[Bolleke Wol]

Oorspronkelijk geplaatst door Bovenbuur

Volgens sommige bronnen is de meest gesproken kunstmatige taal Klingon, een taal die ontworpen is om: 1 Zo moeilijk mogelijk te zijn, en 2 nooit door mensen gesproken te worden.

Welke bronnen?

Die eerdere pogingen hebben gefaald omdat ze niet geschikt genoeg zijn voor het doel. Ze zijn ontworpen door individuen of kleine groepen, vaak grotendeels gebaseerd op de talen waarmee die personen vertrouwd waren. Het is tenslotte lastig om een taal te gebruiken die je niet kent. Ze zijn ook lang niet zo makkelijk te leren en te gebruiken als een echt goed ontworpen wereldtaal zou zijn. Bovendien vechten de aanhangers van deze talen constant onderling over wat nou de beste taal is, en niemand die het weet.

Wist je dat er in China, Indonesië en Japan een vrij grote actieve Esperantobeweging bestaat?

Daarom stel ik een radicale aanpak voor: De Verenigde Naties moeten het initiatief naar zich toe trekken. Zij roepen vervolgens een vergadering van linguisten bijeen, laten we zeggen iedereen die meermaals gepubliceerd heeft in een handjevol prestigieuze vakbladen of een dergelijk criterium, de paarhonderd grootste namen in het vak.

Deze vergadering kiest uit haar midden een commissie om de ultieme internationale handelstaal te ontwikkelen. Op gezette momenten komt vervolgens de gehele vergadering weer bijeen om stappen in het project goed te keuren of bij te sturen. Door de wereldwijde expertise van deze mensen in te zetten voorkom je dat de nieuwe taal het zoveelste broddelwerkje van een hobbyist wordt. In plaats daarvan komen ze met iets goeds.

De belangrijkste stap komt echter pas na de ontwikkeling van de taal. Het is dan zaak dat zoveel mogelijk landen zich verbinden aan de verplichting om zoveel mogelijk jongeren de nieuwe taal te leren. Tuurlijk, niet iedere puber zal dit extra schoolwerk als bijzonder zinnig zien, maar in ruil voor hun werk krijgen ze een taal waarmee ze met leeftijdsgenoten van over de hele wereld kunnen praten, zonder dat hun ouders het verstaan.

Een jaar of vijftien later wordt de taal ook steeds interessanter voor bedrijven, omdat de jongeren van toen volwassen zijn geworden. Een hele generatie bijna-dertigers spreekt nu dezelfde taal. Verkopers, wetenschappers, designers, ze zijn allemaal te bereiken als je zelf ook een jong iemand inzet. Oudere mensen zullen tegen deze tijd ook beginnen met de taal leren om niet achter te blijven.

Nog vijftien jaar later is de taal absoluut geen geheime jongerentaal meer. De generatie waarmee het begon heeft nu zelf pubers rondlopen. Maar de taal is wijdverbreid genoeg in elk vakgebied om het leren waar te maken. Oudere mensen die al die tijd geweigerd hebben om nieuwe kennis op te doen zijn ondertussen bijna oud genoeg om met een gouden handdruk met pensioen gestuurd te worden. De overgang is compleet. Zelfs in landen die het verdrag nooit hebben willen ondertekenen is de taal ondertussen mateloos populair onder iedereen die iets over de grens heen doet.

Ik roep hierbij op tot een gedurfde zet, tot het Kyoto protocol van de taal, tot een tweede taal voor alle wereldbewoners. Een taal die fatsoenlijk ontwikkeld is, en wiens groeistrategie niet bestaat uit het vertalen van kleine stukjes wikipedia. Een echt ambitieus project, als echte oplossing voor een echt probleem. Ik roep op tot een politics.be waarop de moslimterroristen zelf op mee kunnen discussiëren, tot een vakantieliefde die wel meer dan twee woorden verstaat van wat je zegt, tot een facebook waarop ook de "one laptop per child" kinderen geliked worden. Dit is mijn manifest voor een echte wereldtaal. Verenigde Naties, doe er wat aan.

En jullie, wat is jullie hoop voor de toekomst van de taal? Toch maar Níw Nédurlands als wereldtaal invoeren dan? De vloer is aan u.

Een VN vergadering de boel laten organiseren, 't is dat die VN al zo'n serieus palmares heeft. Ik zie geen reden waarom de VS zich anders zou gaan gedragen dan toen ze beslisten Irak of Libië binnen te vallen.

Dit is even idealistische romantiek als die die te vinden is bij de finvenkistoj onder de Esperantisten. Totaal geen rekening houden met machtsverhoudingen in de wereld.